Wat wij van het beste land ter wereld kunnen leren

Het land dat zich al meerdere malen heeft onderscheiden als het beste land ter wereld, is het neutrale Zwitserland. Het gebied met de prachtige meren en valleien heeft volgens het CIA World Factbook een lage werkloosheid, een hoog aantal geschoolde arbeidskrachten en een sterke economie. Ook zou Zwitserland een gemengde bevolking hebben en culturen met verschillende identiteiten hartelijk omarmen. Wat heeft dit land wat geen ander land kan bieden?

Afbeelding: Claudia Beyli via Pixabay

Het U.S. News & World Report, de BAV Group en de Wharton School of Business in Pennsylvania maakten 15 januari bekend welk land verkozen zou worden tot het beste land ter wereld. Drieënzeventig landen werden aan een grondige analyse onderworpen met onder andere vragen over: de algemene levenskwaliteit, wat de economische invloed is op het land, de militaire status en het niveau van onderwijs. Het onderzoek werd voor de vijfde keer onder de loep genomen en opnieuw was het resultaat niet erg verrassend; Zwitserland werd namelijk al meerdere keren achter elkaar verkozen.

Volgens een interview in de Amerikaanse progressief-liberale nieuwswebsite The Huffing Post met directrice Saadia Zahidi van het World Economic Forum, investeert Zwitserland in het allerbeste onderwijs. Zo zouden de basisscholen en de managementopleidingen de beste ter wereld zijn. ‘In de Benelux ligt de nadruk meer op de theorie (definities,…) dan in Zwitserland. Zwitserse scholen concentreren zich veel meer op het opstellen van moeilijke oefeningen waar je zowel de theorie als de praktijk goed moet kennen. Na het vierde jaar van de middelbare school heb je officieel geen schoolplicht meer. De meesten studeren verder en gaan naar specifieke scholen, bijvoorbeeld economische scholen, en anderen die niet verder willen studeren worden naar specialistische scholen gestuurd. Een kapster moet bijvoorbeeld wekelijks afwisselen tussen stage en werken, zo worden ze voorbereid op examens en het “echte leven”. Dit creëert een enorme competente werkkracht ’, vertelt immigrant Niklas van der Mersch. Niklas emigreerde als dertienjarig jongetje met zijn familie naar het Zwitserse dorpje Lugano (west-Zwitserland).

De Zwitsers en hun gezondheid

Zwitserland investeert niet alleen veel in opleidingen maar ook in de gezondheid van haar bevolking. Het land heeft geen wachtlijsten en een tekort aan artsen is er niet. Zwitserland beschikt tot een kwaliteitsvolle gezondheidszorg tegen extreem lage prijzen (2,7 % van het nationaal inkomen). ‘De Zwitsers hebben een universele dekking, de gezondste bevolking van het westelijk halfrond en een regering die slechts 2,7 procent van het BBP uitgeeft aan gezondheidszorg: ongeveer een derde van wat wij (VS) besteden ’, schrijft journalist en beleidsadviseur Avik Roy in het Amerikaanse zakentijdschrift Forbes.

Trotse Zwitsers

Zwitserland scoort ook erg hoog als het gaat over het welzijn van de inwoners (92.6%). Zwitsers zijn over het algemeen erg tevreden over hun land en dat beaamt ook immigrante Noa Arbaca, een studente en wonend te Lausanne (west-Zwitserland): ‘Zwitsers zijn héél trots op hun land, er heerst een sterk gevoel van gemeenschap. Overal hangen Zwitserse vlaggen, inwoners spreken trots over hun land, ze zullen snel in een gesprek vermelden dat ze Zwitsers zijn en ze vieren hun nationale feestdag heel uitbundig.’. Ook Niklas bevestigt dit: ‘De Zwitsers voelen een immens sterke nationale trots, ze zijn erg patriottistisch en beschermend als het over hun land gaat.’ Toch staat Zwitserland ook bekend om haar gemengde bevolking en de gevolgen hiervan. In een artikel van BN de Stem uit 2013, werd er bekend gemaakt dat Oprah Winfrey slachtoffer van racisme is geworden tijdens een bezoek aan een tassenzaak in Zwitserland. Noa Arbaca heeft de Chileense nationaliteit en bekrachtigt dat Zwitserland een mengelmoes van culturen is maar dat zij nooit racisme ervaren: ‘Bijna drie vierde van mijn klas had een andere nationaliteit dan Zwitsers en toch heb ik nooit een vorm van discriminatie of racisme ervaren.’

Zwitserland en de euro

In Zwitserland is het leven duurder dan andere Europese landen, een reden hiervoor is volgens een artikel van NRC, het feit dat ze geen lid zijn van de Europese Unie. Hierdoor heeft Zwitserland andere voorschriften en moeten fabrikanten sommige producten anders verpakken, wat de producten dus duurder maken. Een andere reden waarom de Zwitserse Frank voor EU-leden duurder is, komt door de financiële crisis van 2007. Voor de crisis kreeg je voor één euro 1,70 frank; nu staat één Zwitserse Frank gelijk aan 0,95 euro. Ook Niklas bekrachtigt dat Zwitserland enorm duur is: ‘Het is inderdaad erg duur maar je verdient ook extreem. Het is een beetje in balans. Om als voorbeeld een vriend van mij te noemen; hij wilde bij McDonalds als student beginnen en verdiende 25 CHF, wat iets meer dan 20 euro per uur is.’ Noa heeft echter een tegenstrijdige mening als het gaat over verdienen en uitgeven van geld: ‘Het is hier wel degelijk veel duurder dan in de Benelux. Huizen zijn hier bijna onbetaalbaar en veel mensen wonen in appartementen.’

Het politieke systeem

Volgens het rapport heeft Zwitserland een zeer stabiel politiek systeem (93%). Maar wat doen de Zwitsers dan juist zo anders als wij?

Zwitserland heeft een uniek bestuursstelsel: directe democratie op lokaal- en-federaal niveau en het bijzondere kiesstelsel waarin de kiezers zelf hun kandidatenlijst kunnen samenstellen. In een artikel van Meer Democratie werd een interview gehouden met Andi Gross, politicoloog en voormalig parlementslid namens de Zwitserse Sociaaldemocraten in het Zwitsers Parlement en delegatielid naar de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa: ‘Iedereen krijgt een enorme enveloppe thuisgestuurd met daarin een lege lijst en de kandidatenlijsten van alle partijen. Vervolgens kunnen kiezers kandidaten toevoegen of verwijderen van de lijst. Dit verkleint de kloof tussen kiezer en gekozene, democratiseert de interne partijstructuren en verkleint de macht van de partijbaronnen. Het vergroot de handelingsvrijheid van individuele parlementsleden doordat zij een direct mandaat hebben en minder afhankelijk zijn van hun partij om herkozen te worden.’ ‘Een crisis in de democratie kennen de Zwitsers niet en dat is volledig te danken aan de directe democratie. De burgers hebben echt iets te zeggen’, vertelt emeritus hoogleraar staatsrecht Andreas Auer in de Volkskrant.

Wat kan de Benelux van Zwitserland leren?

Uit het onderzoek blijkt dat 83% van de Zwitsers gelukkig in hun natuurvriendelijk landje zijn. Dit komt voornamelijk door het democratische politieke systeem, de goede gezondheidszorg en de allerbeste scholen. ‘Zwitserland heeft oog voor detail. Dat gaat van kleine dingen zoals een vuilnisbak dat er, bij wijze van spreken, om de twintig meter staat, tot een uitgewerkt systeem waar het bijna altijd tot in detail extreem duidelijk is wat er mee moet gebeuren. De Benelux kan hier best nog wat van leren’, aldus Niklas van der Mersch.