Wanneer je als mantelzorger, zelf zorg nodig hebt

Mantelzorger zijn is zwaar, zéker als je de zorg voor je partner op je neemt. In het geval van Beppie te Boekhorst komt daar nog iets bij kijken, ze kampt nu zelf met gezondheidsklachten. Ondanks haar gezondheid gaat ze gestaag door.

In Woensel, een echte volkswijk in Eindhoven, woont Beppie (71) samen met haar man. Bij binnenkomst verraadt het bed in de woonkamer gelijk de situatie. Haar man neemt plaats op de stoel naast het bed waar Beppie, met de rollator voor haar, op zit. Ze is al drie jaar mantelzorger voor haar partner die kanker heeft.

Beppie te BoekhorstHoe bent u mantelzorger geworden?
‘Mijn man kreeg slokdarmkanker, daar gebeurde meer om heen, en toen heb ik gezegd; ik neem alle zorgen die ik kan bieden, op me.’

Was dat een gemakkelijke beslissing om te nemen?
‘Ja voor mij wel, het is mijn man, het is mijn alles.
Dus die keuze is dan niet moeilijk.’

Hoe is het om voor uw partner te zorgen?
‘Het is bij tijden zwaar, maar het is wel goed te doen.
Ik ben er niet de hele dag mee bezig, maar wel regelmatig. Je houdt alles in de gaten, nu gaat het een beetje goed met hem, hij kan nog veel zelf. Maar hij heeft een periode gehad dat hij veel dingen niet kon. Dan help je ‘s ochtends met ontbijten en aankleden, dan ben je er wel de hele dag mee bezig. Soms is het huishouden wel te veel, dan kan ik af en toe wel een extra handje gebruiken.’

Hoeveel tijd neemt de zorg voor u partner in beslag?
‘Naast het zorgen komen er ook andere dingen bij kijken zoals het bijhouden van de financiën, boodschappen doen, afspraken regelen, er komt dus best heel veel bij. Ik ben nu gemiddeld 14 tot 16 uur per week vast bezig met mantelzorger zijn voor mijn man.’

Raakt u wel eens overbelast door de zorg voor uw man?
‘Soms denk ik, ik moet dit nog, ik moet dat nog. Dan lukt het niet en dan laat ik het even gaan. Ik zit nu zelf ook in de lappenmand. Ik heb een hernia, en zenuwuitval waardoor ik best een zware rugoperatie heb moeten ondergaan. Nu heb ik zelf ook een beetje hulp nodig, die hulp komt dan van mijn kinderen. Die zijn voor mij en mijn man nu eigenlijk een beetje mantelzorger.’

Als u niet meer voor uw man kan zorgen, gaat hij dan naar een verzorgingshuis?
‘Nee, mijn man blijft thuis. Als het slecht gaat met mijn man, dan hebben we afgesproken met het ziekenhuis dat zij hem opnemen. Als ik het niet meer kan dan gaan we eerst over op iemand die ons thuis komt verzorgen. Mocht mijn man heel ziek worden, dan gaat hij naar het ziekenhuis.’

Hebben jullie weleens nagedacht om het behandeltraject niet in te gaan vanwege de mogelijk intensievere zorg die kan ontstaan als je begint met bestralen?
‘De kwaliteit van leven staat voorop. De huidige chemokuur slaat aan, daar hebben we geluk bij. Maar als mijn man straks in een fase komt waar de kwaliteit van leven heel laag is, dan stapt hij uit het leven. Hij is al drie en een halfjaar ziek, en wij vinden kwaliteit van leven erg belangrijk. Hij heeft ook een euthanasieverklaring getekend, wat dat betreft is alles geregeld. Begin 2018, nadat bekend werd dat er uitzaaiing waren hebben we dat geregeld’.

Vraagt u weleens om hulp?

‘Nee, heel moeilijk. Ik wil het allemaal zelf doen. Ik word wel ondersteund door onze dochters. Als wij iets willen of hulp nodig hebben dan vragen wij hen of de kleinkinderen. Maar het is voor mij wel moeilijk om het te vragen. Ik wil niet afhankelijk zijn. Maar dat ben je ooit wel, en daar moet je jezelf aan overgeven.’

Wordt u ondersteund door instanties?
‘Ik ben aangesloten bij Mantelzorg Compliment (jaarlijks, gemeentelijk georganiseerde blijk van waardering aan mantelzorgers red.). Als ik vragen of informatie nodig heb kan ik bij hen terecht. Maar ik maak er heel weinig gebruik van.’

Komt u via hen in contact met lotgenoten?
‘Een paar keer per jaar hebben we bijeenkomsten voor vrijwilligers en mantelzorgers, daar maak ik wel gebruik van. We kunnen daar ook samen heen, maar mijn man is iemand die graag thuis is. Er is bijvoorbeeld een high-tea en een lunch, waar we gesprekken voeren over mantelzorger zijn. Tijdens de activiteiten hebben we het dan over de dingen waar we tegenaan lopen als mantelzorgers en er zijn ook mensen die die gesprekken op gang helpen.’

Onderhoudt u contacten met andere mantelzorgers?
‘Nee, ik heb genoeg aan mezelf. En ik hoef alles wat om me heen gebeurt niet binnen te laten komen. Ik ben er eentje die heel sterk is in het zelf willen en zelf doen. Als ik informatie nodig heb dan zoek ik het op. In de regel red ik het allemaal wel.’

Wat doet u naast het zijn van mantelzorger?
‘Naast het zijn van mantelzorger ben ik coupeuse, alles wat kleding betreft dat kan ik maken. Dat is zowel mijn beroep als mijn hobby.’

Zijn uw andere bezigheden lastig te combineren met de zorg voor uw man?
‘Nee ik vind het niet lastig te combineren, ik ben echt een verzorgend typ. Het vreet wel veel van je tijd en energie, maar het is voor mij wel te doen.’

Door: Jasper Droge