“Wij kijken naar mogelijkheden in plaats van beperkingen”

Door: Amber van Wijk

 

Afgelopen tijd wordt veel aandacht besteed in de media aan de (inmiddels bijna 5 jaar geleden ingestelde) Participatiewet. Deze wet houdt in dat het voor werkgevers overzichtelijker en makkelijker gemaakt moest worden om mensen met een arbeidsbeperking in dienst te nemen. Helaas is voor de grootste doelgroep de kans op een baan nauwelijks verhoogd. Adriënne Ogier is projectleidster bij het WVS, de sociale werkvoorziening, die tegenwoordig als leerwerkbedrijf erkend wordt en vertelt hoe het WVS in werking gaat.

 

“Het is heel mooi om te zien dat iemand

op zijn plek zit of wat voor invloed dit heeft op zijn omgeving”

Website WVS
Koen Mol Fotografie

“Als mensen bij ons komen, dan kijken we eerst of ze überhaupt op tijd kunnen komen en of ze zich houden aan onze regels. Kunnen ze normaal omgaan met collega’s en leidinggevenden en kunnen ze het ook volhouden om te werken? Zo ja, dan gaan we ons richten op zes competenties, die we ook volgen aan de hand van gedragingen en dergelijke. Daarna richten we ons heel doelgericht naar een bepaalde branche waar veel vraag naar is, dus hoe meer we die mensen daar in kunnen klaarstomen, hoe beter het is. De mensen gaan dan ook binnen ons bedrijf oefenen in lesprogramma’s. Hierna is het de bedoeling dat ze bij een bedrijf in dienst zullen gaan waar ze verder opgeleid worden.”

 

Adriënne Ogier is na de HBO begonnen met werken in een kinderhuis, maar merkte na vier jaar dat ze toch meer de commerciële dienstverlening in wilde, wel met mensen maar ook meer staatgericht werken. Zo is ze toen bij uitzendbureau Randstad terecht gekomen waar ze heel lang als intercedent heeft gewerkt. “Randstad is wel een heel commercieel bedrijf wat ook altijd gericht is op scoremarges. Het is een heel goed bedrijf hoor want ik heb er prachtige opleidingen gehad, dus als je het hebt over zakelijke dienstverlening dan weet ik wat de do’s en don’ts zijn”, aldus Adriënne. Toen ze wat verder in haar carrière kwam begon ze te twijfelen over wat ze verder zou willen doen de komende jaren. Randstad bood geweldige kansen maar het was maar één en dezelfde type mens wat daar zat. Adriënne miste ‘de man die bijna met pensioen ging, het meisje dat net voor het eerst haar eigen baan zou krijgen’ etc.. Ogier wilde dus ergens werken waar die ‘mengelmoes’ is, waar ze haar commerciële dienstverlening kwijt kon, maar ook waar het welzijnswerken meer aan bod kwam.

 

“Als je zelf weet wat je wil,

dan komt die baan ook echt wel naar je toe”

Website WVS
Koen Mol Fotografie

“Toen merkte ik wel dat de sociale werkvoorzieningen meer resultaatgericht moesten gaan werken, want die hadden jarenlang van subsidies geleefd en als die op was gingen ze naar de gemeentes om te vragen om meer geld. Ze moesten vanuit het ministerie meer resultaatgericht gaan werken en met de doelgroep meer naar buiten komen, dus zorgen dat ze meer op de markt zouden moeten integreren. Ik dacht als ze dat gaan doen, dan past dat ook wel bij mij. Toen ben ik via het netwerk gaan zoeken en toen bleek er iemand op het P&O te werken bij de WVS, die meer informatie kon geven, ik ben zo in contact gekomen met iemand bij de WVS in Roosendaal. Ik vertelde haar dat ik op zoek was naar een leidinggevende functie waar ik in contact wilde blijven met de mensen. Er bleek een vacature te zijn precies op dat gebied. Er wordt dus ook gezegd als je zelf weet wat je wil, dan komt die baan ook echt wel naar je toe. Op dat moment viel alles op zijn plek.

 

“We hopen dat werkgevers of ondernemer de zaak willen openstellen voor iedereen die wil en kan werken” wij kijken naar mogelijkheden in plaats van beperkingen

Adriënne Ogier is projectleidster bij het WVS, wat inhoudt dat zij als dagelijkse taken een paar projecten heeft die ze draait. “Een van die projecten is het opzetten van een netwerk van allemaal maatschappelijk verantwoord ondernemers. We zijn nu nog met de directeuren bezig om het in het bestuur te formeren, maar ik zal straks de voorzitter zijn voor het wervingsteam. Op dat moment willen we vijftig tot honderd partners vinden in de markt, die ook binnen het bedrijf mensen in dienst willen met een beperking, of die in de bijstand of in de WW zitten. We hopen dat zij zelf als werkgever /ondernemer de zaak willen openstellen voor iedereen die wil en kan werken, even los van of het CV helemaal kloppend is. We willen kijken naar mogelijkheden in plaats van beperkingen.” aldus Adriënne Ogier.

 

“Het tweede project is een project waarbij we kijken of mensen die niet het MBO niveau 2 kunnen halen, toch een erkenning kunnen krijgen voor de taken die ze wel uitvoeren. Dat doen we samen met ondernemers, het UWV, met twee andere WVS bedrijven uit Breda en Oosterhout en met een erkende opleidingsinstituut. Dan gaan we leerlijnen opzetten en dan kunnen er mensen instappen die nu grote afstand hebben tot de arbeidsmarkt dus die bijvoorbeeld in de bijstand zitten, in de WW of een bepaalde beperking hebben. Deze mensen stappen dan in een leerlijn waarbij ze stapsgewijs opgeleid worden in het groen, in de logistiek, in productie of in de schoonmaak en dan zoeken we ook werkgevers hierbij. Als zij zeggen dat ze dit soort taken goed kunnen, dan willen we dat ook zien bij ons en dan kunnen we daar een praktijkverklaring aan toekennen.” zegt de projectleidster.

 

Website WVS
Koen Mol Fotografie

“Dit zijn mensen die anders nooit een diploma halen. Wij werken samen met een academie en die ervaarden laatst dat er een meisje zat te huilen. Toen ze vroegen waarom ze huilde gaf ze als antwoord dat ze nog nooit in haar leven een diploma had gehaald”, aldus Adriënne. Het meisje gaf aan dat ze voor het eerst in haar leven erkenning heeft gekregen voor wat ze doet. “Ja dat is natuurlijk prachtig.” Volgens Adriënne Ogier krijgen ze niet alleen werk maar ontwikkelen ze zich ook sociaal en worden ze zelfverzekerder.