“Mensen kunnen of willen niet voor de zorg betalen”

De zorg is een van de grootste sectoren in ons land, toch is er een daling van het aantal werknemers in de zorg. En in 2022 is er een tekort van 122.000 medewerkers in de zorg, dat schrijft het actieprogramma Werken in de Zorg. Dat komt door de vergrijzing, het hogere aantal chronische ziekten en naar verhouding minder werkende (jonge) mensen. Er wordt daarom veel gestimuleerd om te gaan werken in de zorg, ook naar jongeren toe.

Irene Pàpai (21) is een van de studenten die een opleiding doet in de zorg. Ze doet de opleiding maatschappelijke zorg specifieke doelgroepen. Daarbij wil Irene zich dubbel diplomeren en doet er daarom nog gehandicaptenzorg bij. “Ik leer mensen persoonlijk te begeleiden in bepaalde situaties, of het nou mentale zorg is of lichamelijke zorg.” Omdat ze de specifieke doelgroepen doet is het heel divers. “Het is voor mensen die in de psychiatrie zitten, mensen in de gevangenis, mensen in de gehandicaptenzorg, ouderen – en jeugdzorg.”

Irene twijfelde erg tussen een opleiding in de zorg of techniek. Uiteindelijk heeft ze toch eerst een opleiding in de techniek gedaan en had ze voor de opleiding meubelmaker gekozen. De opleiding tot meubelmaker wil Irene heel graag combineren met de zorg opleiding die ze nu doet, “vooral om te laten zien dat mensen weer een beetje structuur kunnen krijgen maar ook weer hun eigen waarden terug kunnen krijgen.”

Problemen in de zorg

“Ik vind de vraag naar personeel nog wel meevallen. Zeker omdat ze niet veel personeel kunnen veroorloven en dat komt omdat er heel veel bezuinigd wordt. Dat merk ik heel erg op mijn stages”, vertelt Irene. Officieel mag je 1 op 3 cliënten staan. Dus een persoon mag drie cliënten begeleiden. Ondertussen is dat 1 op 8 geworden. “Dus als er een cliënt ontploft ben je de Sjaak.”

Het is een combinatie van een hoge werkdruk, personeelstekort en bezuinigingen. Maar vooral de bezuiniging zijn volgens Irene een grote factor voor de problemen in de zorg. “Mensen kunnen of willen niet voor de zorg betalen, omdat ouders ook vaak meerdere kinderen hebben waarvoor ze moeten betalen en een kind met een beperking is meestal al duurder. Maar je kan voor een gezin niet bepalen wat ze wel en niet kunnen uitgeven.”

Zo heeft Irene een cliënt, waarvan de ouders met zo’n probleem zitten. “Deze cliënt heeft groepsbegeleiding, maar hij kan heel slecht in een groep samenwerken. Hij kan dus beter persoonlijke begeleiding krijgen. Maar hij heeft wel een IQ van rond de 70, dus er zit best wel potentie in. Dus het is heel handig als je hem nu goed kneedt, zodat hij later, als hij ouder wordt veel meer zelfstandig is. Maar de ouders kunnen daar eigenlijk niet voor betalen.” Wel worden er subsidies gegeven, “je krijgt bepaalde subsidies voor bepaalde dingen, maar dat komt lang niet overeen met wat je uiteindelijk kwijt bent.” Zo krijgen kinderen niet de juiste zorg die ze nodig hebben.

Zorg in de maatschappij van nu

In deze tijd zijn er steeds meer mensen die hulp nodig hebben, zo vertelt Irene. “Je gaat steeds meer mensen krijgen die niet meer mee kunnen draaien in de maatschappij omdat voor sommige mensen de maatschappij te snel gaat. Dat is ook een van de reden waarom steeds meer mensen in de schulden belanden; ze weten niet meer hoe ze de betalingen moeten doen, of waar ze het moeten doen. Hierdoor raken mensen in de schulden, krijgen ze een burn-out, raken ze op straat en belanden ze bij ons met bijvoorbeeld een verslaving.” De problemen in de zorg gaan dus verder dan het personeelstekort.

In de huidige maatschappij is er steeds meer vraag naar psychische hulp en zeker bij jongeren. Dus om in de zorg te kunnen werken moet je goed voor je zelf duidelijk hebben wat je grenzen zijn, vertelt Irene. “Ik merk dat heel erg op mijn opleiding, de studenten willen erg graag hun ervaringen delen en ze weten hoe belangrijk het is om er voor een ander te zijn. Maar ze komen zichzelf heel erg tegen, want de mensen waarmee je gaat werken zijn een soort spiegels voor jezelf. Je moet goed duidelijk hebben voor jezelf hoe groot je verlangen is om een ander te helpen, want je moet eerst aan jezelf denken of je het aan kan.”

Door: Emma Meijer