“Van je hobby je beroep maken, dat is het mooiste wat er is”

“Wil iedereen op zijn positie gaan staan. Over 2 minuten begint de doorloop.” Geconcentreerd staat Mark Reijnen achter een paneel met honderden knoppen erop. Het Wijchens Sprookjesfestijn begint over een paar uur en alles moet en zal vlekkeloos verlopen als het aan de licht- en geluidsman ligt.

 Reijnen Licht en Geluid, zo heet het eenmansbedrijf dat de 25-jarige Mark sinds zijn achttiende op heeft weten te bouwen. Tijdens zijn 4-jarige schoolcarrière op de opleiding podium- en evenemtentechniek op het Sint-Lucas in Eindhoven is hij dit bedrijf gestart. Nadat hij dubbel afgestudeerd was in zowel licht- als geluidstechniek heeft hij zich direct in het jong ondernemerschap gestort. “Ik doe eigenlijk alles van A tot Z wat met een evenement te maken heeft, zoals meedenken met de concepten van evenementen, het ontwerpen van podia, geluids- en lichtontwerpen maken, programmeren, opbouwen en afbreken. Heel breed dus. Deze passie is begonnen bij mijn vader, hij had zijn eigen drive-in disco’tje genaamd Shadock. Toen hij de drukkerij overnam waar hij vandaag de dag nog steeds eigenaar van is, vroeg hij aan me: wil jij iets gaan doen met dit beroep? Anders verkoop ik de spullen. Toen wist ik al dat ik dit beroep wilde gaan beoefenen.”

Inspiratie haal je uit jezelf

Ondertussen heeft Mark al aan wat grote evenementen mee mogen werken. Waaronder Emporium en Dreamfields. “Voor Emporium heb ik mee ontworpen aan een podium genaamd the Party Palace. Dit was wel enige tijd geleden, aangezien ik al 4 jaar niet meer op het evenement werk. Emporium vindt namelijk plaats in Wijchen, waar ik woon en ik vind het dus veel te leuk om er zelf naar toe te gaan. Op Dreamfields ben ik stagemanager. Dit houdt in dat je eindverantwoordelijke bent voor een bepaald podium. Ik moet er dus voor zorgen dat alle artiesten op tijd het podium op- en af gaan, de geluidslimieten goed blijven, de special effecten goed lopen, eigenlijk dat alles goed blijft draaien. Als iets dan echt heel goed verloopt, zien mensen het, verloopt het ‘gewoon’ goed, dan hoor je niks en als het slecht is, dan hoor je het altijd, maar dan ook echt altijd. Ik haal mijn inspiratie voor evenementen voornamelijk uit mezelf. Je kunt een stukje creativiteit halen uit heel veel bronnen, maar uiteindelijk moet je het zelf bedenken. Je wil iedere keer weer iets bedenken wat anders is dan wat anderen al ooit gemaakt hebben. Dit vind ik zeer interessant, maar dit maakt het ook wel weer lastig.”

Een sprookjesachtig beroep

Tijdens het Kerst Sprookjesfestijn is heel het Wijchense centrum gevuld met sprookjesfiguren, muziekgroepen, verhalen, voorstellingen en workshops. Met als klap op de vuurpijl is er een show die plaatsvindt in en op het 14e-eeuwse kasteel. Waar Mark als frontman het kasteel in alle kleuren van de regenboog zet. “Het Sprookjesfestijn doe ik al 5 jaar. Het is ook een van mijn meest respectvolle projecten. Er gaat heel veel voorbereiding in zitten. Voor deze show is er een sprookjesfiguur in het leven geroepen genaamd Wijcheline, prinses van Wijchen, zij woont in het kasteel. Ieder jaar verzinnen ze dan een verhaaltje van een half uur wat weer doorloopt op het verhaal van het jaar daarvoor. Een aantal ruimtes in het kasteel worden dan ingericht, zoals een eetkamer en een slaapkamer, welke ik vervolgens ook belicht. Het is altijd een hele lange dag, desalniettemin is het een heel trots project als je voor honderden toeschouwers een prachtige lichtshow op het kasteel mag projecteren. Vooral als alles dan goed gaat. Op geen enkel evenement waar ik werk hangt er een sfeer als bij het Sprookjesfestijn, het is een prachtig project.”

Foto: Het kasteel van Wijchen tijdens het sprookjesfestijn. In kleur gezet door Mark Reijnen. Foto door Lotte Gijselhart.

Jong geleerd is oud gedaan

Als jong ondernemer op grote projecten heeft Mark vaak een team onder zijn hoede dat ouder is dan hijzelf. Ondanks dat dit soms lastig kan zijn, weet Mark goed om te gaan met situaties waarin hij minder serieus genomen wordt vanwege zijn leeftijd. “Als ik als leidinggevende op een evenement sta krijg ik vaak opmerkingen over mijn leeftijd. Dit kan soms lastig zijn. Toen ik met dit werk begon was ik 18, dit maakt het soms lastig om bij je klanten serieus genomen te worden. Ik heb nooit écht problemen gehad met mensen die ouder zijn dan ik. Soms heb je wel eens iemand die je wat minder serieus neemt, maar daar moet je het dan ook mee doen. Die keuze heb je nou eenmaal niet altijd. Soms heb je twintig man onder je bij bepaalde projecten en dan zijn er altijd wel een of twee die een ‘laat dat gastje maar lullen, ik doe waar ik zelf zin in heb’ houding hebben. Die mensen laat ik dan ook altijd heen gaan tot op een zekere hoogte. Als ze echt aan het lamballen zijn dan zeg ik er wel iets van en dan is het vaak ook wel goed. Het is een stukje omgang met mensen die je onder controle moet hebben en dat heb ik wel moeten leren. Iedereen die mij kent en waar ik mee werk weet namelijk dat ik heel eigenwijs kan zijn.”

Dromen zijn bedrog

“Specifieke dromen voor in de toekomst heb ik niet echt. Wel wil ik dit werk heel graag nog lang blijven doen. Uiteindelijk zijn het toch je klanten die bepalen wat voor een projecten je gaat krijgen. Daar zal wellicht nog iets uit voortkomen dat nog mooier is dan de dingen die ik al gedaan heb. Ik vind het wel leuk om verrast te worden. Ik zie wel waar het schip strandt.”