“Vrijheid van meningsuiting is er wel, maar vrouwen ervaren dat nog niet.”

Het platform New Female Leaders staat voor gelijkwaardigheid tussen man, vrouw en alles ertussen in. Met een website, podcast en sociale media richt het zich op meer vrouwen aan de top. Oprichter Caroline Glasbergen richtte het platform in 2019 op met onder andere het doel om ‘een context te creëren waar ieders potentieel volledig wordt ingezet’. “We zijn juist niet gelijk.” Legt ze uit.

 

Wat betekent feminisme voor New Female Leaders?

“Feminisme betekent voor ons niet zo zeer gelijkheid, maar gelijkwaardigheid. We zijn juist niet gelijk en geloven juist heel erg in authenticiteit en gelijke rechten en kansen voor iedereen.

Er zijn natuurlijk verschillende vormen om voor feminisme en gendergelijkheid te strijden. Wij kiezen er heel erg voor om een podium te creëren en rolmodellen hun verhaal te laten doen. Ik denk dat er heel veel verschillende vormen van activisme zijn en ook allemaal in principe nodig zijn. Maar wij kiezen voor deze vorm. We, ik en 2 andere vrouwen, willen een platform zijn waar de rolmodellen en experts die we spreken hun authentieke stem kunnen laten horen. Een van de dingen die we doen is dat we nooit bewerken. Iedereen vertelt gewoon haar, of in sommige gevallen, zijn verhaal. Er is ook heel veel ruimte om een persoonlijk verhaal te vertellen. Juist diversiteit, de eigenheid en de authenticiteit naar voren komt als daar ook ruimte voor is.

Ik sta er heel erg achter dat iedereen zijn stem laat horen. Ik denk ook dat dat heel erg van deze tijd is, tegen ongelijkheid en tegen dingen die niet kloppen daar ook wel je stem voor te laten horen. De ene keer kan dat meer en is het effectiever om daar een soort van podium voor te creëren. Ik zou wel een activist die bij wijze van op de barricade staat interviewen. Zoals Milou Deelen, over wat zij dan doet en wat zij ervan vindt. En daarmee breng ik wel het verhaal naar buiten, maar we zijn niet het platform dat in zo’n demonstratie voorop staat. Dat betekent niet dat we het niet steunen. We steunen het op een andere manier.

Ik denk dat het belangrijkste is, dat het bewustzijn zo veel groter is. Lang hebben we het beeld gehad van een feminist met kort haar en iemand die tegen mannen is. Nu komen we veel meer in een fase van: oké, feminisme gaat helemaal niet tegen mannen. Sterker nog, steeds meer mannen zijn feminist. Mannen spreken zich er meer voor uit, omdat het gaat om gelijkwaardigheid. Als je aan iemand vraagt: ben jij voor gelijkwaardigheid, tussen mannen en vrouwen? Dan zegt bijna niemand nee. Maar als je vraagt: ben je feminist? Is het algauw ‘nee, nee, dat gaat mij allemaal te ver’. Ik wist dat ook niet. Er is nu veel meer bewustzijn en veel meer kennis over. Er wordt sneller gedacht: oh, maar wacht eens, we hebben het hier over gelijkwaardigheid. Dat is bijna voor iedereen oké.

Het probleem is dat we het steeds lastiger vinden om een discussie te voeren en dat we iemand bashen voor een bepaalde mening of een bepaald standpunt. Ik denk wel dat heel erg belangrijk is, het is niet alleen dat je alles moet kunnen zeggen, maar ook dat een ander dat dan ook mag. Het is dus niet alleen maar: ‘ik mag alles zeggen.’ Ja, maar een ander mag dat ook. Het idee is dat je er met elkaar over in gesprek gaat en niet iemand uitmaakt voor de meest vreselijke ziektes als die een andere mening heeft dan jij.

In verschillende landen, met name door sociale media, is het steeds moeilijker om zelf een mening te hebben of dat iemand anders een andere mening heeft en dat dan oké is. Ik denk daarnaast ook dat met name sociale media enorm polariserend wordt gecommuniceerd. Hierdoor worden er  vaak mensen tegen elkaar gezet. Ik vind dat best wel gevaarlijk.

En daarnaast is het natuurlijk dat je steeds meer positieve ontwikkelingen ziet. Je ziet nog steeds dat als een vrouw zich uit op een boze manier, ze al gauw als hysterisch gezien wordt of overdreven. We moeten dus nog heel erg wennen dat vrouwen hun standpunt neerzetten. Er zijn dus heel veel stereotypen die dat tegen houden. Er speelt ook een bepaalde collectieve angst om je uit te spreken als vrouw, Het is ons in de geschiedenis niet in dank afgenomen; we werden op brandstapels gegooid. Jezelf onderscheiden en authentiek zijn en je hoofd boven het maaienveld uitsteken is sowieso per definitie eng. Dit gaat ongeveer tegen onze natuur in, maar als je dat als vrouw doet, is dat nog spannender.

Er liggen zoveel nuances en meningen over dingen, over je toon, over je kleding. Ik denk dat het voor veel vrouwen nog echt spannend is om hun mening vrij te uiten. Het lastige is als dingen gebeuren die niet in de haak zijn, om daar over te zeggen: ‘ik ben het er niet mee eens.’ Ik hoor in mijn interviews vaak dat dat voor heel veel mensen vaak spannend is. Als je het hebt over feminisme en vrijheid van meningsuiting, de vrijheid om je mening te uiten is er in feite wel maar veel vrouwen die ervaren die vrijheid nog niet. Dat heeft dus te maken met die stereotypen. En dus met de vooroordelen die we allemaal hebben die nog heel diep in ons systeem zitten.”