Drag queen Hoax LeBeau: ‘Ik ben homo, maar geen flikker’

 

Met het programma Drag Race Holland kreeg de dragscene in Nederland aandacht. De Amsterdamse Joost Gimbel (34) werkt professioneel als drag queen Hoax LeBeau. Daarnaast is hij co-founder van boekingskantoor The Drag Agency. “Ik heb absoluut het gevoel dat ik anders dan anderen ben.”

Door Lot Niessen

Drag, wat is dat?

“In een notendop is drag puur het spelen met gender en het vervagen van de gendernormen. Het heeft te maken met hoe je jezelf representeert en toont naar de buitenwereld.”

Wat betekent drag specifiek voor jou?

“Drag is de ultieme combinatie van alles wat creatief is. Ik ben zelf afgestudeerd aan de toneelschool maar heb altijd een enorme liefde voor mode en vormgeving gehad. In deze kunstvorm kan ik al mijn passies kwijt. Naast mijn passie is het ook mijn werk en inkomen. Ondanks de coronapandemie zit ik niet stil en ben ik druk met online evenementen voor The Drag Agency.”

Hoe reageerden je naasten op je carrièreswitch?

“Mijn familie en vrienden waren er niet echt over verbaasd. Mijn vriendje moest even wennen maar is nu mijn grootste fan. Ik weet nog wel dat mijn ouders het in het begin vooral eng vonden. Dat kwam omdat ze dachten dat ik mijn hele carrière ging vergooien en ze vonden het zonde van mijn opleiding. Dat is veranderd toen ze zagen dat ik met drag ook prima mijn brood kon verdienen. Drag is ook een vorm van toneel, je komt het alleen minder snel tegen in de theaters.”

Vanwaar de keuze voor de naam Hoax LeBeau?

“Die is er gekomen toen ik een keer een fles wijn heb weggetikt. Hoax is een Engels woord voor bedrog en dat ben ik ook. Ik doe mijn best om het echt te laten lijken maar het is natuurlijk nep. Het is een treffende naam maar achteraf gezien niet heel goed gekozen. Niemand verstaat het en ik moet het altijd spellen. Mijn achternaam komt van mijn favoriete stripboek figuur Remy LeBeau uit de X-Men.”

Verschil je qua persoonlijkheid als je Joost of als je Hoax LeBeau bent?

“Hoax heeft het hart wel meer op de tong liggen en Joost kijkt eerder de kat uit de boom. Drag is een uitvergrote versie van mezelf. Ik denk dat ik met meer dingen wegkom als drag queen. Met drag accepteren mensen sneller mijn humor. Als Joost ben ik een gemene, nare, zure nicht en als Hoax is het al snel grappig.”

De jury van Drag Race Holland kreeg kritiek doordat kijkers beweerden dat er sprake was van transfobie. Hoe keek jij tegen die kritiek aan?

“Ik ben het er deels mee eens. Er is zeker ruimte binnen dit grote platform om te groeien en te ontwikkelen. Tegelijkertijd kunnen wij niet van iedereen verwachten dat iedereen op de hoogte is van wat er allemaal speelt in onze community. Dat het programma überhaupt op de Nederlandse televisie was, is al een mijlpaal. De juryleden hebben achteraf enorm goed gereageerd op de kritiek die er geweest is.”

Als drag een vorm van communicatie is, wat wil jij dan daarmee zeggen?

“Zelf ben ik homoseksueel en heb ik daar altijd wel interne weerstand tegen gehad. Ik had er vrede mee om zo geaard te zijn, maar ik vond wel: ik ben homo, maar geen flikker. Daardoor ging ik heel erg mijn best doen om mannelijk over te komen. Juist door drag te doen heb ik ook mijn vrouwelijke kant leren omarmen. Niet alleen heb ik het geleerd te accepteren, ik heb het vooral leren vieren. Iedereen zou dat moeten doen.”

Wat is je mooiste ervaring met drag?

“Ik heb het BNN VARA programma ‘De diva in mij’ mogen presenteren. We namen kandidaten op sleeptouw om meer zelfvertrouwen te krijgen. Dat heeft echt iets te weeg gebracht en vond ik zo mooi. Doormiddel van drag heb ik een wezenlijke verandering kunnen maken.”

Heb je het gevoel anders dan anderen te zijn?

“Ik heb absoluut het gevoel dat ik anders dan anderen ben. Daar ben ik ook blij om want ik vind de meeste mensen gewoon heel saai. Er zijn geen regels in deze scene en ik heb echt geen problemen om mezelf te zijn.”

Heb je al eens nare ervaringen meegemaakt met betrekking tot volledig jezelf te zijn?

“Ik heb het geluk dat ik nooit fysieke, gewelddadige ervaringen heb meegemaakt. Die probeer ik juist uit de weg te gaan door niet alleen over straat te gaan. Als ik in drag ben neem ik altijd een taxi naar mijn werk. Bizar dat dat moet in een land als Nederland maar ik ben het inmiddels gewend. Verbale vormen van geweld komen wel vaak voor. Ook als ik gewoon als Joost over straat loop is ‘kankerhomo’ of ‘kutflikker’ normaal geworden.”

In hoeverre houden negatieve reacties je tegen?

“Het valt wel mee, ik vind dat iedereen een mening mag hebben. Niet iedereen hoeft wat ik doe of mij leuk te vinden. Wat wel belangrijk is, is dat we elkaar blijven respecteren en in elkaars waarde laten. Ik heb het geluk dat ik best wel sterk in mijn schoenen sta en me niet heel snel uit het veld laat slaan.”

In slechts negen landen zijn rechten voor homoseksuelen, transgenders en intersekse personen opgenomen in de grondwet. Schrik je daarvan?

“Enorm. Zelf vind ik het bizar dat in de jaren 90 pas is gezegd dat homoseksualiteit geen ziekte is. Dus dat van iemand houden van hetzelfde geslacht niet hetzelfde is als kanker hebben of schizofreen zijn. Er is nog een lange weg te gaan. In dat opzicht is die strijd nog lang niet gestreden maar pas net begonnen. Niet alleen voor homoseksuelen maar bijvoorbeeld ook voor de rechten van transgenders.”

Wat moet een land als Nederland nog verbeteren?

“Ik denk dat er vooral ruimte is om nieuwe denkwijze en denkbeelden toe te laten. Wat bekend is, is onbemind. Laten we elkaar wijzer maken, zoals nu ook in Drag Race Holland is gebeurd. Non-binaire mensen kregen daar een podium en een stem. Het heeft heel veel met educatie onderling te maken.” 

Wat wil jij nog meegeven aan anderen?

“Als je drag op professioneel vlak wil doen is het een weg met veel tegenslagen. Het is hard werken dus bereid je voor op een rocky road. Je krijgt er tegelijkertijd zoveel moois voor terug. Voor iedereen daarbuiten: blijf open staan voor nieuwe ideeën en andermans gedachtegoed.”