Minder dan 15% van ex-verslaafden blijft clean.

Minder dan 15% van ex-verslaafden blijft clean.

Door: Pien Vriens

25-12-2020

Broer en zus Peter en Bregje Peters hebben een nieuw safe house geopend voor ex-verslaafden in het oude klooster in Rijkevoort. Peter is zelf ex-verslaafde en kwam na de klinische zorg bij zijn zus wonen. Een veilige haven voor hem. Zo ontstond het idee om een safe house te openen voor andere ex-verslaafden. Samen openden ze Point-O. Voor een betere terugkeer in de maatschappij.

 

Het safe house is voor vrouwen die een verslaving hebben gehad, maar nu clean zijn. De soort verslaving kan variëren van drugs- tot eetverslaving. Ze maken gebruik van het twaalf-stappen-Minnesotamodel. Een plan om in twaalf stappen weer terug te kunnen komen in de maatschappij. Zo krijgen ze bijvoorbeeld weer controle over de financiën en leren ze weer hoe ze in de maatschappij moeten functioneren.

 

Denkt u dat deze manier van zorg de toekomst is? 

Peter: 100% ja. In Amerika gebeurt dit al vele jaren. Daar zijn ze voorloper op het gebied van verslavingszorg. Als je kijkt naar het slagingspercentage van Nederlandse klinische behandelingen, is dat heel erg laag, nog minder dan 15%. Vergelijk het met een bezoek aan de tandarts. Als je naar de tandarts gaat en maar 15% van je gaatjes goed wordt gevuld. Dat is heel erg weinig.

Daarnaast is er weinig samenwerking tussen klinische zorg en maatschappelijke zorg. Dit komt omdat de klinische zorg door de zorgverzekeraars wordt betaald en de maatschappelijke zorg door de gemeentes. De communicatie tussen deze twee partijen is heel slecht. Het is echt over de schutting gooien. Wij willen een brug vormen tussen deze twee partijen.

 

Ziet u verschil in uw aanpak, met die van andere aanbieders van deze soort zorg? 

Peter: Ja, inderdaad. Wij zijn samen met een andere partij de enige aanbieder in Brabant. Andere aanbieders zitten voornamelijk in de randstad of in de overige steden. Wij zijn voor zover ik weet ook de enige partij die 24-uurs zorg aanbiedt.

 

Hoe weet u of iemand klaar om terug te keren in de maatschappij? 

Peter: Wij stellen met de deelnemers doelen en een begeleidingsplan op. De deelnemers werken hier in groepsvorm aan. Als de doelen en het begeleidingsplan gehaald zijn, is de deelnemer in theorie klaar om terug te keren in de samenleving. Een doel kan bijvoorbeeld zijn financiële zelfstandigheid. Als iemand bij ons ‘klaar’ is, blijven we haar nog wel begeleiden of zoeken we samen naar een partij die haar verder kan begeleiden. Als de deelnemer net begint is het eerste doel om zoveel mogelijk deel te nemen aan de groepsactiviteiten en meedraaien in het programma. Ook wordt er gekeken of er nog andere behandelingen nodig zijn, bijvoorbeeld voor de verwerking van een trauma.

 

 

 

Wat gebeurt er als jullie merken dat iemand terugvalt?  

Peter: Eerst hebben we verschillende interventies met een persoon die dreigt terug te vallen. Ook kunnen we een time-out inzetten, waarbij deze persoon tijdelijk weg moet. En als iemand daadwerkelijk terugvalt, mag ze niet langer deelnemen aan het programma bij ons, maar moet ze terug naar het adres dat ze daarvoor heeft opgegeven. Mocht de motivatie na deze periode heel groot zijn om bij ons terug te keren, dan mag iemand zich opnieuw aanmelden, maar dat gaat dan via een heel streng motivatietraject. Ze moeten dan echt laten zien dat ze tot het bot gemotiveerd zijn en dit vastleggen in een motivatiebrief. De reden dat wij een terugval niet tolereren, is omdat als de ene deelnemer ziet dat een andere deelnemer terugvalt en daarna terug mag komen, het voor de ander heel verleidelijk is om ook terug te vallen. Dit zou een kettingreactie kunnen veroorzaken.

 

Waarom hebben jullie besloten ook andere mensen op te vangen, zoals Bregje Peter heeft opgevangen, maar dan in een safe house? 

Peter: We stonden beide op een punt in ons leven waar we iets anders wilden gaan doen. En wat een mooie kanttekening is, is dat je andere mensen hiermee kunt helpen. Het is nog een onbekend stukje zorg in Nederland en het zorgt voor een uitdaging. Om je hier hard voor te maken, voor de doelgroep en de manier waarop je het project start, is lastig.

Bregje: Idealisme inderdaad en een carrièreswitch om in ieder geval zoiets groots te kunnen gaan doen.

 

Waarom hebben jullie een nieuw safe house geopend in Rijkevoort?

Peter: Specifiek Rijkevoort was niet het plan, we zitten nu in Schaijk. Het doel van een safe house is om iemand een veilige woonplek aan te bieden en haar uit de comfortzone te halen. Iemand uit Schaijk kan dus niet in Schaijk gaan zitten, dat is te makkelijk. En omdat we steeds meer aanmeldingen kregen uit Schaijk, hebben we besloten om aan de andere kant van ons contractgebied te gaan zitten. En daar liepen we tegen het voormalige klooster in Rijkevoort aan. Een plek waar vroeger nonnen woonden, werkten en hun geloof uitdroegen en die wij omgebouwd hebben tot een veilige haven voor ex-verslaafden. Nog steeds gadegeslaagd door Moeder Maria.