Jeruzalem, een wijk in Tilburg met veranderingen

Bart van Beers loopt met een tas vol boodschappen de stoep over richting huis. Al veertien jaar woont hij in de buurt Jeruzalem en hij heeft het zien veranderen: “vroeger waren hier veel allochtonen die voor veel overlast zorgden en met drugs bezig waren”, zo vertelt Bart. Dit probleem heeft Tilburg aangepakt door veel geld in deze buurt te stoppen, door nieuwe (dure) woningen te bouwen om meer mensen uit de middenklasse aan te trekken. Is dit gelukt? Bart verklaart: “ik voel me nu meer thuis dan ooit tevoren.” Ook al klaagt hij over één buurtbewoner. Het huis staat erom bekend dat in het huis alleen mensen in worden geplaats die zich minder goed aan de maatschappij kunnen aanpassen. Dit zorgen dan ook voor de nodige problemen. Verder vindt hij de buurt er positief op vooruit is gegaan door het verbouwen en verbeteren.

Nieuwe bewoonster Angelique van Oosterhout loopt graag met haar hond door deze sociale buurt. Zij woont in één van de nieuwe koopwoningen ze vertelt dat ze in de wijk Jeruzalem is komen wonen omdat ze vooral het natuurgebied eromheen zo mooi vind. Ze laat haar dochtertje met een gerust hart rond banjeren op het speelpleintje.

Over de woning heeft ze ook niks te klagen, iets waar Niels Broers niet zo veel geluk mee heeft. Niels vertelt dat in zijn rij alle huizen last hebben van lekkages en problemen hebben met de rioleringen. Ondanks de gebreken aan het huis denkt hij er niet over na om te vetrekken.

Rijk of arm, autochtoon of allochtoon; iedereen in Jeruzalem is het ermee eens. De buurt is er op vooruit gegaan. Door alle verbeteringen in de buurt trekt iedereen naar elkaar toe. De buurt is nog lang niet klaar, de bouw is nog in volle gang, maar het verschil is al in grote mate te merken.