”Voetbal is een machocultuur, ondanks mijn geaardheid ging ik hierin mee”

Bart Hop (19 Jaar), ontdekte op zijn 14e dat hij op mannen viel. Na dit een paar jaar stil te hebben gehouden besloot hij zijn ‘geheim’ te vertellen aan zijn voetbalteam.

Volgens de ‘Rainbow Europe Index’ is Nederland één van de meest tolerante landen als het gaat om homo-acceptatie. Toch is Nederland nog lang niet zo tolerant als dat het lijkt. Dit zien we dan vooral op de sportvelden terugkomen en dan met name bij de mannelijke sportteams. Al jarenlang is het een taboe om uit de kast te komen in een mannelijk voetbalteam.

Dit zag ook de voormalige bondscoach van het Nederlands elftal, Louis van Gaal. Hij geeft aan in de Gaykrant dat hij met meerdere homoseksuele jongens heeft samengewerkt en daarvan niemand het openbaar heeft gemaakt. Volgens hem is de meest voorkomende reden dat de voetbalwereld er nog niet klaar voor is: ‘’Je moet heel veel moed en kracht hebben om dat te doen, want de voetbalwereld en de boze buitenwereld lijken geaardheid een lastig probleem te vinden.’’ Het verbergen van homoseksualiteit  voor je voetbalelftal gebeurt niet alleen in het professioneel voetbal, ook op de amateurvelden is openlijk homoseksueel zijn nog steeds een taboe. Bart Hop (19), voetbalde tot 2019 bij amateurclub RKVV Roosendaal en besloot uit de kast te komen voor zijn team. Hieronder vertelt hij over zijn ervaringen:

Bart, op welke leeftijd ben je daadwerkelijk uit de kast gekomen voor vrienden en familie?

‘’Als ik het me goed herinner was dit rond de leeftijd 15 of 16. Ik had eerst even twee jaar tijd nodig om over de situatie na te denken en toen heb ik daarna besloten om het te vertellen.’’

Hoe waren de reacties van die vrienden en familie?

‘’Dat was wel even spannend maar het ging echt goed, dat was ook een enorm fijn gevoel. En ben ook blij dat het zo is gelopen. Ik had niet durven denken dat iedereen van mijn kring het zo goed heeft geaccepteerd. Zowel vrienden en familie hebben mij hier echt heel goed in gesteund.’’

Heb je in het dagelijks leven wel eens vervelende opmerkingen gehoord over homo’s?

‘’Ik heb zelf weinig heftige reacties meegemaakt, maar soms zie ik dan verschillende dingen voorbijkomen op het internet over bepaalde mannelijke koppels die dan in elkaar worden geslagen en dan denk ik: laat iedereen toch zijn die hij wilt zijn.’’

Heb je voordat je met je team hebt gepraat over je geaardheid wel eens vervelende opmerkingen over homo’s gehoord op het voetbalveld?

‘’Nou ja, homo is natuurlijk een veel gebruikt scheldwoord maar het deed wat dat betreft niet heel veel met me. Voetbal is natuurlijk ook gewoon een machocultuur, en ik ging daar ondanks mijn geaardheid wel in mee. Maar toch wisten al veel teamgenoten al dat ik ‘anders’ was.’’

Hoe heb je je voorbereid op het moment dat je uit de kast ging komen?

‘’Dat is heel simpel, gewoon doen! Zonder te veel nadenken. Bij mijn voetbalelftal heb ik het tijdens een toernooi gezegd tegen mijn coach. Die nam de ploeg apart en vertelde het toen aan de rest. De reacties daarop vielen me erg mee, iedereen was daar heel ‘chill’ onder en sommige hadden het inderdaad ook al verwacht. Ik denk ook dat dit komt omdat ik redelijk goed in de groep lag. Dit kan een situatie als deze zoveel makkelijker maken.’’

Je praat erover alsof het heel simpel klinkt, vond je dit dan niet enorm spannend?

‘’Jawel, super spannend zelfs. Ik was in het begin heel bang voor de reacties van mijn teamgenoten, ik had namelijk ook wat Marokkanen in mijn team en die hebben nou eenmaal een cultuur waarin homo zijn minder geaccepteerd is. Ik dacht vaak na over hoe het bij hen ging vallen, maar die pikten het heel goed op. Uiteindelijk ben ik blij hoe het is verlopen.’’

Hoe komt het denk je dat homoseksualiteit in de mannelijke voetbalwereld nog steeds een taboe is?

‘’Op het professionele niveau is het gewoon slecht voor iemand zijn imago denk ik, veel heteroseksuele mannen zijn er gewoon nog niet klaar voor om te horen dat een teamgenoot homoseksueel is. Ook sponsoring telt zeker mee, misschien komen er dan minder deals richting die voetballer en juist omdat het in de voetbalwereld zoveel om geld draait zullen veel homoseksuele voetballers ervoor kiezen om het stil te houden.’’

En hoe zit dat dan op de amateurvelden?

‘’Ik denk vooral dat de band met je team enorm belangrijk is, je moet voordat je zoiets openbaar maakt gewoon lekker in je team liggen en vooral niet onzeker overkomen. Het team moet eigenlijk meer voelen als je vrienden, dan gaat praten over zo’n onderwerp gewoon veel gemakkelijker. Dit was bij mij het geval.’’

Ook bij andere sporten zien we dat homo zijn nog niet overal even normaal is als het moet zijn, hoe komt dat denk jij?

‘’Het is een beetje hetzelfde als bij voetbal. Het is gewoon bij alles wat een beetje mannelijk is, dan wordt het gewoon lastig om voor zoiets uit te komen.’’

Waarom is het verschil tussen de homo-acceptatie bij vrouwen en mannen in Nederland zo groot volgens jou?

‘’Dit komt door het karakter van vrouwen, zij zijn daarin gewoon veel makkelijker in en accepteren dit dan ook meer. Vrouwen zijn denk ik gewoon iets beschaafder en laten dan ook iedereen in hun waarde. Mannen schelden ook eerder met woorden zoals homo, waardoor de acceptatie ervan ook lastiger wordt.’’

De John Blankenstein foundation probeert door verschillende acties zoals regenboogarmbanden en spandoeken, homo zijn in de sport te normaliseren. Denk jij dat deze acties echt zin hebben?

‘’Dat is heel erg afhankelijk. Bij de jeugd levert dat juist misschien meer treiter op, persoonlijk denk ik dat het bij de professionele wereld meer effect heeft. Dit komt mede door de invloed van televisie. Dingen zoals die (regenboog) aanvoerdersbanden zijn goede positieve dingen en zolang we die blijven omhouden komt er vanzelf denk ik meer homo-acceptatie in de voetbalwereld.’’

Zie jij zelf betere oplossingen in de toekomst om het homo zijn te normaliseren?

‘’Spontaniteit in een elftal helpt het beste, gewoon gelijk met de deur in huis vallen en vertellen waar het op staat. Ik denk persoonlijk ook dat op RKVV Roosendaal meerdere jongens zitten die op mannen vallen. Een vertrouwenspersoon kan ook heel belangrijk zijn. Zij kunnen dan naar diegene toegaan om hun hart te luchten en eventueel te gaan nadenken hoe zij het aan de rest van het team kunnen  vertellen.’’


Door Levi Rombouts