Raamprostitutie in de lockdown: ´Het is financieel en mentaal uitputtend.´

Gijsje van Gils |

Sekswerker van beroep zijn klinkt ogenschijnlijk stressloos, maar het heeft ook zo zijn keerzijde. Zeker nu tijdens de derde lockdown wordt de seksindustrie weer hard getroffen. G, spreekt anoniem over haar ervaringen als alleenstaande moeder, én raamprositué in coronatijd.

 

Kunt u kort uitleggen wat uw baan als raamprostitué inhoudt?

Ik ben sekswerker, dat houdt letterlijk in dat ik betaald krijg voor seks. Ik verleen een dienst door mensen te bieden wat zij misschien in het dagelijks leven niet kunnen verkrijgen. Ik heb mijn eigen raam, waar ik vaak in de middag tot s´ nachts sta. Klanten lopen langs onze straat, waar ze eigenlijk de keuze hebben om ergens binnen te lopen. Soms krijg je te maken met hele lieve klanten, maar het is helaas niet altijd een pretje.

  • Wat maakt u mee dan?

Soms krijg je te maken met herrieschoppers midden in de nacht, vooral in het weekend. Dronken mannen die op je raam beginnen te kloppen, of nare benamingen schreeuwen. Doe ik toch ook niet op hun kantoor? Ik doe ook gewoon mijn werk.

Heeft u zich ooit geschaamd, om te werken als sekswerker?

In het begin wel. Het is natuurlijk niet zomaar een baan. Ik was bang voor wat anderen wel niet van me moesten denken. En de maatschappij schildert de seksindustrie toch wel af als een taboe. Maar inmiddels werk ik nu al zo´n 10 jaar in de industrie, en raak je gewend aan vreemde blikken langs de ramen. Ik verdien er mijn brood mee, en ik zie het nu ook echt als mijn beroep. Bovendien maak ik mijn klanten blij, en dat is mijn taak.

Bent u nu nog veel aan het werk?

Helaas nu niet zo vaak als ik deed voor corona. Door de nieuwe maatregelen mogen wij als contactberoep maar tot 18:00 openblijven, wat niet gunstig is aangezien wij vooral in de nacht meer te werk gaan. Ook moeten wij met mondkapjes op werken, wat natuurlijk helemaal niet comfortabel is.

  • Kosten deze maatregelen u klanten?

Dat valt wel mee. Het aantal daalt wel, voornamelijk omdat sommigen overdag moeten werken, of gewoon anti-corona zijn en er niet in geloven. Maar over het algemeen blijven vaste klanten wel komen. Het is voor mij natuurlijk wel flink aanpassen aan mijn agenda, alles overdag doen.

Hoe waren de afgelopen twee jaren dan voor u?

Heel vreemd natuurlijk. Vooral de eerste lockdown was een klap, want niemand wist hoe verder. Mijn inkomen daalde enorm en doordat andere exploitanten illegaal doorgingen, verloor ik sommige van mijn vaste klanten. Ja dan word je wel bang van hoeveel langer het nog doorgaat natuurlijk. Ik heb een tijdje erover nagedacht te stoppen, maar ik had geen vangnet, dus ik moest noodgedwongen door blijven hopen.

  • Waarom wilde u stoppen?

Ik ben helaas niet de enige sekswerker die een alleenstaande moeder is. Ik hoopte dat dit een kans zou zijn om misschien naar iets anders over te stappen, maar ik kon het financieel niet handelen, bovendien ben ik toch wel gehecht aan mijn werk.

Werd werken in de seksbranche achtergesteld in vergelijking met andere beroepen in coronatijd?

Zeker wel. Niet alleen in coronatijd hoor. Maar ik denk vooral in het begin werd het onderschat wat voor werk wij daadwerkelijk verrichten. We worden altijd een beetje een hoekje ingedreven met woorden als hoer of sloerie. Net als alle andere werkende mensen, verdienen wij respect. Ten slotte betalen wij ook belasting. Gelukkig zijn ze in de twee jaar van corona tijd wel wijzer geworden, en worden onze beroepen ook serieuzer genomen.

Bent u zelf tegen problemen aangelopen als resultaat van corona?

Financieel vooral. Heb wel een fase gehad dat ik echt moest letten op hoeveel ik uitgaf aan bijvoorbeeld boodschappen, en aan het eind van de maand nog maar net mijn huur kon betalen. Buiten dat ook wel mentaal. Niet kunnen werken en toch voor alles moeten zorgen was uitputtend. Het gevolg was natuurlijk alleen thuis zitten met een kind wat ook uitgeput was. Geen familie of vrienden zien, geen leuke extra dingen, het was pijnlijk om dat niet te kunnen doen voor jezelf en je kind. Ik heb me erg eenzaam gevoeld.

Hoe kijkt u als sekswerker aan tegen het komende jaar?

Goede vraag. Persoonlijk hoop ik gewoon dat ik leuke dingen kan blijven doen. Dat ik misschien zelfs een vakantie naar het buitenland kan boeken, dat zou mooi zijn. Het zou opluchtend zijn als we eind 2022 geen corona gedoe meer hebben, maar dat lijkt mij nu nog te mooi om waar te zijn. Op het gebied van werk, in ieder geval het lozen van het mondkapje, dat zou fijn zijn. Hopelijk gewoon zoals normaal tot midden in de nacht aan het werk blijven. En weer kunnen borrelen met mijn collega´s achteraf.