´Ons doel is werken naar preventie: dat pedofilie, geen kindermisbruik wordt.´

Gijsje van Gils | Props

Campagnefoto stichting Stop It Now

 

Liefde kun je niet straffen. Misbruik wel. Dat is het verschil tussen pedofilie en kindermisbruik, een van de grootste misvattingen die Stop It Now tegen wil gaan. Minne de Boeck is coördinator van stichting Stop It Now. Deze stichting staat in het teken van bewustzijn creeëren over pedofilie en kindermisbruik, en hulp aan te bieden voor mensen die worstelen met seksuele interesses in kinderen. Maar waarom is deze hulp zo belangrijk.

´Onze stichting, Stop It Now, biedt verschillende soorten hulp aan. Wij hebben een hulplijn, die is anoniem en gratis, dit is vooral voor mensen waarvan de drempel naar hulpverlening of langdurige behandeling nog net wat te hoog ligt. Wij hebben deze hulplijn opgestart omdat we eerst nog veel te vaak pas met behandelingen aan de slag gingen als er al iets gebeurt was. En als je na ging vragen aan mensen waarom ze later pas hulp zochten of waarom er al iets was gebeurd, denk aan strafbare toenadering die is gezocht, of mensen die net wel net niet de grens zijn over gegaan, was dat omdat ze bang waren om hulp te zoeken. Dit was vaak vanwege de angst dat ze worden uitgesloten, ze mensen afschrikken of mensen ze snel zullen veroordelen. Daarom is onze hulplijn zo belangrijk om preventief te werken, zodat mensen die bang zijn de grens te overschrijden, de nodige hulp kunnen krijgen.´

´Ook werken wij met mensen die al de fout in zijn gegaan. Dit zijn misschien mensen die kinderporno hebben bekeken of hebben verspreid, maar nog niet door justitie of de politie zijn gepakt en veroordeeld. Dit is de grotere groep, en die bieden wij behandelingen aan om te voorkomen dat zij nogmaals de fout in kunnen gaan. Wij zien de hulplijn als een toegangspoort naar langdurige hulpverlening. Wij werken met verschillende behandelcentra, waaronder het UFC (Universiteit Forensisch Centrum). Stop It Now is er om een luisterend oor, advies en informatie te bieden, en als er nood of vraag is naar langdurige hulp of behandeling verwijzen wij mensen door naar gespecialiseerde.´

 

´Nu met de nieuwe lockdown in aantocht, zie je bij risicofactoren verschijnselen van uitsluiting, eenzaamheid en gebrek aan controle, en die verschijnselen zijn bij de vorige lockdowns ook erg naar de voorgrond gekomen. Mensen zitten toch alleen maar thuis want er is sprake van weinig sociale controle, wat resulteert in meer huishoudelijk geweld en misbruik thuis. CBS geeft ook aan in een onderzoek van het eerste halfjaar 2021, er meer dan 1000 meldingen waren van seksueel misbruik in een thuissituatie. Kinderen krijgen door de lockdown ook veel minder mogelijkheden om naar buiten te treden met deze problemen, of om te vluchten van onveilige situaties. Misbruikplegers krijgen meer mogelijkheden om gebruik te maken van de lockdown situatie. Maar ook voor online misbruik zoals grooming, of kinderpornoverslavingen waren er meer mogelijkheden om op social media misbruik te maken van kinderen. Zeker sinds de lockdown zijn minderjarigen meer online om lessen te volgen en andere dingen, maar ouders werken ook thuis online waardoor dat de controle op het socialmedia gebruik van hun kinderen inperkt. Daardoor werd toenadering voor online misbruikers steeds makkelijker. Het is dus enorm belangrijk dat jongeren, maar ook ouders alert blijven op wat zich afspeelt op het internet. En als er sprake is van enige vorm van (online) misbruik, het oke is om hulp te zoeken.´

´Ons doel is werken naar preventie: voorkomen dat pedofilie, kindermisbruik wordt. Iemand met een pedofiele voorkeur kun je eigenlijk vanuit gaan dat dat een potentiële risicofactor is, maar dat betekent niet per definitie dat zij ook daadwerkelijk kindermisbruik gaan plegen. Het is een heel slecht idee om als samenleving de groep van pedofielen te gaan uitsluiten. Het moment dat zij besluiten die hulp te zoeken, dat hoeft niet per se op gespecialiseerd vakgebied te zijn, dat mag ook gewoon een bezoek aan de huisarts of psycholoog zijn, moeten ze ook goed ontvangen worden en niet geconfronteerd worden.´

´Wij ondersteunen onder meer dus ook professionals zoals psychologen die te maken krijgen met deze problemen, zodat zij niet in een paniekreactie schieten en daardoor geen goede hulp of doorverwijzingen kunnen verlenen. Daarom hebben wij ook handleidingen voor professionals, zodat zij beter om kunnen leren gaan met hulp bieden aan pedofielen. Een voorbeeld hiervan is dat psychologen vaak gaan denken: dit is strafbaar, ik moet de politie erbij halen. Waardoor pedofielen die worstelen met deze gedachtes geen echte hulp krijgen en nog verder het gat van eenzaamheid in worden geduwd.´ !

 

´Maatschappelijk is het ook belangijk om bewustzijn te creeëren, want misvattingen als dat pedofilie gelijk staat aan kindermisbruik kan communicatie verhinderen in bijvoorbeeld de media. Die misvattingen willen wij zoveel mogelijk de wereld uit helpen, zodat juiste hulp verleend kan worden aan mensen die worstelen met pedofilie.´

´Voor ons is het belangrijk dat mensen die misschien geconfronteerd worden met dit onderwerp, of zich erin willen verdiepen, juiste informatie kunnen verkrijgen op, onze website. Social media speelt daarin ook een grote rol. Een krantenkop die zegt ´Leraar pleegt kindermisbruik´ is natuurlijk verschillend van ´Leraar is pedofiel.´ Bij de een is er sprake van daadwerkelijk grensoverschrijdend gedrag en strafbaarheid, de ander is een leraar die seksuele interesses heeft in kinderen, maar niks strafbaars heeft gedaan.´

 

´De vervolgingen van justitie of politie op pedofielen of kindermisbruikers zijn natuurlijk ook van belang, maar dat moet allemaal wel op de juiste manier gaan. Pedojagers bijvoorbeeld, zijn verschillende problemen mee. Zij nemen zelf de touwtjes in handen als het gaat om het bestraffen van pedofielen, Ik vind niet dat wij in een soort van cowboy maatschappij moeten leven waarin wij onze eigen rechter spelen. Ook door de berichtgeving van pedojagers in de media ontstaan er bepaalde misvattingen over pedofilie en dat zij gelijk staan aan kindermisbuikers. Als je het wilt voorkomen, is dit geen goed idee. Omdat het een verkeerde beeldvorming met zich mee brengt, maar ook omdat het mensen alleen maar meer en meer drijft naar een gevoel van buitenstaander zijn. En als het wilt controleren, is dit geen goed idee omdat het de mogelijkheden van bestraffing, vervolging of onderzoeken beperkt.´