“Wij sluiten sowieso niemand uit”

Omar Verwijmeren is secretaris van COC Tilburg – Breda en omgeving. Ik ontmoet Omar in het FutureDome in Breda waar het COC een ruimte huurt. Omar ontvangt mij vrolijk en vriendelijk en neemt mij mee naar boven, naar het kantoor waar ik hem zal interviewen. Het is een praktisch maar vrolijk ingericht kantoortje.

Het COC is de grootste en oudste LHBTI (lesbisch, homoseksueel, biseksueel, transgender en intersekse) belangenorganisatie van Nederland. De afkorting COC staat voor Cultuur- en ontspanningscentrum, deze wat verhullende naam vindt zijn oorsprong in 1949 toen er nog niet openlijk werd gesproken over seksuele diversiteit.

©Fotografie: Omar Verwijmeren

Ik vraag Omar hoe hij zo bij het COC terecht gekomen is. Hij vertelt dat dit het resultaat was van een nare ervaring aan het einde van zijn studie. Hoeveel hij ook solliciteerde, een stageplaats kon hij niet vinden. Zelf had Omar de indruk dat discriminatie hierin een rol speelde. “Uiteindelijk ben ik gestopt met mijn studie en heb ik deelgenomen aan een persoonlijk ontwikkelingsplan” vertelt Omar. Uit dit ontwikkelingsplan bleek dat Omar binnen zijn studie (Biologie en Medisch Laboratoriumonderzoek) geen ruimte vond om mensen te helpen, iets wat hij zeer graag doet. Aldus is hij op zoek gegaan naar een wijze om deze competentie wel tot bloei te laten komen. Gecombineerd met het aanpakken van discriminatie bleek het COC de perfecte plaats. “Ik ben begonnen met kleine taken, het klaarzetten van koffie en thee als gastheer bijvoorbeeld. Doordat ik gestopt was met mijn studie had ik dusdanig veel tijd over dat ik steeds meer taken op mij ben gaan nemen. Zodoende werd ik uiteindelijk gevraagd om secretaris te worden.”

“Ik ben niet van het een in het ander gerold”

In het verleden heeft Omar het COC ook wel eens bezocht, als gast zoals hij het zelf noemt. Hij bezocht de jongerengroep in Breda, maar deze groep werd plotseling opgeheven, onder andere omdat het COC Breda ophield te bestaan wegens een gebrek aan vrijwilligers. “Later is aan COC Tilburg gevraagd om het verzorgingsgebied van Breda ook op zich te nemen en zo werd het uiteindelijk COC Tilburg – Breda en omgeving” vertelt Omar me. Tussen zijn tijd als gast en als vrijwilliger zat wel een pauze, “ik ben niet van het een in het ander gerold” aldus Omar.

Respect2Love

Respect2Love is een project dat is opgericht door het COC om een community op te richten voor LHBTI’s met een biculturele achtergrond. Wanneer je omgeving je niet accepteert zoals je bent biedt Respect2Love een veilige haven van advies, informatie en bijeenkomsten.

Omar is coördinator vanhet project Respect2Love. Een project voor LHBTI’s met een biculturele achtergrond. Op de website van dit project staan kolommen vol geschreven over Turks Nederlandse-, Marokkaans Nederlandse- en Surinaams Nederlandse LHBTI’s. De vraag rijst of er ook ruimte is voor Nederlandse LHBTI’s uit gebieden als de Bible Belt, waar seksuele diversiteit niet altijd populair is. Omar is verbaasd dat ik hiernaar vraag: “Wij sluiten sowieso niemand uit. Wij strijden als organisatie zelf tegen uitsluiting, het zou gek zijn om vervolgens zelf anderen uit te sluiten.” Hij legt me uit dat er grote overeenkomsten zijn tussen LHBTI’s afkomstig van de Bible Belt en LHBTI’s met een migratieachtergrond: “In beide gevallen speelt geloof een grote rol. Ook de omgang met familie ligt in beide gevallen vaak moeilijk.” Omar benadrukt dat in het project ook ouders, familieleden en vrienden van harte welkom zijn. “De problemen lossen we niet op door alleen in gesprek te gaan met de mensen die hinder ondervinden van de situatie, het zou mooi zijn als we juist hun omgeving hierin betrekken.”

“Wij sluiten sowieso niemand uit”

Op de website van COC Tilburg Breda is te lezen dat het zich inzet voor sociale acceptatie van LHBTI’ers in de regio, onder andere door verbindingen te leggen met organisaties. Ik vraag me af hoe dit er concreet uitziet. Meteen begint Omar met het opsommen van een waslijst aan organisaties waarmee COC Tilburg Breda samengewerkt heeft. Allemaal zijn dit, net als het COC, belangenorganisaties voor LHBTI’s. “Een tijd geleden organiseerden we op Coming Out Day een openbare bijeenkomst in de bibliotheek van Tilburg. Dit organiseerden we onder andere met Roze in Blauw* en Vitruvian**. Ik ben er trots op dat we door goed samen te werken met verschillende organisaties mooie dingen kunnen organiseren.”

*Roze in Blauw is een netwerk binnen de Nederlandse nationale politie dat zich speciaal bezighoudt met de bestrijding van antihomoseksueel geweld en de ondersteuning van slachtoffers daarvan.
**Vitruvian is eenstudentenvereniging voor lesbische, homoseksuele, biseksuele, transgender en queer(vriendelijke) studenten uit Tilburg en omstreken.

 

Ik ben benieuwd of het COC ook samenwerking zoekt met bedrijven in de regio. Bijvoorbeeld om acceptatie op de werkvloer te vergroten, of om werkgever bewust te maken van hun sollicitatiebeleid. Omar vertelt dit heel graag te willen maar dat dit door het tekort aan vrijwilligers vooralsnog nauwelijks gelukt is.

“De botenparade is een groot feest, maar er is meer”

Tot slot leg ik Omar een dilemma voor waar een deel van de LHBTI gemeenschap vaak mee worstelt. Enerzijds verdedigt men evenementen als Pride Amsterdam en Roze Maandag in Tilburg te vuur en te zwaard, de hele LHBTI community zou in de gelegenheid moeten zijn dergelijke evenementen te vieren op een uitbundige manier. Anderzijds zijn er zorgen over of evenementen als deze niet juist bijdragen aan een stereotypering van de gemeenschap en vooroordelen bevestigen die we het liefst in de kiem zouden smoren. Ik leg dit voor aan Omar:

“Alles staat of valt met de wijze waarop het gebeurt. Er moeten niet alleen mensen worden getoond die voldoen aan het stereotype, hoewel er met dit stereotype niets mis is, maar alle LHBTI’s moeten in beeld gebracht worden in de media zodat er een representatief en waarheidsgetrouw beeld ontstaat. De verslagen van Pride Amsterdam en Roze Maandag in kranten en journaals zijn een onvolledige representatie. Niet alleen zouden verschillende soorten LHBTI’s moeten worden getoond, maar ook de verscheidenheid aan evenementen zou veel meer moeten worden laten zien. De botenparade is een groot feest, maar er is meer.”