Hiphophuis bewijst waardigheid van Doro Siepelprijs

Dit jaar heeft het hiphophuis in Rotterdam de eer om de internationale, jaarlijkse danswedstrijd ‘Juste Debout’ mee te organiseren. Op 22 februari kunnen dansers in allerlei dansstijlen bewijzen waarom zij de allerbeste zijn. De trainingen in het Doro Siepelprijs winnende instituut gaan er serieus aan toe, maar laten ook zien dat deze eretitel in goede handen is bij hen.

Het hiphophuis is al enige tijd in volle gang met de voorbereidingen van het wereldwijde evenement ‘Juste Debout’. In de categorieën popping, locking, house en hiphop mogen 15.000 dansers laten zien dat zij dit jaar de titel verdienen. De dansschool is al vele jaren een bekende term in Rotterdam en afgelopen jaar mochten zij zelfs de Doro Siepelprijs in ontvangst nemen. Een prestigieuze prijs voor organisaties of personen die veel betekenen op cultureel vlak voor de stad. Individualiteit en persoonlijke ontwikkelingen staan hier hoog in het vaandel en dat is overal te merken. In het gebouw leren mensen niet alleen dansen, maar krijgen ze ook belangrijke levenslessen mee. Iedereen lijkt een andere achtergrond te hebben, maar wanneer er voet wordt gezet op de zwarte trainingsvloer lijkt iedereen elkaars leraar.

Meer dan een dansschool

Hoe guur en kil het buiten is, hoe omarmend en warm dit pand aandoet. De twee dames die zo nu en dan een ledenpasje scannen sporen iedereen aan om een minidonut te pakken; J dilla is ten slotte jarig. Naast hen staat een klein groepje meiden zo nu en dan rap en R&B-remixes te maken. Een professionele DJ komt hier niet aan bod. De meeste van hen zijn hier begonnen als stagiaire of zijn hier gewoon om te hangen. Een vrijwilligster die druk twijfelt over welk glitterjurkje ze moet kopen besluit haar keuzestress even opzij te zetten om een korte monoloog te houden. Ze vertelt dat ze hier het merendeel van de week te vinden is.  Begonnen als stagiaire en vervolgens, net als vele anderen, blijven hangen door de sfeer. “Het is een soort tweede thuis voor mij.”

De woonkamer die zich ook in het gebouw bevindt staat altijd open voor iedereen die zich welkom voelt. Uit de koelkasten mag altijd drinken worden gepakt, of er wel of niet gedanst is lijkt niet uit te maken. Iedereen lijkt elkaar te kennen en knuffelt elkaar dan ook uitbundig bij aankomst. De temperatuur ligt hier voelbaar een aantal graden hoger, waarschijnlijk omdat het grenst aan de zaal waar het allemaal gebeurt: de ‘open practice’. Piepende schoenen en bewonderende kreten gemixt met de onophoudelijke R&B-deuntjes klinken gedempt door de doorzichtige deur in de verte.

Een bijzondere training

Op de vloer is een slagveld van waterflesjes, handdoeken, truien en schoenen. Het is een verzameling van omhoog zwengelende benen, ronddraaiende torso’s en secuur bewegende handen. Ieder op zijn eigen manier, in ultieme concentratie bezig met zijn eigen stijl.

Het zou, als je niet beter weet, zomaar een bijeenkomst van vrienden kunnen zijn die elkaar na lange tijd weer zien en hun nieuw aangeleerde skills bewonderen. Het niveau lijkt niet uit te maken; een drietal dik bebaarde jongens kijkt aandachtig naar een blond jongetje dat ‘zijn’ move aan hen probeert te leren. Rood aangelopen handen klinken hol tegen de hoge ramen en muren wanneer iemand voor de zoveelste keer een ingewikkelde move probeert. De kreten op de muren zoals ‘I know you got soul’ lijken voor deze dansers zeker van toepassing te zijn.

Het is bijzonder om te zien; de muziek dient als hypnotiserende rode draad terwijl iedereen improviseert op zijn eigen manier. Bij elk nummer is er wel een gezicht dat lijkt te gaan glimmen, maar voordat iemand zijn of haar creatieve trucs toepast wordt er eerst intens in de spiegel tegen de muur gekeken.

Doorgaan met de orde van de avond

Het jongetje dat net nog onafgebroken zijn move zat te perfectioneren werpt een blik opzij en staat per direct op. Het is vijf voor tien en waarschijnlijk staat zijn vader of moeder over enkele minuten buiten in de gure wind op hem te wachten. Daarmee lijkt het startsein om af te sluiten ook stilletjes gegeven. Langzaam maar zeker worden de Nike-truien met inspirerende leuzen weer aangetrokken. Het is goed geweest voor vandaag. Knuffels worden weer gegeven en plagende opmerkingen galmen rijkelijk door de zweterige zaal. Hoe een succesvolle en intensieve training hier wordt afgesloten kan makkelijk geraden worden: de half opgerookte joint ligt namelijk nog in de plantenbak.