Hét woord van 2020

Door Irene van Oosten

Column, 15 maart 2020

 

Daar zit je dan, als het ware opgesloten in je kamer te werken aan een column. Het voelt als een normale zondagmiddag in maart, maar je onderbuikgevoel vertelt wel anders. Ben ik in een film beland? Nee. Wat staat er ons te gebeuren? Geen idee. Tot wanneer gaat dit duren? Hopelijk niet lang meer. Vragen die continu door je hoofd spoken, maar waar niemand antwoord op heeft. Het is een gevoel van eenzaamheid, maar toch ook verbinding. Heel Nederland – en inmiddels bijna de gehele wereld – zit in hetzelfde schuitje en we dobberen met elkaar voorlopig nog wel even rond.

De site van de NOS is nog nooit zoveel bezocht en ook Netflix krijgt het druk. Nederland is nieuwsgierig en wil continu op de hoogte blijven. Maar daarmee zijn alle vragen nog niet beantwoord. We weten niet tot hoelang dit gaat duren; het is een kwestie van onszelf zien te vermaken. Op het fietspad heb ik op een doordeweekse dag in maart nog nooit zoveel hardlopers en wielrenners gezien. Die drukte op de fietspaden is een contrast van de rust in het openbaar vervoer en het verkeer. Donderdagavond 12 maart, de avond waarop het nieuws naar buiten kwam dat alle hogescholen en universiteiten de deuren zouden sluiten, was het aantal reizigers bij het perron in Station Tilburg op twee handen te tellen.

 

Verstandig? Nee, eerder extreem egoïstisch.

 

Een man naast me in de trein begon ineens te hoesten, zonder maar ook zijn mond naar zijn elleboog te brengen of op z’n minst zijn hand voor zijn mond te houden. Mijn automatische reactie was een arrogante blik die ik op hem afwierp. Normaal zou ik het niet eens doorhebben als iemand in het openbaar aan het hoesten is. Nu ging er direct een alarmsignaal in mijn hoofd af.

 

“Hamsteren is niet nodig.”

 

Je hoeft sociale media of een willekeurige nieuwssite maar te openen en je ziet de volgende beelden voorbijkomen: leeggeroofde supermarktschappen. Mensen trekken massaal naar de supermarkten toe om als het ware zien te overleven. Verstandig? Nee, eerder extreem egoïstisch. Het is een psychologisch spelletje, waardoor onze hersenen op tilt slaan. Mensen zijn bang dat hun buurman of buurvrouw bang is en voedsel gaat inslaan, waardoor men het zelf toch ook maar gaat doen, voordat zij te laat zijn en alles op is. Maar dit is een verkeerde gedachte, want de bevoorrading blijft doorgaan. Toch zijn er eigenwijze Nederlanders die de supermarkten blijven plunderen, terwijl de supermarktbranche en de premier van Nederland continu vermelden: “Hamsteren is niet nodig.” Laten we juist in deze tijden proberen optimistisch te zijn. Probeer naar elkaar om te kijken en elkaar dierbaar te zijn. Oftewel, laat ook wat over voor alle hulpverleners die er alles aan doen om dit nog enigszins in de hand te houden en doen aan ‘Flattening the Curve’.

 

…………………………………………………………………………………………………………….

Hét woord heb ik in deze column vermeden. Maar het mag duidelijk zijn waar dit over gaat.