Het bijzondere groepsgevoel in Crooswijk

De van oudsher volksbuurt Crooswijk lijkt in eerste instantie niet de meest populaire wijk om je te bevinden. Toch lijkt er, wanneer je je verdiept, een positieve verandering te zijn de afgelopen jaren.
Wat voor buitenstaanders misschien als gesloten en stil oogt, blijkt voor de bewoners zelf heel anders.
De bewoners, jong en oud, gekleurd en blank, zijn over het algemeen erg positief over hun wijk. ‘‘Het is niet meer te vergelijken met vroeger’’ zegt een passant die net zoals velen richting de winkelstraat loopt.
Of dit een positieve verandering is laat de man niet blijken, een andere dame insinueert dit wel. ‘’Er wordt er veel aan gedaan om het groepsgevoel te krijgen’’, ze kon dit beamen vanwege haar functie als zorgverlener in de buurt.
Wanneer we verder door het hart van de buurt lopen lijken de verhalen haast niet overeen te komen met wat er te zien is in deze bevuilde maar wel geschoffelde straten.
Het grimmige straatbeeld wijkt af van wat de mensen hier uitstralen: een lang ingeburgerde tolerantie en vriendelijkheid.
Het is een gemixt gevoel wat ook terug te zien is in de architectuur. Oude, verpauperde gebouwen wisselen zich af met moderne flats.
De laatste jaren doet de gemeente Rotterdam meer moeite om een nieuw publiek naar Crooswijk te trekken. Volgens bewoners niet erg, zolang de instelling van hoe je hier binnenkomt maar goed is.
Zij zijn er klaar mee dat hun buurt in slecht licht wordt gezet. Als je vanaf het eerste moment al negativiteit uitstraalt, hoe kan het hier dan ooit beter worden?
Wellicht is die boodschap voor zowel toekomstig Crooswijkers als andere randstadbewoners waardevol zodat het beeld van deze veranderende wijk voorgoed veranderd.