‘De docent schreeuwde dat homoseksualiteit een zonde is’

De vrijheid van seksualiteit komt door de uitspraak van minister Slob onder vuur te liggen. Minister Arie Slob (Onderwijs en Media, ChristenUnie) zei afgelopen maand dat reformatorische scholen ouders mogen vragen om een verklaring te ondertekenen waarin staat dat ze de leefwijze van homoseksuelen afkeuren. Jonas (17 jaar) van de reformatorische school Jacobus Fruytier in Apeldoorn denkt hier anders over: “We leven in een vrij land en ik vind dat er niet gevraagd mag worden om zo’n verklaring. Het kind kan zelf bepalen waar hij het met eens is.”

Door Gerard Engbers

Jonas is biseksueel, maar valt meer op jongens. Omdat hij zelf uit een gelovige gemeenschap komt en niet iedereen op de hoogte is van zijn geaardheid wenst hij anoniem te blijven. “Ik wil graag dat mijn geaardheid niet bij iedereen bij mij op school en in mijn omgeving bekend wordt.” Daarom is besloten om hem niet aan te spreken met zijn echte naam maar met de naam Jonas.1

Wat doet de uitspraak van minister Slob met jou?

“Ik ben het daar zeker niet mee eens, en vind het ook echt niet kunnen. Het is echt moeilijk om aan te zien dat mensen in deze positie zulke eigenlijk best wel discriminerende uitspraken doen. We leven in een vrij land en mag er in mijn ogen niet gevraagd worden naar zo’n verklaring. Het kind kan zelf bepalen waar hij het met eens is.”

“De NOS is hier ook langs geweest om een paar van mijn vriendinnen te interviewen. Zo’n discriminerende uitspraak heeft veel invloed op de leerlingen, ook op docenten en bij de dagopeningen. De reacties verschillen als dag en nacht van elkaar: Er was laatst een docent die schreeuwde dat homoseksualiteit een zonde is. Gelukkig zijn er ook docenten waar je tegen kunt zeggen dat je op jongens valt, zij respecteren dit ook. Het is fijn dat er meer over wordt gesproken en dat erover wordt gediscussieerd.”

Denk je dat religieus onderwijs daarom moet verdwijnen?

“Ik denk wel dat het goed is om religie mee te geven op school, want dit hoort bij het leven. Je moet je in deze onderwerpen kunnen verdiepen, om te kijken of er ook andere dingen zijn naast het leven dat we kennen. En met name ook om te kijken of die religies ook daadwerkelijk kloppen.”

Heb je voorlichting gehad over homoseksueel zijn?

“We hebben wel voorlichting gehad over man en vrouw, maar nooit over man-man of vrouw-vrouw. De rest bestaat niet. Dat zou wel een goed punt van verbetering zijn. Terwijl dit zeker wel bestaat en daar ook voorlichting over zou moeten zijn. Als je dit niet doet, zet je mensen in een hoekje.”
“Als ik deze voorlichting had gehad, en dan met name eerder, denk ik dat me dit erg had geholpen. Er zou dan meer ruimte zijn om uit de kast te komen en waarschijnlijk ook meer respect. Dat mis ik nog steeds op onze school.”

Waaraan kun je dan zien dat er nog niet veel respect is op school?

“Er wordt nog steeds gescholden met ‘homo’ alsof het niks is. Als mensen weten dat ik ook op jongens val dan hebben ze er wel respect voor. Zelf scheld ik niet met ‘homo’, want dat ligt te gevoelig. Aan de andere kant is het ook een stopwoordje. Ze willen niet persé homo’s in een hoekje duwen, maar het is meer een scheldwoord en daarom gebruiken ze het.

Heb je lang rondgelopen met de worsteling rondom je geaardheid?

“Ik heb het ongeveer een jaar geleden aan mijn vrienden verteld; twee weken geleden heb ik het ook aan mijn ouders verteld. Dat gaf een gevoel van opluchting. Ik dacht dat door het geloof er best wel een ding van werd gemaakt, maar samen met m’n ouders heb ik documentaires gekeken over het geloof en uit de kast komen.2

Daar reageerden ze goed op. Mijn ouders staan niet te juichen dat ik op jongens val, maar schamen zich er ook niet voor. Ik denk niet dat ze honderd procent achter mij staan, maar ze willen wel het beste voor mij. Ze gaan mij niet iets verbieden als ze weten dat ik er gelukkig van word.”
In het begin van zijn zelf-ontdekking kon hij maar bij één iemand terecht: “Ik was anderhalf jaar geleden, toen was ik vijftien, bevriend met een goede vriend, en met hem heb ik voor het eerst hierover gepraat. Dat gaf me een fijn gevoel, want ik kon bij hem alles kwijt, al mijn vragen en problemen. Die vriend kwam net als ik uit een gelovige familie, hij had daar ook wel problemen mee. Dus het was wel fijn om samen hierover te praten.”

Biseksuele scholier Jonas

Biseksuele scholier Jonas

Op school komen niet persé nare reacties: “Soms zeggen ze vanuit het perspectief van de Bijbel: ‘joh dit mag jij niet zijn’. Dat is niet fijn om te horen, maar ik geloof zelf niet in al die regels van de Bijbel; dus dat doet me niet heel veel.”
“Op school is er nog steeds het beleid dat je homo zijn niet mag praktiseren, maar als je kijkt naar de Bijbel en wat daar staat, denk ik dat dit niet goed gegrond is. Waar wij voor staan mag zeker wel meer aandacht krijgen. Maar dit maakt het alsnog lastig om er voor uit te komen.”

Jonas is nog steeds gelovig:

“Ik denk wel dat er meer is dan het leven en ik geloof ook nog steeds in God, maar ik geloof niet meer op de manier die ik heb meegekregen, met alle tradities en regels.”

Als jij later gaat daten, en hier komt dan ook een jongen voorbij, hoe denk je dat jouw omgeving daarop zou reageren?

Jonas giechelt: “Dat is al gebeurd, ik heb een vriendje gehad. Ik heb het niet echt aan mensen verteld, wel aan mijn vrienden, zij staan er compleet achter. Ze geloven ook dat er een relatie bestaat tussen man en man. Bij mijn ouders is het wel iets lastiger. Ik mag van hen wel een relatie hebben met een jongen, maar dan moet het vooral ook een relatie zijn met god. Dus hij moet wel christelijk zijn. Mijn ex was zelf niet christelijk, dus ik durfde het niet te vertellen. Ik kan het niet tegen mijn ouders zeggen en tegen mijn opa en oma al helemaal niet, ze zijn namelijk streng gelovig.”

“Er wordt binnen mijn familie nog vanuit gegaan dat je hetero bent. Je hoort grapjes van ‘Hoe is het met de dames?’ en ‘Wanneer krijg jij een vriendinnetje?’. Je gaat niet zeggen dat je ook op jongens valt. Je wilt niet liegen, maar eerlijk zijn lukt niet.”

Ben je veranderd nadat je uit de kast kwam?

“Ik ben eigenlijk niet veranderd of ik nou wel of niet uit de kast ben, hiervoor was ik mezelf en daarna ook. Of ik nou op jongens of op meisjes val, ik ben gewoon wie ik ben en mensen moeten daar maar gewoon mee leven.”

 

1 De echte naam van Jonas is bekend bij de redactie

2 Link naar de documentaire: De kast, de kerk en het koninkrijk
https://www.npostart.nl/de-kast-de-kerk-het-koninkrijk/30-06-2019/VPWON_1306150