“Ik wilde een paar weken van tevoren nog dood”

Het is steeds vaker te vinden in Nederland, een afkickmodule om doormiddel van ‘een grotere macht’ af te kicken aan alles wat verslavend kan zijn. Het Minnesota Model, De Twaalf Stappen, is afkomstig uit de Verenigde Staten. Paulien van den Berk, 37 jaar en inmiddels 3 jaar clean volgt dit programma in Nederland.

Paulien van den Berk

“Ik ben Paulien, ik ben verslaafd. Voor mensen die niet op dezelfde plekken komen als ik, is dat raar. Dan vragen ze hoezo ik nog verslaafd ben, want ik ben toch al drie jaar clean. Dat klopt ook, maar ik ben een verslaafde, alleen ik ben niet in actief gebruik en voed ik mijn verslaving niet.”

 

“Ik was helemaal op en woog nog maar 42 kilo. De longarts zei dat als ik zo door zou gaan, ik die winter niet zou overleven omdat ik zo mager was en mijn longen, mijn bronchiën, helemaal kapot gesnoven waren van de cocaïne. Er is toen een soort oer-gevoel in mij naar boven gekomen en op een ochtend werd ik wakker en dacht gelijk: ‘Dit wil ik niet langer.’. Ik zat op de rand van mijn bed en kon alleen maar huilen. Ik wilde echt clean worden.”
“Daarna heb ik mijn partner de deur uitgezet, heb ik mijn broer en een vriendin gebeld en samen hebben we alles opgezet om af te kunnen kicken. Ik wist toen ook niet waar ik de kracht vandaan had gehaald, want ik wilde eigenlijk een paar weken van tevoren nog dood. Maar iets in mij heeft het schone in mezelf laten zien en dat werd even naar boven gehaald. Het gaf me ontzettend veel kracht om weer iets van mijn leven te maken.”

“Wie of wat het is geweest, ik weet het niet. Ik geloof niet in een religie of in God. Maar ik geloof wel dat er iets meer is, iets groter dan wijzelf. Het is iets wat mij helpt. In het begin geloofde ik in iemand die net was overleden, ook verslaafd. Ik was ervan overtuigd dat hij mij kracht had gegeven die nacht. Ik durfde het eerst niet uit te spreken, omdat ik dacht dat mensen me voor gek zouden verklaren. Mijn vader zei ook: ‘Oh… ze is met het ene gestopt en nu komt de volgende ellende.’ Waarop mijn moeder weer zei: ‘Och, wat maakt het toch uit. Laat dat kind geloven.’ En het fijne aan De Twaalf Stappen is dat je zelf mag invullen wat je grotere macht is en dat je dat ook mag blijven veranderen. Niemand mag mij daarop veroordelen. Ik mag het zelf kiezen.”

“Het Minnesota Model sprak me heel erg aan, omdat je het zelf moet doen. Als ik het niet wil, dan gebeurt er ook niets. Ik moet zelf om hulp vragen. Maar wat me vooral aansprak is de totale abstinentie, waarmee ze werken bij het Minnesota Model. Dat betekent absoluut geen geestverruimende middelen: geen alcohol, geen (soft)drugs, geen medicatie waar je aan verslaafd kan raken. Dit is zo helpend, want als je van het ene bent afgekickt, dan kan je zomaar aan het andere weer verslaafd raken, zowel in middelen als handelingen. Op die manier creëer je het roldeureffect. Dat betekent dat je behandeld wordt voor je cocaïneverslaving, maar wel nog mag blowen. Uiteindelijk heeft het blowen geen effect meer en val je terug in je cocaïne gebruik, waardoor je terug kan naar de kliniek. Verslaving is gewoon echt een ziekte, waar ik continu bewust mee moet omgaan.”

In de praktijk

“Het woord God komt wel veel in de boeken voor, maar je mag dus zelf invullen wat dat is. Op spiritueel gebied gebeurt er ook veel in de praktijk, het mediteren is daar een van. Heel veel mensen bidden, maar zelf heb ik het meer dat ik doe aan mediteren in de ochtenden. Om dan rustig de dag te kunnen beginnen. Op deze manier vinden mensen ook datgene waar ze in kunnen gaan geloven. Zo’n meditatiegebed, een overgavengebed, als je dat blijft doen, ga je er vanzelf in geloven. Want dan merk je ook van ‘Hey, ik ben een stuk rustiger dan eerst en ik reageer niet meer zo heftig als ik vroeger deed.’ Ik zelf ben echt verschil gaan zien, waardoor ik daar echt in ben gaan geloven.”

“Mijn leven heb ik toegewijd aan de totale abstinentie en de meetings met de community. Maar ook aan het werken met een sponsor, iemand die mij helpt in mijn herstel. Wat zij leert, leert ze aan mij. Zij noemt mij haar sponsie. Zelf heb ik ook twee sponsies, die ik leer wat ik heb geleerd.”

“Het is trouwens echt niet dat als je De Twaalf Stappen doet, dat dan alles halleluia is, nee je blijft oefenen en leren. En vooral, je blijft doen. Daar krijg ik dan wel hulp bij, want ik mag het niet op mijn manier doen, maar mag wel mijn eigen stijl maken. Dus als de een zegt: ‘Ik doe mijn avondgebed.’ Dan mag ik gewoon zeggen: ‘Oké, prima. Maar ik doe mijn avondmeditatie.’ Ik vind mijn avondmeditatie een van de mooiste dingen, ik hoef me minder zorgen te maken en val zo gemakkelijker in slaap en weet nu dat ik alles de volgende dag kan oppakken. Dat is fijn en dat lucht op. Maar ook mijn overgavengebed, de ochtendmeditatie, heb ik naar mijn eigen gemaakt. Ik vond die uit het boek ontzettend oubollig.”

 

“Ik was alleen maar bezig met het feit dat mijn moeder me even een uurtje had gezien en ik weer terug naar de kroeg in Oss kon gaan om coke te bestellen.”

 

Paulien leest haar overgavegebed voor.
“Als je zo je ochtend begint, dan vraag je eigenlijk gewoon om hulp om het die dag, waar je het ook maar kan, goed te doen. Door dit toe te passen ben ik daar ook echt in gaan geloven. Als ik het mag overdragen aan iets groters dan mijzelf, dan krijg ik echt het gevoel van Hey, ik hoef het niet alleen te doen. Iets helpt mij. Ik praat dan hier over een U, maar het slaat eigenlijk terug op de hogere macht. Zolang ík het maar geen God hoef te noemen. En natuurlijk geloven er mensen bij mij in het programma wel in God, alle respect voor hen. Het houdt hen clean en dat is wat telt.”

“Maar sommigen geloven niet snel in God omdat ze het willen zien of een seintje willen krijgen. Ik had dat vroeger ook en mijn sponsor zei toen: ‘Nou, ik denk dat je nogal wat seintjes hebt gehad. Of denk je echt dat je het allemaal zelf doet?’ En dan denk ik inderdaad van: Ja, waarom lukt het nu dan wel? Drie jaar geleden was ik maar met twee dingen bezig: het verkrijgen en het gebruiken van cocaïne. Het was een hele dagtaak en de volgende dag begon al die ellende opnieuw.”

“En natuurlijk is het moeilijk om gelijk in iets te geloven. Ik dacht toen ook van Ja, waar moet ik dan in geloven? Daar was ik continu mee bezig en ik irriteerde me eraan dat ik er over wilde dromen, maar dit niet lukte en ik hoorde allemaal mensen om me heen over die hogere macht. Ik was toen echt van Ach, flikker toch op man. Zij hadden iets wat ik ook wilde, zij geloofden in iets groter dan zijzelf. En op een gegeven moment besefte ik het me ook dat het eigenlijk heel bijzonder is hoe ik in herstel ben gekomen. Daar haalde ik mijn grotere macht uit. Dat oergevoel, wat ik die bewuste ochtend voelde, dat ben ik gaan zien als mijn grotere macht. Inmiddels ben ik al 3 jaar en 3 maanden clean en geloof ik in een grotere macht, mijn eigen invulling.”

Genieten

Eerst kon ik een regenboog zien en het deed me niets. Nu vind ik het fucking bijzonder. En vroeger fietste ik vanuit Oss naar mijn ouders in Geffen en kwam ik altijd langs een weiland met van die Friese paarden en twee witte ganzen. Ik zag ze nooit staan, terwijl ik nu kan genieten van het contrast van de grote, blinkende zwarte paarden op het groene gras en de twee witte ganzen erbij. Ik was alleen maar bezig met het feit dat mijn moeder me even een uurtje had gezien en ik weer terug naar de kroeg in Oss kon gaan om coke te bestellen. Ik was daar toen helemaal niet mee bezig en nu hoor ik de vogeltjes en ik geniet. Mijn kat sloopt alles, maar ik geniet toch van dat beest. Ik ben echt weer gaan genieten en vooral weer gaan voelen.”

Overgavengebed van Paulien

Hogere macht,

 Ik bied mezelf aan U aan. Ik vraag U dat ik in alle aspecten van mijn persoonlijkheid, naar geest, ziel en lichaam geheel de Uwe zou zijn. Op alle terreinen van mijn leven rekening ik af met elke vorm van zelfmedelijden, verslaving, minachting van anderen, haat en zelfhaat.

Hogere macht,

Neem die ego van me af en help me in mijn worsteling geheel de Uwe te zijn.