”Een samenwerking tussen groen en geel is mogelijk èn noodzakelijk”

 

Erik Demeester is voorzitter en redacteur van de Belgische marxistische organisatie De Vonk. Hij publiceerde onlangs diverse artikelen over de Gele Hesjes in Frankrijk en België en is een ervaren betoger. Ook is hij zelf zeer actief in de sociale strijd.

In de betoging van Acte 16 in Parijs doken leuzen op die uitnodigen tot een samenwerking van de gele hesjes en de klimaatbetogers. Het einde van de wereld en het einde van de maand is dezelfde strijd, zeggen zij. De buitenlandredactie legde vragen voor aan Erik Demeester over de hesjes en de klimaatstrijd, maar ook over de rol van de media in de sociale en ecologische strijd.

De klimaatspijbelaars vormen momenteel een enorme, groeiende groep. Het lijken ‘urbanites’, mensen uit de stad die zich zorgen om het klimaat kunnen permitteren omdat ze van de (hogere) middenklasse zijn. Meer dan eens worden ze Bionade Bourgeoisie genoemd; goedverdienende consumenten met een ecologisch geweten. Is deze groep wel verzoenbaar met de provinciale en soms straatarme Hesjes?

”Allereerst zou ik niet spreken over ‘klimaatspijbelaars’, maar ‘klimaatstakers’. Het zijn jongeren die bewust niet naar school gaan om politieke actie te voeren, niet om te spijbelen. Ik ben niet overtuigd dat alle klimaatstakers behoren tot een hogere sociale groep. Ze komen niet zozeer van scholen in het algemeen onderwijs, maar ook uit het technisch – en beroepsonderwijs. Ook in Luik is er een aantal weken geleden een grote scholierenbetoging geweest met 15.000 scholieren. Luik is een typische arbeidersstad waar ze geen 15.000 scholieren uit de hogere sociale groepen bijeen kunnen brengen. Ook veel klimaatbetogers komen uit de loontrekkende klasse. Ik denk dat zij natuurlijk aansluiten bij de gele hesjes, maar er zijn vooroordelen geschapen door de media over elkaar.

Ik denk dat het zelfs noodzakelijk is om groen en geel samen te laten vloeien. Met name in Wallonië vragen de gele hesjes om meer aandacht voor de ecologische dimensie. Zij formuleren niet alleen eisen over de sociale en politieke kwesties, maar ook rondom ecologische kwesties. De gele hesjes verwerpen geen maatregelen ten voordele van het klimaat en de natuur, maar willen dat het op een sociaal rechtvaardige manier gebeurt. Objectief gezien kunnen en moeten de gele hesjes en de klimaatbetogers samengaan. Hiervoor moeten wel de vooroordelen over elkaar die in de grote media en door rechtse partijen worden gemaakt worden doorbroken.”

In Parijs zagen we regelmatig hesjes met groene lintjes op hun gele hesjes. Bevestigt dit ook wat je zegt over de samenwerking tussen groen en geel?

”Ja, hesjes die ook het klimaat steunen zijn talrijk. De eerste klimaatbetoging in december hier in België had ook een delegatie gele hesjes. Deze delegatie stelde duidelijk dat er geen sociale rechtvaardigheid mogelijk is zonder ecologische rechtvaardigheid en andersom. De samenwerking tussen groen en geel zit er zeker wel in. Ze moeten elkaar wel zien te vinden, zodat er een kruisbestuiving kan ontstaan.

Zij die over ons heersen zien een samenwerking natuurlijk niet zitten. ‘Verdeel en heers’ is een mooie samenvatting van hun beleid. Er zijn hesjes die zijn gaan denken dat de klimaatbetogers alleen maar denken aan het klimaat en niet aan de levensstandaard van mensen, maar dat komt slechts door de vooroordelen die de media heeft geschapen.”

‘’Ook de media kozen in grote mate een kant. In Frankrijk, meer dan in België, droop het sociale misprijzen van de media van de schermen en dagbladen’’, schrijf je in je artikel De Gele Hesjes en de Klassenstrijd in België.* Wat gaat er volgens jou fout in de media, waardoor zij bevooroordeeld zijn?

”Er zijn weinig journalisten die echt reflecteren op hun werk omdat ze meegaan in de heersende consensus van het bedrijf waar ze voor werken. Het is zeer moeilijk om tegen de heersende normen in te gaan als individuele journalist. Een aantal anderen zijn minder kritisch om financiële redenen, omdat ze anders hun baan verliezen. Er zijn wel enkele journalisten die kritisch durven zijn en een ander geluid laten horen, maar zelfs zij zijn gematigd.

Binnen reguliere media zullen kritische journalisten alert moeten blijven en zich organiseren in journalistenbonden om sterker te staan. Ze kunnen zelf op zoek gaan naar de sociale bewegingen om tegenwicht te bieden. Ook denk ik dat je als journalist niet naïef mag zijn. Als je beseft welke rol de reguliere media spelen, zal je niet ontgoocheld zijn en heb je geen illusies te verliezen.”

*https://www.vonk.org/de-gele-hesjes-en-de-klassenstrijd-in-belgie.html