‘Yoga is voeding voor de ziel’

‘Zover ik me kan herinneren was ik als klein kind al bezig met mediteren, ik dacht altijd dat ik van indianenbloed was. Indianen mediteren dus dat deed ik ook. Ik maakte een driehoek op de grond en daar ging ik dan zitten om te mediteren.’ Alexandra Drehmanns (54) was op jonge leeftijd al bezig met yoga, toch was dat in eerste instantie niet wat ze als toekomstbeeld had.

 

Camera-assistent carrière

‘Na de middelbare school wilde ik naar Amerika, ik werd daar au pair en studeerde aan de kunstacademie. Ik ontdekte dat ik niet alleen wilde zijn in een atelier en na ook een opleiding fotografie te hebben gedaan maar erachter komen dat ik geen foto’s van mensen durfde te maken ben ik aan de filmacademie in Amsterdam gaan studeren. Hier kon ik al snel stagelopen als klepperloader, de assistent van de assistent, een van de laagste functies als het om filmen gaat.

Na een aantal jaar als camera assistente gewerkt te hebben kwamen er tegenslagen. Het was moeilijker om werk te vinden omdat er steeds meer jonge studenten waren die voor nop wilde werken. Daarnaast kon ik mijn werk moeilijk combineren met de zorg voor mijn gezin. Er waren zo veel projecten met steeds weer verschillende, lange draaidagen. Ik besloot yogalessen te nemen en dat opende een nieuwe wereld.’

 

Yoga als kern

‘Een vriendin van mij deed de opleiding tot yoga docente, dit leek mij ook erg leuk. De passie voor lesgeven ontdekte ik toen ik workshops mocht geven op de academie over het gebruik van de camera. De studenten waren zo geïnteresseerd, dat gaf mij een enorme boost. Ik besloot de opleiding tot yoga docente te volgen. De opleiding duurde van zichzelf vier jaar, maar ik heb er vijf jaar over gedaan en volg nog steeds allerlei bijscholingen.

Elke dag leer ik op verschillende manieren, vooral mijn eigen valkuilen leer ik heel erg kennen. Ik probeer iedereen altijd te plezieren, dat is onmogelijk. Daarnaast vat ik kritiek heel persoonlijk op, maar door de yoga kan ik daar wel met een andere blik naar kijken. Ik kan bijvoorbeeld goed reflecteren dat juist de mensen waar ik het in mijn lessen moeilijk mee heb mij laten zien hoe ik daarmee om ga.’

 

Dagelijkse bezigheden

‘Altijd heb ik van die ontplofte weken, ik geef negen lessen per week. Elke woensdag- en vrijdagochtend geef ik les en elke avond. Dat hoort bij yogales geven, mensen kunnen alleen maar rond die tijd. Mijn dag is heel gedisciplineerd, elke ochtend heb ik een ritueel. Ik zorg dat ik met lege darmen, aan yogaoefening begin. Elke dag doe ik yoga en meditatie, ik ben erg bezig met voeding want ik ben vegetariër. Het is een strak schema, drie uur voor de avondles moet ik gegeten hebben omdat ik om zeven uur les geef, de darmen moeten dan leeg zijn. Ik drink geen koffie of alcohol, dit is allemaal stap voor stap zo gegroeid. Ik ga op tijd naar bed en sta op tijd op. Daarnaast komt ook nog de zorg voor mijn gezin wat veel tijd inneemt. Van dag tot dag heb ik ongeveer dezelfde routine alleen zie ik steeds andere mensen.

Een paar maanden geleden ben ik in Sesshin retraite geweest. Dat betekent dat je je vier dagen lang terugtrekt in stilte door te mediteren. Je wordt om halfzes wakker gemaakt met een soort klepper. Vervolgens moet je naar de zendo en daar begin je dan met de eerste meditatie sessie van de drie die er op een dag zijn. Je zit dan 25 minuten te mediteren, daarna zijn er loopmeditaties. Bij het eten zijn er ook allerlei rituelen waar je je aan moet houden zoals: buigen voor je eten, een sutra uitspreken en je zwijgt bij alles wat je doet. Iedereen krijgt ook een eigen taak om alles te laten werken, ik moest bijvoorbeeld de zendo schoonmaken. Het is zo mooi dat je juist door het zwijgen toch zo’n sterke connectie met anderen kan maken.

Dit is een Zendo. Hier wordt dagelijks gemediteerd.

Yoga is voeding voor m’n ziel, maar je ziel is zo ruim dat dat ook anderen betreft. Je gaat inzien dat ik en die ander, dat die afscheiding er eigenlijk helemaal niet is. Op het moment dat je goed zorgt voor jezelf, zorg je goed voor de ander. Wat dat betreft voorzie je ook in het zorgen voor de wereld, voor jezelf, voor alles eigenlijk. Ik denk niet dat iedereen aan yoga moet doen, al gun ik het iedereen wel, maar misschien is het niet voor iedereen weggelegd.’

 

Door: Maartje Stut