Wijkportret Crooswijk

Crooswijk lijkt op het eerste gezicht haast verlaten. Het is maandagmiddag, op plekken met nieuwbouw zijn ouders niet thuis te vinden maar op het werk en de kinderen zijn naar school. Richting de winkelstraat wordt het drukker. Op de straat is het vuil; er liggen oude kranten, lege flesjes en er ligt allerlei andere troep. Buurtbewoner Bode vertelt: “er wordt niks meer opgeruimd, vroeger deed men nog gezamenlijk vuil opruimen, dat is niet meer. De buurt wordt verwaarloosd door nieuwe buurtbewoners.” Niet alleen daarover is Bode ontevreden, hij vertelt verder: “Crooswijk is niet meer wat het was, alle oorspronkelijke Crooswijkers zijn naar andere delen in Rotterdam verhuisd. Er komen alleen maar buitenlanders voor terug. Het is onveilig in de avond, zelf durf ik dan soms niet over straat.”

Een andere buurtbewoner genaamd Nancy vertelt ook over Crooswijk. “Ik vind het hier hartstikke gezellig, ik woon prettig en heb het hier altijd naar mijn zin”. Nancy vertelt ook dat er wel vervelende dingen gebeuren; “Er zijn gewoon een paar gekken, maar dat heb je naar mijn idee in elke wijk, stad of dorp wel. In de nacht wordt er bijvoorbeeld weleens op mijn ramen gebonkt en wordt er gevraagd of ik zin heb om te chillen. Zo erg vind ik dat niet hoor.”

Nancy legt uit dat zolang je iedereen een glimlach geeft en een goede mentaliteit hebt het in Crooswijk hartstikke gezellig is.