Interview met verloskundige Eefje Relou-Donders

21 november 2021, door: Evi Tijs

EviTijs | Props

Eefje Donders, NEO praktijk voor de verloskunde, Nuenen.

 

 

Door de ‘Corona baby-boom’ hebben veel verloskundigen het extra druk gekregen het afgelopen jaar. Tijdens deze pandemie blijken mensen op zoek te gaan naar iets wat hen – letterlijk – weer wat leven geeft. In hoeverre kan een verloskundige het welzijn van het kind en het geluk van de ouders meevoelen? Eefje Relou-Donders, verloskundige bij NEO praktijk voor de verloskunde in Nuenen, deelt haar ervaringen.

 

Op de site van NEO geeft u aan dat u verloskundige het mooiste beroep ter wereld vindt. Waarom?

‘’Ik mag heel vaak aanwezig zijn bij het mooiste, meest intieme moment van iemands leven, namelijk de bevalling. Ook als mensen voor de eerste keer hun kindje op een echo zien of het hartje horen kloppen: ik heb als verloskundige het privilege om hier telkens bij te zijn. Dat maakt mijn beroep heel bijzonder. Natuurlijk zijn er ook verdrietige momenten, bijvoorbeeld bij een miskraam. Daar verleen ik natuurlijk ook hulp en steun bij, wat mensen vaak heel prettig vinden.’’

 

Wat vindt u het belangrijkste dat u via uw beroep kan bijdragen?

‘’Dat je zorgt voor een veilige start voor de geboorte van een kind en dat ouders met een goed gevoel terugkijken op het zwangerschapsproces en de bevalling.’’

 

Moet u 24/7 bereikbaar zijn, dus bijvoorbeeld ook ’s nachts en in het weekend, of als u een keer uiteten bent?

‘’Ja, als ik dienst heb moet ik dat zeker. Ik slaap dan ook met de telefoon naast mijn kussen. Wanneer ik een hele dag heb gewerkt en daardoor moe ben, denk ik bij elk geluid: ‘’de telefoon!’’, terwijl dat niet altijd zo is.

Gelukkig heb ik af en toe ook vrije dagen. Ik wil natuurlijk ook wel eens een weekendje naar Amsterdam of kunnen drinken mocht ik daar zin in hebben.’’

 

U heeft zelf twee zoontjes. Denkt u dat u tijdens de zwangerschap een voorsprong had als gevolg van uw baan?

‘’Niet op alle vlakken. Soms werkte het tegen me, doordat ik me meer bewust was van de dingen die mis kunnen gaan tijdens een zwangerschap. Van borstvoeding wist ik dan bijvoorbeeld wel meer dan andere vrouwen, maar over het algemeen was ook ik net zo’n onhandige moeder die evenveel behoefte had aan kraamzorg als anderen.’’

 

 

Een geboorte geeft veel impact. Kunt u omschrijven welke gevoelens u precies ervaart tijdens en na de bevalling?

‘’Zodra ik bij de moeder thuis kom, peil ik eerst de situatie: soms zit iemand al vol in de weeën en is het meteen spullen pakken en naar het ziekenhuis, soms zit iemand pas helemaal aan het begin en drink je eerst rustig een kopje koffie terwijl je aan probeert te voelen waar de moeder en partner op dat moment behoefte aan hebben. Als het kindje dan begint te komen, krijg ik erg veel adrenaline. Je ziet de moeder tijdens de bevalling in het heetst van de strijd. Soms weet ze van de pijn en de ellende niet meer hoe ze verder moet en ik probeer haar hier dan doorheen te sleuren. Als we er achteraf op terugkijken denken we: wow, dit was wel even pijnlijk en heftig, maar het is ons toch mooi gelukt. Dan delen we een heel gelukkig gevoel.’’

 

Heeft u ooit een miskraam meegemaakt?

‘’Ja, dat komt heel vaak voor.’’

 

Hoe ondersteunt u daarin de ouders?

‘’Ik stel de miskraam meestal vast aan de hand van bijvoorbeeld een bloeding of het ontbreken van een hartslag. Soms voelen vrouwen het zelf al aankomen. Ik kan niet altijd zien waar het dan mis is gegaan, zeker niet als het embryo nog heel klein is. Een miskraam is heel heftig voor onze cliënten, maar het is helaas iets dat vaak voorkomt in de natuur en dus niet zomaar voorkomen kan worden. Een zwangerschap brengt nou eenmaal grote risico’s met zich mee.’’

 

Wat voor invloed heeft zo’n gebeurtenis op u?

‘’In het begin vond ik het heel moeilijk om cliënten op de hoogte te stellen van een mogelijke miskraam, maar naarmate ik het vaker deed werd dat steeds makkelijker. Ik probeer ze goed uit te leggen hoe het dan verder in zijn werk gaat. We blijven intensief contact houden met de ouders, ook voor het emotionele stuk. Het geeft mij voldoening om te zien dat de vrouw na verloop van tijd weer wat meer vertrouwen in haar lichaam begint te krijgen, dan kun je het ook goed afsluiten.’’

 

Bouwt u ook een emotionele band op met moeder en partner?

‘’Jazeker. Doordat ik het zwangerschapsproces op de voet volg, zie en deel ik heel veel met die mensen. Zo kom ik ook bij ze thuis, wat ervoor zorgt dat ik extra betrokken ben bij de situatie en de familie. Zeker als er iets niet goed gaat houden we veel contact, wat intens maar ook heel mooi is. Ik ben dan niet altijd in staat om mijn gevoelens uit te schakelen als ik thuiskom.’’

 

Als u aan iedere moeder één tip mag mee geven, wat zou dat zijn?

‘’Luister naar je lijf en vertrouw op je lichaam: denk aan het welzijn van jou en je kindje. Probeer ook een beetje te genieten van de zwangerschap, want het is een heel bijzonder traject.’’