Ik weet het zeker, ik word RV’er!

Er zijn zoveel verschillende studenten verenigingen. En allemaal hebben ze eigen regels en eigen activiteiten. Maar hoe gaat het er bij de Rotterdamse Vrouwen aan toe? Anne-Fleur, eerstejaars lid bij de RV deelt haar ervaringen tijdens een echt studentikoos drankje: ‘bier’. Een schoor studentenstemmetje heeft ze nog niet, maar ze gaat wel helemaal op in het echte Rotterdamse studenten leven.

‘Lid worden wilde ik eigenlijk altijd al. Het vormen van een jaarclub om daarmee leuke dingen te doen leek mij onwijs leuk. Door verhalen van andere mensen werd ik altijd erg enthousiast. Je leert zo veel nieuwe mensen kennen, zeiden ze dan. Het worden je vrienden voor het leven! Dat wilde ik natuurlijk niet missen. Maar de vraag was wel, wanneer word ik lid? Moet ik dat in mijn eerste jaar van mijn studie doen? Of ga ik mijn studie dan niet halen? Je hebt natuurlijk zoveel feestjes die je niet wilt missen. Dan komt school automatisch op de tweede plek. Daarom heb ik er voor gekozen om in mijn tweede jaar van mijn studie lid te worden. Mijn voorkeur ging automatisch uit naar de RV. Veel vriendinnetjes waren daar al lid en ik hoorde altijd positieve verhalen. Dus ik dacht, waarom niet?

Ik heb mezelf ingeschreven tijdens de Eurekaweek. Ik sliep tijdens die week met andere meiden, die ook lid wilde worden, in een huis waar al meiden woonde die al lid waren. Na dat ik mezelf had ingeschreven had ik de verdere informatie ontvangen. Na de Eurekaweek moest ik een paklijst ophalen waar alles op stond wat ik mee moest nemen naar de ontgroening. Belachelijke lijst al zeg ik het zelf! Achteraf lach ik er natuurlijk om maar de meest gekke dingen stonden er op. Van een Feyenoordproduct tot knoflooktenen. Ik heb het allemaal maar gewoon aangeschaft, want ik was als de dood bestraft te worden tijdens de ontgroening.

Twee dagen na de Eurekaweek begon de ontgroening. MAN, wat zag ik hier tegen op. Je hoort zoveel gekke verhalen. De ontgroening duurde in totaal 10 dagen. Waar de ontgroening zich afspeelde, weet ik niet. Dat werd ons niet verteld. En hoe het er precies aan toe ging mag ik helaas ook niet vertellen. Ik heb voor de ontgroening een contract moeten tekenen waarin ik heb beloofd niks vrij te geven over de ontgroening. Ik heb de ontgroening ervaren als een rot week. Als ik erop terug kijk, vind ik het meevallen. De verhalen worden toch wel erger gemaakt dan dat het in de werkelijkheid is. Maar ik ontken niet, dat die week echt verschrikkelijk was. Ik heb natuurlijk dingen moeten doen waar ik echt van baalde. Uren op een bierkratje in het gras gezeten met mijn hoofd tussen mijn benen of compleet belachelijk gemaakt terwijl iedereen naar me keek. De hele week als een gek verkleed meisje rondgelopen en niet mogen douchen. Het was absoluut heel zwaar dat kan ik zeker niet ontkennen maar achteraf is het alles waard.

Helaas is de ontgroening voor mij lichamelijk wat minder goed verlopen. Tijdens de week voor de ontgroening (de Eurekaweek) heb ik ontzettend veel gedronken en weinig slaap gehad. Toen de ontgroening begon had ik dus al een slechte start. Ook tijdens de ontgroening had ik weinig slaap en zware activiteiten moeten doen. Dit werd mij allemaal te veel. Ik viel steeds flauw doordat ik niet goed ademde. Ik probeerde door te zetten maar het werd steeds erger. Het bestuur ging hier gelukkig goed mee om. Helaas ben ik halverwege de ontgroening in het ziekenhuis opgenomen omdat het echt niet goed met me ging. Op dat moment heb ik die ontgroening als een verschrikking ervaren. Maar gelukkig ging het in het ziekenhuis al snel een stukje beter. De ontgroening heb ik dus niet volledig kunnen lopen. Ik was wel onwijs blij dat ik alsnog lid mocht worden bij de RV.

Na de ontgroening begonnen we die maandag direct met groeperingseten. Tijdens deze etentjes vorm je een jaarclub. Een club waar je de komende jaren mee optrekt en leuke dingen mee doet. Bij een dispuut zit ik op dit moment nog niet. We zijn wel druk bezig met het strijden om bij een leuk dispuut te komen. Ik ben onwijs benieuwd bij welk dispuut ik terecht kom. Ik hoop natuurlijk een prominent dispuut haha! Als dit allemaal achter de rug is dan lijkt het me ook nog wel leuk om bij de almanakcommissie te gaan. Dat is een boek die alle leden jaarlijks krijgen waarin alle huizen, jaarclubs etc. in staan. Het lijkt me onwijs leerzaam om een bijdrage te leveren aan de almanak.

We hebben vanuit de vereniging onwijs veel feestjes. Elke donderdag hebben we gemengde avond. Dit is een avond waarbij de mannen en vrouwen samen feesten op de soos. De soos is de locatie waar de feesten worden gegeven. Normaal gesproken zijn we ongemengd. De jongens hebben hun eigen vereniging en wij ook. Maar daar komt verandering in. We gaan gemengd. De mannen en vrouwen gaan samen! Daar kijken alle meiden natuurlijk naar uit. Een gemengde vereniging zal naar mijn idee nog gezelliger worden.

Als ik terug kijk op de afgelopen periode ben ik erg te spreken over de RV. Ik heb een onwijs leuke tijd en ik weet zeker dat ik nog een hele leuke tijd tegemoet ga. Ik woon nu in een leuk huis met meiden die ook lid zijn bij de RV en heb zoveel nieuwe vriendinnen gemaakt. Ik zou het echt iedereen aanraden. Het zijn herinneringen voor het leven!’

 

 

Nina Beekenkamp