Waalwijk sukkelt door

‘‘Waalwijk sukkelt gewoon door’’, vertelt voorbijganger Van Heeswijk, de eerste persoon die wij aanspreken in het centrum van Waalwijk. Als je even rondvraagt merk je dat hij gelijk heeft. De meeste mensen met wie wij spraken gaven aan dat het centrum erg rustig is. De winkelstraten zijn leeg, op wat ouderen na, en de winkelpanden hebben niet allemaal een eigenaar meer.

De voorbijgangers die wij gesproken hebben, waren erg positief over de wijk. Vooral ‘rust’ is een begrip dat wij vaak te horen hebben gekregen. Hier zijn wij het zeker mee eens: het centrum van Waalwijk is rustig, met een breed scala aan authentieke gebouwen. Bakstenen geveltjes en vervaagde kleuren maken dat het net lijkt of de tijd er heeft stil gestaan.

Niet alle mensen ervaren deze wijk op een positieve manier: een oude vrouw die wij in de winkelstraat aanspraken, voelt zich onveilig in haar wijk. “Ik vertrouw niemand meer, als ik langs de winkels loop klem ik mijn tas dicht tegen mij aan, zodat zakkenrollers er moeilijk bij kunnen.” Ook vindt ze dat de gemeente een actievere houding mag aannemen. Mensen die tussen wal en schip vallen worden vergeten en er wordt te weinig gedaan voor de ouderen.  Zij moeten kiezen tussen veel betalen om te parkeren of een heel eind lopen. “Ik kan nu niet zomaar met iemand een kopje koffie gaan drinken.’’

Op de rustige hofjes rondom het centrum wordt over het algemeen weinig overlast ervaren, behalve in de zomer. ‘’Dan komen er jongeren van de supermarkt af na school en laten ze alle verpakkingen hier liggen’’, vertelt bewoner van Es.

Na deze eerste kennismaking zijn we benieuwd wat voor verhalen er in deze rustige gemeente verscholen liggen. Een uitdaging die wij met beide handen aangrijpen!

Door: Wiebe Stallmann, Brenda van der Linden en Sanne Brouwer.