Van supermarkt naar vaccinatielocatie, Bredase vrijwilligers veranderen van bestemming

BREDA – Je bent op leeftijd, slecht ter been, buiten is het spekglad en je hebt niemand in je directe omgeving die je naar een vaccinatielocatie kan brengen. De tachtigplussers van Nederland zijn volgens het vaccinatiestappenplan sinds eind januari aan de beurt om hun eerste coronaprik te halen. Maar niet iedere tachtig plusser komt even makkelijk naar deze vaccinatielocaties. ANWB AutoMaatje, in onder andere Breda, biedt hier ondanks de strenge maatregelen een oplossing voor. Vrijwilligers kunnen zich aanmelden om deze ouderen te helpen, maar wat trekt deze vrijwilligers aan om toch hun steentje bij te dragen voor deze risicogroep?

Door: Froukje Feenstra

Wanneer je langs het Amphia Ziekenhuis in Breda loopt, zie je een drukke parkeerplaats met auto’s die komen en gaan. Er heerst dubbele drukte want de teststraat bevindt zich naast het ziekenhuis en sinds januari wordt er ook gevaccineerd in het ziekenhuis zelf. Buiten het normale ziekenhuisbezoek strompelen ook een aantal tachtigplussers naar binnen, onder begeleiding van familie, kennis of alleen.

AutoMaatje is een project van de ANWB, waarbij vrijwillige chauffeurs minder mobiele plaatsgenoten vervoeren. Voor corona hielpen sommige van deze vrijwilligers ook mee boodschappen doen of dronken een kopje koffie met ze. Door dit initiatief hoeven minder mobiele mensen niet onnodig thuis te blijven en komen zij makkelijker onder de mensen. Ouderen kunnen een aanvraag doen bij een zorgpunt bij hen in de buurt en worden gematcht met een chauffeur die op het tijdstip van de deelnemer een rit kan aanbieden.

Een stukje sociaal

Deze service is niet alleen praktisch vertelt Ester Oudejans, medewerker bij Zorg voor elkaar Breda: “Er komt ook een stukje sociaal bij kijken. Er ontstaan vaak hele mooie contacten tussen de vrijwilligers en deelnemers. Je merkt vaak dat veel ouderen het moeilijk vinden om hun zoon of dochter om hulp te vragen, want die hebben het toch zo druk of die doen al zoveel. Dan hebben ze toch liever een vrijwilliger.”

Deze ritten helpen de deelnemers niet alleen naar hun bestemming, maar het helpt ook de eenzaamheid van ouderen te verminderen, want die heerst nog altijd onder deze doelgroep. Bijna 33 procent van de 75-plussers in Nederland voelt zich enigszins eenzaam. Ruim 8 procent van deze groep geeft aan sterk eenzaam te zijn, blijkt uit onderzoek van het CBS. “Het contact met een ander, al is het maar eens per week, kan al een groot verschil maken.”, vertelt Ester.

Aanmeldingen

“We hebben de afgelopen tijd heel weinig ritten gereden. Wij mogen alleen strikt noodzakelijke ritten uitvoeren, dus we rijden bijna alleen maar naar het ziekenhuis, met alle maatregelen in acht genomen natuurlijk.”

Ondanks de maatregelen en de eenzijdige ritten nemen de aanmeldingen voor zowel vrijwilligers als de vaccinatieritten toch toe, vertelt Ester. “We krijgen nu steeds meer aanvragen voor vaccinatieritten nu ook gepubliceerd is dat we deze service aanbieden. Het grappige is dat we ook een nieuwe aanwas van vrijwilligers die willen rijden krijgen.”

Vaccinatierit

Richard Schot, vrijwilliger bij Zorg voor elkaar Breda, heeft voor het eerst zo’n rit gereden naar het Amphia Ziekenhuis. Hij vertelt dat hij een meneer van 88 heeft begeleid naar de vaccinatielocatie en hem heeft ondersteund tijdens het hele proces van het vaccineren.

De man is slecht ter been en door de gladde wegen van de hevige sneeuwval afgelopen week heeft hij een aanvraag gedaan bij ANWB AutoMaatje, gevestigd in Breda bij Zorg voor elkaar Breda.

“Ik heb meneer opgehaald bij hem thuis. Uiteraard hadden we beide een mondkapje op en we zijn met zijn tweeën naar de vaccinatielocatie gereden. Eenmaal gearriveerd werden we door drie verschillende personen ontvangen. Alle drie checkten de documenten, gezondheidsverklaring en legitimatie. Toen meneer aan de beurt was werden we naar een kleine prikkamer gestuurd met twee GGD-medewerkers waarvan een de vaccinatie toediende. Daarna moesten we naar een grotere ruimte om een kwartier aan te kijken of er geen allergische reactie op het vaccin zou optreden.”

Je laten vaccineren is niet niks, zeker niet als de weersomstandigheden ook niet meezitten. Het is glad op de weg en zelf de auto of de bus pakken is toch wat te eng. “Je merkt dat de mensen gespannen zijn dat het nu allemaal gaat gebeuren, dat er een prik wordt gezet en dat ze het toch wel fijn vonden dat er iemand bij was.”

Risico

Ondanks de risico’s dat het virus zich meebrengt, met name voor de ouderen, biedt Richard nog steeds zijn hulp aan bij Zorg voor elkaar Breda.

“Als je zelf geen klachten hebt en je thuis aan huis gekluisterd zit denk ik dat het alleen maar gebaat is dat er hulp geboden wordt, dan dat mensen aan hun lot overgelaten worden.”

Toch is het anders dan voorheen om zo’n tripje naar het ziekenhuis te maken.

“Ik doe al jaren vaste boodschappen met mensen, daar heb je een band mee. Dan ga je ook een kopje koffie drinken en een babbeltje te doen. Deze mensen ken je al een paar jaar. Het grote verschil is dat de ritten naar een vaccinatielocatie iets anoniemer is. Je gaat mensen ophalen, je bent erbij en daarna zet je ze weer af.”

Inmiddels komt een mevrouw op leeftijd weer naar buiten via de uitgang van het ziekenhuis. Strompelend loopt ze weer naar de auto en gaat richting huis, wachtend tot ze weer terug mag komen voor haar tweede prik.