Topatleet Mathilde : ‘’Mijn lange haar werkt stressverlagend’’

Bron: Mathilde Deswaef

Op 9 december nam de Belgische Mathilde Deswaef deel aan het EK veldlopen Tilburg 2018. Ze begon ooit met triathlon, maar uit zwemmen en fietsen haalde ze echter niet zo veel plezier. De overstap naar atletiek werd dus al snel gemaakt. Een goede keuze volgens haar. De vraag aan haar: wat houdt haar leven in het teken van atletiek in en wie is de persoon achter deze snelle benen?                              

´´Ik train zeven keer per week, vaak ‘s ochtends en ‘s avonds. Vroeger trainde ik twee keer en dat is toen geleidelijk meer geworden. Hoe ik dat volhoud? Goh, ik kies er zelf voor. Ik heb een doel voor ogen en zet mijn verstand op nul. Ik denk altijd maar zo: de enige die mij tegen gaat houden mijn doel te bereiken ben ik zelf, de enige die mijn doel kan bereiken ben ik ook zelf. Iedereen krijgt keuzes toegespeeld in het leven, de keuzes die jij kiest bepalen hoever je het gaat schoppen in het leven.

Ik begon met atletiek bij de atletiekbaan in Bosvoorde, daar werd een nieuw team opgesteld met een nieuwe trainer. Ik begon met de 800 meter, nu ren ik de 3000, de 5000 en de 1500 meter. Ook doe ik aan cross cup. De 1500 meter is mijn specialiteit, daar kan ik het verst mee komen. Mijn groep is van de club in Bosvoorde overgestapt naar Woluwe White Star aangezien Woluwe vanaf thuis makkelijker te bereiken is. 

Mijn teamgenoten maken de trainingen ook een stuk leuker, het zijn echt goede vrienden geworden. Ze begrijpen ook mijn manier van leven beter, niet dat het alleen maar over atletiek gaat, buiten de baan hebben wij het ook over andere dingen hoor! Ik denk dat de sfeer zo fijn is omdat iedereen verschillende disciplines en afstanden traint, we zitten op andere niveaus dus iedereen is met zijn eigen vooruitgang bezig. Er is geen onderlinge concurrentie.

Ondanks het vele trainen voelt het voor mij niet alsof ik iets mis. Ik kan niet elke dag dronken worden en elke dag feesten. En alcohol is geen must, je kan je ook plezier hebben zonder drank. Ik moet leven met structuur, maar dat heb ik er graag voor over. Veel studenten zijn zo doelloos bezig, ze drinken veel, sporten niet, dat vind ik jammer. Ik voel me nu veel fitter en lekkerder in mijn vel dan vroeger. 

Ook eet ik niet veel fastfood, daardoor heb ik ook weer meer energie. Afgezien daarvan heb ik geen streng dieet. Mijn moeder kookt lekker en gevarieerd. Ik kom niet aan door mijn atletische bouw, ook raak ik door het trainen de calorieën heel snel kwijt. 

Mijn grootste prestatie was Belgisch Kampioen Indoor op de 1500 meter worden, dat was op 18 Februari 2017. Hoe ik mij toen voelde? Ik was erg blij, maar ik bleef nuchter. Net als bij een tegenslag, daar ga ik ook niet verdrietig om zijn. In beide gevallen zorgt het voor motivatie om door te gaan, er is altijd ruimte voor verbetering. Het voelt fijn om elke keer weer een stapje meer te bereiken dat geeft mij zelfvertrouwen. Maanden voor zo’n wedstrijd stel ik een schema op met mijn trainer, dan werk ik ergens naar toe, naar een bepaald resultaat. Dat trainingsschema zie ik als een puzzel, als er één stukje (lees: training) ontbreekt dan komt die puzzel nooit af en behaal ik dat resultaat nooit, dat zou jammer zijn. 

Ik heb ook echt een rare routine voor een wedstrijd. Je zal het nooit raden maar dat is mijn haar. Het kammen en stylen van mijn lange haar werkt stressverlagend, probeer het maar eens uit! 

Mijn doel met atletiek is, tja, veel mensen zouden nu ‘’Olympische Spelen’’ zeggen, maar dat is in mijn ogen nog niet reëel. Het sportersbestaan is onzeker. Je carrière kan elk moment in elkaar vallen door bijvoorbeeld een blessure. Ik focus me liever op kleine stapjes. Ik plaats eigen prestatie boven overgewaardeerde wedstrijden, je moet dicht bij jezelf blijven. 

Wel heb ik reëlere doelen om voor te strijden, het is niet zo dat ik geen plan heb. Ik heb bijvoorbeeld net deelgenomen aan het EK Cross Tilburg 2018 op 9 december. Ook train ik voor de European Athletics U23 Championships 2019, die worden gehouden in Zweden.

Een buitenlanddroom heb ik momenteel niet. Ik krijg elke maand aanbiedingen uit Amerika, maar die laat ik aan me voorbijgaan. Mijn trainer is vanaf het begin al mijn trainer. Ik vertrouw hem, hij weet wat het beste voor mij is. Het zou voelen als verraad om hem te verlaten. Ook kan verandering opeens je hele carrière kapot maken, daardoor neem ik het zekere voor het onzekere. Ik voel me op mijn plek nu, waarom zou ik dat verruilen met het onbekende? 

Ook omdat ik daarnaast nog mijn studie heb, ik ben 2e jaar student aan de universiteit van Brussel. Ik ga op dit moment niet mijn studie voor sport laten vallen. Het valt namelijk goed te combineren, ook omdat ik zo dicht bij de universiteit woon. Wel sla ik veel lessen over door trainingen. De universiteiten hebben een regeling voor sporters, ik zou verlenging van mijn studieduur kunnen aanvragen. Daar heb ik echter tot nu toe nog geen gebruik van hoeven maken. 

In mijn familie is niemand actief bezig met mijn atletiek. Bij ouders van vrienden is dat anders. Die weten recordtijden van concurrenten, brengen hun kinderen altijd naar wedstrijden, daar draait het gezinsleven om atletiek. Ik vind het fijn dat mijn ouders niet zo zijn. Een heel groot deel van mijn leven staat in het teken van atletiek maar soms wil ik over iets anders praten, dat kan thuis. 

Ik denk dat het heel belangrijk is om naast topsporter ook nog iemand anders te zijn, gewoon Mathilde. Daardoor heb ik ook geen image gecreëerd. Dat is zo nep. Ik heb nu wel net een vaste sponsor die zich specialiseert in sportvoeding en die geven me ook sportkoekjes. Koekjes zijn lekker! Daar zeg ik geen nee tegen.’’ 

 

Door Isa Tekelenburg