Teun van den Elzen, Spielberg in de dop

Teun van den Elzen voor het EYE Filmmuseum – Foto door Tom Verstraten©

‘’Laten we bij het pontje bij de ij-kant afspreken!’’  ‘’Ja is goed…’’ Ik heb geen flauw idee welk pontje of wat de ‘ij-kant’ is, ik kom eigenlijk bijna nooit in Amsterdam. Maar dat is toch de plek waar je moet zijn voor de Nederlandse filmwereld. Teun van den Elzen (24)  is beginnend filmmaker, hij heeft een aantal films gemaakt en woont nu dus in Amsterdam. We drinken een kop koffie in het EYE Filmmuseum, een museum/bioscoop/expositieruimte waar je dus ook wat kunt drinken. ‘’Ik zit hier wel af en toe te schrijven voor mijn film.’’

Het begon voor Teun allemaal op de middelbare school, alle leerlingen moesten iets doen om geld in te zamelen voor het goede doel. De een bakt koekjes, de ander organiseerde een bingo en Teun maakte met zijn vrienden een film. De film ging over de kerstman die flink leed onder de economische crisis destijds en daarom een wurgcontract moest tekenen bij een Russische bank. Om daar onderuit te komen moet hij zijn oude beveiligingsteam inschakelen om die Russische bankmagnaat te verslaan. ‘’Dat was in 2009, ik vond acteren al van jongs af aan leuk. Mensen konden voor een paar euro de film kopen. Door het grote succes, zegt Teun sarcastisch, hebben we dit de twee volgende jaren ook gedaan. Uiteindelijk zijn er drie delen van de filmserie genaamd ‘The Santa Claus Protection Force’ uitgekomen. Daar hebben we toen heel veel lol mee gehad maar ook ontzettend veel van geleerd.’’

Na de middelbare school is Teun in de zomer van 2012 begonnen aan het verhaal voor zijn volgende film. ‘’Ik ben gewoon begonnen met schrijven en toen het verhaal af was ben ik naar een aantal vrienden gestapt met de vraag; ‘’ik heb hier dit verhaal geschreven, het is een cowboy western, je hoeft niet meer te doen dan een geweer vast te houden en een hoed op te zetten, wil je in mijn film spelen?’’’ Ongeveer  een  jaar later was de première van ‘The Lettuce Hunters’.

‘’Zo’n première geeft dan toch wel heel veel voldoening, terwijl jij eigenlijk al helemaal klaar bent met de film. Vooral tijdens mijn laatste film was dit lastig omdat er geen geld was voor een editor heb ik al het bewerken van de film zelf moeten doen. De slechtste scenes blijven dan over tot het einde en dan kom ik wel in een dal terecht. Doordat je ergens zo lang mee bezig bent en er zo veel moeite in hebt gestoken wordt het steeds lastiger om tevreden te worden over je werk. Toen ik klaar was met ‘De Expeditie’ was ik zelf daarom ook niet erg tevreden met het resultaat. Wanneer je na een première toch een heleboel positieve en leuke reacties krijgt maakt dat je wel trots op je werk.’’

‘’Ik ben het meest benieuwd naar de negatieve reacties’’

Een positieve reactie of recensie is natuurlijk altijd fijn, maar toch is Teun vooral geïnteresseerd in de negatieve reacties. ‘’Daar kun je toch het meeste van leren maar het moet dan wel goed onderbouwde kritiek zijn. Met iemand die zonder goede reden zegt: ‘ik vond het een slechte film’ kan ik niks’’.

De filmindustrie wordt vaak gezien als een elite wereldje en dat klopt ook wel een beetje. ‘’het moeilijkste is om ergens binnen te komen, netwerken opbouwen en mensen opzoeken. Je kunt wel in je eentje op je zolderkamertje zitten schrijven maar er is niemand die je opbelt met de vraag of jij nog een script hebt liggen. Het gaat meer om wie je kent dan om wie je bent en wat je kunt. Je moet wat dat betreft dus echt naar Amsterdam om mensen te leren kennen en actief mensen op te zoeken. Wanneer jij zelf in je idee gelooft en ook anderen kunt overtuigen van jouw idee, heb je pas kans dat je film ook echt realiteit wordt.’’

‘’Je kunt een geweldige film maken met een mobieltje terwijl je met de beste apparatuur niet persé de beste film hoeft te maken.’’

Toch begint daar de laatste jaren wel verandering in te komen, iedereen kan tegenwoordig met zijn mobieltje een film maken en heeft geen bioscoop of televisieprogramma nodig om het aan de wereld te laten zien. Het enige dat nu tussen een  filmmaker en zijn publiek staat is één druk op de ‘upload’ knop van YouTube. ‘’Ik vind het goed dat het maken en publiceren van films via bijvoorbeeld YouTube steeds toegankelijker wordt. Toch wordt een filmschool volgens mij nooit echt overbodig. Het is wel zo dat steeds meer leermateriaal online te vinden is. Denk aan instructievideo’s, podcasts en allerlei artikelen. Vroeger was dat denk ik zeker wel anders. Je leerde dingen op een filmschool die anderen nooit zouden kunnen verzinnen. Het belangrijkste is dat het verhaal centraal blijft staan. Je kunt een geweldige film maken met een mobieltje terwijl je met de beste apparatuur niet persé de beste film hoeft te maken.’’

Interview door: Tom Verstraten

Meer JONG? Lees deze artikelen eens!

“Je leeft voor jezelf, nooit voor je familie.”

”Af en toe moet je gewoon schijt hebben”