Strijd tegen een onzichtbare tegenstander

Door : Stijn Henskens, 22-3-20

Corona is in deze virusoorlog onze onzichtbare tegenstander. Met man en macht wordt er dag en nacht gestreden om het virus onder controle te krijgen. Zoveel mogelijk binnen blijven, anderhalve meter afstand van elkaar houden zijn voorzorgmaatregelen die nu van groot belang zijn. Door deze virusoorlog kunnen we niet meer naar voetbal, theater of terras. Dit laat een trieste sfeer na.

Ik voel nu toch iets van angst. Maar deze angst wuif ik weg met ‘ het is niet meer dan griep, en ik ben er te jong voor’. Er wordt te makkelijk over gedacht onder de jongere, maar het is een gevaar voor iedereen.

bron : CNN.com

Ik open de voordeur, doe mijn schoenen uit en loop naar binnen. In de keuken hoor ik dat iemand een enorme hoestbui heeft. ‘hey’ zegt mijn vader met zijn verkouden stem. ‘Corona?’ Roep ik meteen. Hij lacht en zegt ‘nee nee ik ben alleen een beetje verkouden’.

Later op de middag sta ik in de supermarkt opzoek naar wat essentiële benodigdheden. Het schap met WC-papier is nagenoeg leeg. Ik loop door naar het schap met de paracetamol maar zonder succes, ook leeg. Op een briefje naast het schap staat ‘gelieve niet meer dan twee doosjes per persoon meenemen’. Een oudere dame met een mondkapje en handschoenen kijkt mij gespannen aan als ik een pak papieren zakdoekjes uit het schap pak. Ze denkt natuurlijk dat ik corona heb. De mens wordt wel heel angstig voor elkaar door dit virus. Je wordt al nagekeken als je een keer moet niezen.

Zonder enige aankondiging van de premier dat Nederland op slot gaat, zijn er toch genoeg mensen die massaal gaan hamsteren. De meest gebruikelijke zaken worden voor maanden ingeslagen. Met gevolg dat de mensen die het echt nodig hebben voor een leeg schap staan. Schandalig!

Mijn mailbox stroomt vol met mailtjes van school, werk en voetbal. Overal worden er coronamaatregelen getroffen, alles is gesloten tot en met zes april. Ik krijg er een dubbel gevoel van, het lijkt wel een beetje vakantie maar als we straks gedwongen thuis moeten zitten zal dat gevoel snel voorbij zijn.