‘Social media heeft bijgedragen aan mijn depressie’

Mirte Andeweg

Mirte Andeweg (20) is Youtuber. Sinds twee maanden plaatst zij elke week een weekvlog over haar leven als student met een depressie. In haar video’s zie je waar Mirte tegen aanloopt, hoe haar depressie zich uit en hoe haar leven als student is. In dit interview praat ze over haar depressie. Ook praat ze over haar ervaringen met social media. “Ik wil het taboe doorbreken en het stigma veranderen. Als niemand daar ooit iets tegen doet, verandert het nooit.”

Hoelang heb je al een depressie? Hoe is die ontstaan?

Ik heb nu iets meer dan een jaar een depressie. Ik denk dat het een opeenstapeling van dingen is. Geen situaties, maar persoonlijkheidsdingen. Bijvoorbeeld hoe ik met stress omga of hoe ik met faalangst omga. Als je hier slecht mee omgaat, zeggen je lichaam en hoofd op een gegeven moment tot hier en niet verder.

Heeft het ook met social media te maken?

Ja, sowieso. Er is een stigma rond de studententijd. Het moet de beste tijd van je leven zijn. Dat wordt omhooggehouden door social media. Iedereen gebuikt het om te laten zien hoe vet zijn of haar leven is, maar weinig mensen gebruiken het om de slechte kanten te laten zien. Door de berichten op social media kreeg ik het idee dat het raar was hoe ik me voelde. Dat maakt wel onzeker. Je gaat jezelf toch vergelijken met anderen. Daarom vind ik ook dat social media twee kanten heeft. Het kan goed en handig zijn, want je kunt er veel mee bereiken, maar het heeft ook een slechte kant. Het kan je een verkeerd beeld van iets of iemand geven.

Je hebt een YouTube kanaal waar je praat over je depressie, hoe ben je op dat idee gekomen?

Aan het begin van de zomervakantie krijg je altijd de vraag: “Goh, wat ga je volgend jaar doen”. Ik zou eigenlijk voor zeven maanden op stage naar het buitenland gaan, maar dat ging niet door omdat ik mijn jaar niet had gehaald. Dan vragen mensen zich natuurlijk af waarom je het niet hebt gehaald. Op het moment dat ik besefte dat ik niet durfde te vertellen dat het kwam doordat ik depressief was, dacht ik: “Dat is eigenlijk te idioot voor woorden.” Eén, ik kan hier niks aan doen. Twee, het is hartstikke normaal. En drie, het is al helemaal niet iets waarvoor ik me moet schamen. Toch durfde ik het niet tegen mensen te zeggen. Als ik vanaf het begin had geweten dat ik niet de enige was, dan had dat voor mij veel verschil gemaakt. Daarom deel ik mijn verhaal, zodat anderen wel eerder hulp zoeken.

Ook heb ik altijd een interesse voor YouTube en vloggen gehad. Maar ik vond dat ik niet echt een interessant leven had om te filmen. Ik filmde wel op mijn vakantie en als ik kamp had maakte ik altijd de aftermovies. Dus het filmen en editen vond ik altijd al leuk en nu kwam het mooi samen. “Zou ik mensen kunnen helpen door puur alleen te laten zien hoe het gaat?” Rond depressie hangt een taboe. Ik dacht dat ik de enige was die me zo voelde, want je zag nergens iets over studenten met een depressie. Ik heb er nooit over nagedacht dat ik überhaupt depressief kon zijn. Dat is deels omdat het niet veel bekendheid heeft.

Ik wil mensen met een depressie een hart onder de riem steken. Ze laten zien dat ze niet de enige zijn. En met een beetje geluk ze ook laten zien dat het uiteindelijk beter gaat. Ik wil het taboe doorbreken en het stigma veranderen. Als niemand daar ooit iets tegen doet, verandert het nooit.

Jij bent heel erg open over je depressie, ook op social media. Is dat altijd al geweest?

Nee, absoluut niet. Dat is pas sinds ik mijn video heb geüpload, dus dat is eind zomervakantie. Daarvoor was ik tegenover vrienden en familie helemaal niet open over mijn depressie. Het heeft erg lang geduurd voordat ik hulp heb gezocht. Toen ik dit wel kreeg, heeft het nog lang geduurd voordat ik het mijn familie heb verteld. Daarna heb ik pas mensen op school verteld over mijn depressie. Over het algemeen zei ik het niet als het niet hoefde.

Hebben jouw video’s invloed op mensen?

Ja, ik heb berichtjes van mensen gehad die het fijn vonden om te zien dat ze niet alleen waren en dat ze zich erg herkenden in dingen ik meemaak. De berichtjes die ik tot nu toe heb gehad waren allemaal positief.

Kies je ervoor om bepaalde dingen niet te laten zien?

Ja, zoals het adres van mij en mijn ouders en andere privéinformatie. Maar er zijn ook dingen die ik niet wil laten zien. Ik laat de hele slechte momenten zien, maar ik laat niet altijd zien waarom het slecht gaat. Ook vertel ik niet altijd wat er in m’n hoofd om gaat. Er zijn verschillende redenen waarom ik bepaalde dingen niet deel. Bijvoorbeeld omdat er andere mensen bij betrokken zijn.

Wat is jouw ervaring met social media?

Ik ervaar nu dat je met social media veel mensen kan bereiken. Maar stel dat ik meer volgers krijg, dan zullen er ongetwijfeld mensen zijn die het niet tof vinden wat ik doe. Dat weet ik. Iedereen mag een mening hebben en je hoeft het niet eens te zijn met mij. Ik laat puur zien wat ik vind en ik hoop daar mensen mee te helpen. Ik vind het alleen niet oké als mensen respectloos doen. Je mag van mij je mening geven, maar als je dat niet op een normale manier kan doen, dan verwijder ik misschien reacties. Dat ligt er maar net aan wat voor reacties het zijn.

Gebruik je social media nog evenveel als dat je vroeger deed?

Nee, vroeger had ik ook Twitter, maar dat heb ik verwijderd. Ik heb het verwijderd omdat er dingen opstonden waarvan ik dacht: “Jeetje Mirte, waarom zou je dat online zetten”. Ik vond het prettiger als dat weg was. Facebook gebruikte ik vroeger veel meer dan ik nu doen. Ik denk omdat ik eruit ben gegroeid. Ik vind het niet meer nodig om elk detail van mijn leven te delen, dus deel ik alleen nog voor mij belangrijke dingen of dingen die ik leuk vind op Facebook.

Wil je Mirte volgen?

https://www.youtube.com/channel/UCamR7pSePljRSnz2F6VU12g