Praag: Werken en studeren bij AIESEC

Over het feit dat Praag een studentenstad is, valt niet te twisten. De hoofdstad heeft een gigantisch aanbod aan universiteiten, kroegen en clubs en verschijnt in vrijwel elke top 10 studentensteden. De ene student legt meer nadruk op het studeren, de ander op het feesten. Maksym Leontiev (22) doet het allemaal tegelijk.

Momenteel is Maksym bezig het met afronden van zijn master in IT Management. Die studie focust zich deels op economisch management en deels op ICT-vlakken, zoals programmeren. Zijn verplichte vakken heeft hij allemaal gehaald en hij hoopt volgend jaar af te studeren. ‘’Het einde is in zicht maar ik neem nog wat extra tijd om mijn thesis te schrijven’’, vertelt hij vanuit zijn studentenkamer.

Van een dorp naar de hoofdstad

Op zeventienjarige leeftijd verliet Maksym zijn thuisland Oekraïne, vanwege ‘a bad change of politics’. De banden van de toenmalige Oekraïense president, Viktor Janoekovytsj, met de Russische regering leidden tot enkele beslissingen die een grote impact hadden op het Oekraïense onderwijssysteem. Maksym vertrok naar Tsjechië. ‘’Ik besloot eens te gaan kijken naar mogelijk onderwijs in het buitenland. Het leek me niet zo’n goed idee om op zo’n jonge leeftijd naar West-Europa te gaan. De mensen hebben daar namelijk een erg afwijkende mentaliteit van de onze. Tsjechië is daarentegen nog steeds een Slavisch land en dus besloten we dat dat een betere optie was.’’ Hij vond enkele goede taalcursussen en vertrok niet veel later naar Hradec Králové, een relatief kleine stad zo’n 100 kilometer ten oosten van Praag. Hij koos bewust voor een plek met een kleinere omvang. ‘’Hradec Králoé is eigenlijk meer een dorp. Ik had heel mijn leven in Kiev gewoond dus koos ik ditmaal voor een kleinere stad.’’ Na het behalen van zijn bachelor besloot hij dat het tijd was om naar een grotere plek te vertrekken. Dat werd Praag.

Nuttige vrijetijdsbesteding

Het bevalt hem goed om weer in een grotere stad te wonen. ‘’Er is altijd wel iets gaande’’, vertelt hij. ‘’Er zijn veel musea en theaters en je vindt altijd wel een soort festival. Veel bedrijven organiseren regelmatig interessante seminars, ook voor externe bezoekers.’’ Maar zo’n overvloed aan studenten en gebeurtenissen heeft ook zijn mindere kanten. ‘’Een nadeel van mijn universiteit is dat je er heel anoniem leeft. Het is erg moeilijk om nieuwe mensen te ontmoeten, zeker wanneer je pas vanaf de master instroomt.’’ Veel van zijn jaargenoten hadden al bijbaantjes en daardoor weinig vrije tijd. ‘’Ik wilde graag iets nuttigs doen met mijn vrije tijd, iets waarvan ik resultaten zou zien.’’ Hij besloot zich aan te melden bij AIESEC, een studentenorganisatie die actief is in meer dan 1700 universiteiten wereldwijd. Het bedrijf, waarvan het hoofdkantoor in Rotterdam is gevestigd, biedt vrijwilligersprojecten en professionele stages voor studenten aan in meer dan 120 landen.

 

‘’Ik wilde graag iets nuttigs doen met mijn vrije tijd, iets waarvan ik resultaten zou zien’’

 

Assessment

Maksym kwam precies op het juiste moment; de Praagse afdeling was net bezig met het recruiten van nieuw talent. Hij werd uitgenodigd voor een interview en een assessment. ‘’Met een groep kandidaten moest ik een aantal taken omtrent teamwork uitvoeren. We kregen een aantal casussen, bijvoorbeeld over een halfgevulde treinwagon met mensen van verschillende rassen, geslachten en leeftijd. Je werd gevraagd naast wie je zou gaan zitten en je moest dan je eigen keuze motiveren. Er waren geen foute antwoorden maar het ging om je argumentatie. Al moest je natuurlijk niet racistisch zijn. Een aantal AIESEC-leden observeerde en stelde je tussendoor vragen. ‘’ Uiteindelijk was Maksym een van de gelukkigen en mocht aan de slag.

Hard werken en hard feesten

In zijn eerste AIESEC-jaar werkte Maksym als projectmanager. Hij organiseerde vrijwilligersprojecten rondom de Tsjechische scholen. ‘’Mensen kwamen vanuit heel de wereld naar Tsjechië om te praten over hun land en cultuur. Het was mijn taak om scholen te zoeken die mee wilden werken en om vervolgens de deelnemers te verzorgen.’’ Momenteel zit hij in het hoofdbestuur en is hij vicepresident van de HR-afdeling. Het werk bevalt hem heel goed. ‘’Ik zou mijn taken in zo’n 15 uur kunnen voltooien maar ik besteed er graag meer tijd aan. We doen ook veel teambuildingsoefeningen en organiseren onofficiële evenementen. De ene keer is dat iets met sport, de andere keer een filmavond of een quiz. Eenmaal per week hebben we een bijeenkomst, waarna we met zijn allen naar de kroeg gaan. Natuurlijk organiseren we ook veel feestjes.’’

Nederland

Nog niet zo lang geleden kwam er een deel van de Tilburgse afdeling op bezoek in Praag als onderdeel van de halfjaarlijkse national conference. ‘’Dat zijn pittige dagen’’, legt Maksym uit.  ‘’Van negen uur ’s ochtends tot negen uur ’s avonds is je dag volgeboekt met workshops en seminars. Daarna is er altijd een feestje waarbij je zelf mag bepalen hoe laat je naar bed gaat. De enige regel is dat je de volgende ochtend gewoon weer moet kunnen functioneren.’’ Hij kijkt terug op een mooie week. ‘’Ik keek erg op van de openheid en positiviteit van Nederlanders. Wat me ook opviel, was dat Nederlanders behoorlijk actief zijn. Het is daar veel normaler om twee maanden te gaan backpacken in bijvoorbeeld Azië of Afrika. Zelfs meisjes mogen dat doen. Dat zie je hier niet snel. Niet dat we zo conservatief zijn, hoor. Ouders zouden dat hier gewoon nooit aandurven.’’

Na zijn afronden van zijn studie zal Maksym hoogstwaarschijnlijk nog wel even in Tsjechië blijven. ‘’Waarschijnlijk ga ik hier nog wat ervaring op doen. Ik heb nog een jaar om daarover na te denken. Misschien wordt het een andere Europese stad. We gaan het zien.’’