Opgelicht in Krakau

geschreven door: Chris Bruil en Luuk Glaap

“Probeer het nog eens”, zegt de caissière van kassa zeven met het groene truitje tegen ons. We bevinden zich in de Poolse supermarktketen Biedronka, met meer dan tweeduizend vestigingen een bekende naam in Polen. de mevrouw aan de kassa in vertelt in  gebrekkig Engels dat de pintransactie van zeventig złoty is mislukt. De tweede keer lukt het wel. Toch vertrouwt Luuk het niet. Voor de zekerheid checkt hij de mobiel bankieren app. “Het bedrag is twee keer van mijn bankrekening afgeschreven”, zegt Luuk tegen Chris. Ze besluiten om terug de winkel in te gaan, maar hun Poolse woordenschat van enkel ‘pivo’ en ‘rabat’ (bier, korting) brengt de jongens niet ver.

Als je met de pin betaalt, wordt er in Polen altijd aan je gevraagd of je het bedrag in złoty of in euro’s wil betalen. Die omrekening zorgt regelmatig voor verwarring bij toeristen. Waar je in Nederland een piepje hoort bij het betalen, is dat in Krakau niet het geval. Daarom is het altijd maar afwachten of de pintransactie slaagt, de mobiel bankieren app kan hier uitkomst bieden.

De rij achter ons wordt steeds langer. Om de ongeduldige klanten niet verder op te houden, wordt er een

Bolesława Limanowskiego 3

klant bij geroepen die Engels kan spreken. We leggen de toegesnelde klant uit dat het bedrag twee keer is afgeschreven. Dan wordt er nog een medewerker van Biedronka bij geroepen, genaamd Ewa. Zij vertelt ons dat ze geen cash terug kan geven omdat ze niet bij de betaalgegevens kan. Hier nemen we geen genoegen mee. Ewa, gekleed in een trainingsbroek en  daarboven een groen vest verzoekt ons het servicenummer van de supermarktketen te bellen. Luuk belt het nummer maar hoort dat het nummer buiten gebruik is. Boos lopen we de winkel uit met de gedachte om terug te keren naar Biedronka.

 

Eenmaal in het appartement, bellen we de hulplijn van de bank. De bankadviseur vertelt ons dat de medewerkers van de supermarkt alle betaalgegevens kunnen inzien en zij in principe gelijk het geld kunnen teruggeven. Daarnaast vindt hij het apart dat het tweede bedrag wat Luuk heeft gepind bijna een euro minder is dan het eerste bedrag wat hij aanvankelijk moest betalen. “Het lijkt wel of ze de tweede keer gewoon iets in hebben getoetst, dat duid op malafide praktijken.’’ De bankadviseur geeft als tip mee om altijd eerst het saldo via de app te controleren, voor je besluit nog een keer te betalen.

We besluiten om terug te gaan Biedronka. Binnen komen we Ewa tegen. Dit keer staat ook een man met een multomap bij haar: Stanislav, de supermarktmanager. We leggen hem helder het verhaal uit en dreigen met de politie. “Dit soort gevallen kom vaker voor, het geld wordt dan binnen twee à drie werkdagen teruggestort”, zegt de manager. we vertrouwen hem niet. “Dan bellen we toch de politie”, zegt Chris tegen Luuk. Hilarisch genoeg was dat door de supermarkt al gedaan, er had namelijk een mevrouw iets gestolen. Na lang wachten op de politie, besluiten we er maar vandoor te gaan. “Ik geloof niks van die Ewa, dat verhaal over de politie is gewoon onzin”, zegt Chris. Terwijl we vertrekken, lopen we de politie tegen het lijf. We volgen de politie naar een kamer in het magazijn. De winkeldief zat tot onze verbazing aan tafel. “Dat is toch raar, dat wij daar bij mogen zijn, zeggen we tegen elkaar.’’ We leggen ons verhaal uit aan de politie en vragen om een oplossing. De agent en Stanislav beginnen in het Pools onderling te communiceren. Het lijkt alsof de politie ons niet gaat helpen. Na lang overleg keert een agent zich naar ons toe. Hij zegt dat de supermarkt het bedrag binnen drie werkdagen retourneert. Mocht het dinsdag niet op de rekening staan, zal Stanislav zeventig złoty in cash teruggeven. We gingen akkoord met de oplossing en schudden Stanislav de hand. We zijn benieuwd of ze hun afspraak nakomen

Wordt vervolgd…