Op safari in de Graafsewijk

“In de Graafsewijk wil je niet komen!” is het eerste wat we horen over de wijk. Dat moeten we zelf eerst zien en beleven. Op een regenachtige woensdagmiddag gaan wij de sfeer proeven in deze wijk. Al gauw komen we in gesprek met twee vriendinnen die in dezelfde flat wonen. Beide wonen er al zeven jaar, maar wanneer ze de kans krijgen om te verhuizen zullen ze dat zo snel mogelijk doen. Drugsverslaafden die onder begeleiding wonen, dat is het grootste probleem. Ondanks dat ze onder begeleiding wonen hebben ze hier last van. “Ik durf mijn kinderen echt niet alleen naar buiten te laten gaan” vertelt een van de ongeruste moeders. Niet alleen van de twee moeders horen we dat de bewoners overlast hebben. Bij de kapper in het winkelcentrum verderop vertelt een van de kapsters dat het niet vreemd is als er mensen onder invloed voorbij de kapsalon lopen. Dat geeft voor veel mensen ook een onveilig gevoel. Er wordt veel rondgehangen op straat. Bij de Action op de hoek van het winkelcentrum zien we een man zitten bij de winkelwagentjes met een blik bier in zijn hand. De moed om hem aan te spreken hebben we niet.

Bron: Google Maps

Er moeten ook mensen zijn die positief zijn over de wijk lijkt ons. De volgende persoon die we tegenkomen stelt ons daarin teleur. Ze wordt binnenkort moeder en ziet haar aanstaande kind liever opgroeien in een andere wijk. Wonder boven wonder komen we toch iemand tegen die een positief woordje heeft over de wijk. De Marokkaanse vrouw vertelt ons dat er geen cultuur botsingen zijn en dat ze goed contact heeft met haar buren. Als het aan haar ligt, blijft ze hier nog een lange tijd wonen.