Nederlands feestje in Zuid-Limburg

Door Joost Schreurs

Het Vrijthof in Maastricht ontwaakt op paaszondag 2019. Voor het eerst start de Amstel Gold Race op dit plein in de hoofdstad van Limburg. De jaren hiervoor was de start altijd op de verderop gelegen Markt. Nu de plaats van de teambussen en de passage van de renners kort na de start.

Maastricht, 09.30 uur:

Het is pas halftien als Maastricht uit zijn dak gaat: topfavoriet Mathieu van der Poel wordt gepresenteerd. Na zijn winst in de Brabantse Pijl, vier dagen eerder, hoopt heel Nederland op een opvolger van Erik Dekker, de laatste Nederlandse winnaar van de Amstel Gold Race. Het kan te maken hebben met het weer of het lange paasweekend maar het is opvallend drukker dan andere jaren. De nieuwe startlocatie biedt meer mensen de kans om hun favoriete renners van dichtbij te aanschouwen. De start is te vergelijken met die van een Touretappe. De renners gaan rijden heen en weer tussen de Markt en Vrijthof waardoor het publiek de renners vaker te zien krijgt.

Als om halfelf het startschot klinkt en het publiek rijen dik staat rijden de renners, onder luid gejuich, over de kinderkopjes van Maastricht het historische stadscentrum uit.

Sibbe, 11.30 uur:

Ook in Sibbe, een kerkdorp nabij Valkenburg, heeft het publiek zich massaal verzamelt. De politie heeft er alle moeite mee om het publiek aan de zijkant van de smalle weg te houden. De sirene wordt zelfs even gebruikt zonder dat er echt reden toe is. Het enthousiasme neemt ook bij de agenten duidelijk de overhand.

Schoonbron, 14.45 uur:

Een paar uur later, de zon staat hoog aan de hemel, de vrouwenkoers is inmiddels binnen en de mannen hebben al flink wat kilometers in de benen. In Schoonbron wacht het publiek op de volgende doorkomst van de renners. De renners passeren hier vandaag drie keer en in de voortuin van een huis speelt zelfs een band. De stemming zit er goed in en het staat hier dan ook rijen dik. Met alle soorten mensen: toerrijders die zelf op de fiets achter de renners aanrijden, lokale mensen die weg kennen en van plek naar plek hoppen, toeristen die dichtbij op de camping zitten en de diverse gasten van de organisatie en de wielerploegen.

De renners komen hier met volle vaart naar beneden. De toerrijders moeten hun fietsen snel achteruit trekken om de renners, die hier met een snelheid van boven de vijftig kilometer per uur de bocht nemen, de ruimte te bieden. Sommige renners houden op het oog hun fiets nog maar net recht op het warme asfalt.

Ingber, 16.30 uur:

Ingber, een gehucht tussen Margraten en Gulpen, kent slechts één passage maar wel in volle finale. Ingber ligt een paar kilometer verder dan de top van de Keutenberg en de wielrenners komen hier in versnipperde groepen voorbij. In een van de weinige bochten staat meer publiek dan het gehucht aan inwoners kent.

Gasthuis, 17.00 uur:

Een plek waar altijd veel toeschouwers aanwezig zijn is de Bemelerberg en het Gasthuis. De vrouwen- en mannenkoers passeert hier meerdere malen. Zodra de laatste doorkomst is geweest rent iedereen het café in om de laatste kilometers via de televisie te volgen. Wanneer Van der Poel finisht schreeuwt iedereen het uit. Buiten het café, waar nog steeds renners passeren, kijken mensen de laatste kilometers op hun smartphone. Ook hier is de ontlading groot. Een man zegt tegen zijn vrouw: ‘ongelofelijk’ en hij loopt vol verbazing terug naar zijn auto.

Bij de finish is het feest zo niet groter. Het publiek schreeuwt het uit, de commentatoren hangen bijna uit de ramen van hun commentaarcabines. Iedereen duikt op Van der Poel die, liggend op de grond allerlei geluiden makend, probeert zijn inspanning te verwerken. Ook koersdirecteur Leo van Vliet is dol van vreugde. Met een gebalde vuist passeert hij, hangend uit zijn auto, de finish. Van Vliet lijkt op het podium bij vlagen enthousiaster dan Van der Poel.