Muziekwinkel in strijdt met internet

16 december 2019, Freek Savenije
De muziekwinkel in Tilburg genaamd Coolen Musical Instruments waar Hans Coolen de eigenaar van is, verkeerd in moeilijkheden aangezien de meeste mensen geen nieuwe instrumenten of onderdelen ervan kopen. In de wereld van de muziekwinkels gaat het steeds slechter de laatste twintig jaar. Na de opkomst van het internet is steeds meer muziek online te vinden in plaats van in de winkels.

Hans Coolen heeft zijn muziekwinkel geërfd van zijn vader die het op zijn beurt weer had overgenomen van zijn vader en hij is dus eigen baas. Deze erfopvolging is al sinds 1949 gaande. Hij heeft vroeger in een band gedrumd. Zijn connectie met muziek is de laatste tijd afgenomen. Hij ziet zijn zaak dan ook echt als werk en niet als hobby.

In zijn werk is hij bezig met het verkopen van met name accordeons en gitaren dat zijn de instrumenten die het meeste worden verkocht. Bijna zijn hele zaak is voor deze twee typen instrumenten vrijgemaakt. Hij heeft te weinig ruimte om ook nog andere minder verkopende instrumenten zoals keyboards en drumstellen in zijn winkel ten toontestellen. Zelf zegt hij: ‘’wij zijn een beetje gespecialiseerd.’’ De indruk van de winkel is een beetje oud. Voorin de winkel staan vooral accordeons. Op de planken die aan de muren hangen liggen veel accordeons. Achterin is bijna alles ingericht voor de gitaren.

Een gewone werkdag is voor Hans letterlijk wachten op klanten die zo nu en dan binnen wandelen. Hij vertelt: ‘’s ’ochtends ga ik lekker sporten, dan eten vervolgens gooi ik het luik omhoog en dan is het op klanten wachten’’. Het aantal klanten dat komt wordt steeds minder. Hij wijt deze daling aan het feit dat steeds meer mensen iets wat met muziek te maken wil hebben iets koopt via internet. Hans zegt: ‘’het doet geen goed voor de winkelier en dat is niet alleen hier maar in elke detailhandelstak. Dat gaat allemaal down hill, hard.’’ Hij denkt dat veel mensen liever de pakketdienst laten komen in plaats van dat ze zelf naar de winkel toe gaan.

Hans beheert de voorraad van winkel zelf en moet goed kijken wat de weinige klanten die komen toch willen hebben. Volgens hem lopen de accordeons en van de gitaren de ukeleles het best. In mindere mate de gewonere gitaren. Hij zegt er nog bij: ‘’ dat is allemaal een beetje aftasten.’’ Vroeger liep de zaak als een dolle. ‘’vroeger ging de deur om acht uur s’ ochtends open dan hobbelden de mensen naar binnen en s’ avonds moest je ze om elf uur naar buiten duwen zodat de deur op slot kon.’’, aldus Hans. Hij heeft het dan over een tijd voor het ‘internetgezeik’. Wel heeft zijn winkel een website maar de meeste klanten komen toch even langs als ze iets willen weten of hebben.

Het enige voordeel, zegt hij ervan is dat oude mensen die bijvoorbeeld accordeon spelen niet het internet opgaan. Die kopen hun spullen nog in een winkel is de gedachte. Tijdens het interview komt een oudere klant binnen die een vraag had over gitaarsnaren.

Hij vindt dat jonge mensen zodra ze op het internet iets voor een dubbeltje goedkoper kunnen krijgen de winkel uitvluchten. Hij spreekt dat gedrag tegen door eraan toe te voegen dat iemand die in een winkel misschien ietsje meer betaalt daar wel veel meer service voor krijgt dan via het internet. De gedachte van Hans is misschien wel terecht. Maar of zijn klandizie ervan gaat stijgen is de vraag.

Hans koopt zelf sporadisch iets via het internet. Hij zegt ‘’soms kleine rotzooi, maar meestal ga ik gewoon naar de winkel al is het maar om te zien wat ik koop.’’

Natuurlijk hoopt Hans dat de muziekwinkel ooit weer in trek komt maar gebeuren ziet hij dat niet. Hij zegt daarover: ‘’ik denk dat het alleen nog maar verder down hill gaat.’’ Verder denkt hij dat de winkelstraat in het algemeen over tien jaar verleden tijd zal zijn. Zijn verwachting is dat alles dan online zal verlopen. Zijn mening daarover luid als volgt: ‘’ dat vind ik een slechte zaak maar wat doe je eraan.’’ Hij verwacht ooit zelf ook zijn zaak te moeten sluiten bij gebrek aan klanten. Als die dag komt zal hij het aanvaarden een grote uitverkoop organiseren en zijn pand verhuren aan zij die het willen hebben. Hij heeft wel kinderen maar geen van hen heeft zin om een slechtlopende zaak te runnen en dus komt de erfopvolging tot een einde.