Miranda’s strijd tegen alcohol en GHB

Door: Marvin Smulders VA11

Miranda (28) is nu haar huis aan het leegruimen om voor een derde keer opgenomen te worden in een afkickkliniek, deze keer in Schotland. Miranda is namelijk verslaafd aan sterke drank en GHB. Zo drinkt ze in haar donkerste dagen 2 flessen wodka per dag, en neemt ze op sommige dagen ook nog is een halve liter GHB (dit is te vergelijken met een klein flesje water). Maar hoe begon deze verslaving?

 

Miranda behoorde op jonge leeftijd tot een van de beste zwemsters van Nederland. Tot haar vijftiende zwom ze. Rond deze leeftijd besloot hiermee te stoppen. Ik was tot die tijd  alleen maar bezig met het zwemmen. En ging veel liever stappen met vriendinnen, we gingen naar Hardstyle feesten en daar ging het mis.” Zoals met veel jongeren experimenteer je op jonge leeftijd met dingen. Ik dus met drank en drugs. Bij de meeste jongeren blijft het alleen bij experimenteren maar sommige raken verslaafd aan de drank of drugs. Bij Miranda pakt het verkeerd uit. ze komt in aanraking met de drank en drugs op de Hardstyle feesten waar ze vaak als DJ aan het werk is. “Je maakt lange avonden en meestal heb je nog een afterparty. Je wil dan toch door kunnen gaan.”

 

Waar het begint met kleine hoeveelheden, drinkt ze later tot twee flessen wodka per dag. En neemt ze zo nu en dan ook GHB. In deze periode had ze nog een baan bij een supermarkt, hier probeert ze haar verslaving verborgen te houden voor haar baas en collega’s. Ook ontkent ze de verslaving voor haar zelf. “Ik wil mijn problemen niet onder ogen zien. Ik voel me schuldig als ik weer dat lijntje of weer een lege fles wodka zie liggen. Je wilt jezelf niet kut voelen.”

 

Pas later toen de verslaving echt niet langer te verbergen was besloot  ze hulp te gaan zoeken. Dit deed ze bij haar ouders die samen met Miranda en met behulp van instanties zoals de GGZ. Ze kwamen tot de conclusie dat een afkickkliniek in Zuid-Afrika de beste oplossing zou zijn. deze kliniek is gespecialiseerd in het afkicken van Alcohol. Elf weken wordt ze behandeld. Het gaat beter met Miranda, ze wordt clean verklaard en mag terug naar Nederland. Niet naar huis maar naar een kliniek in Vught die gespecialiseerd is in GHB-verslaafden. Het lijkt de goede kant op te gaan met Miranda, ze clean is van de Alcohol en de GHB en ze wordt na een half jaar ontslagen uit de instelling.

Ze mag weer naar haar huis. Het gaat in  eerste instantie goed: ze pakt haar leven weer op. Maar toch na een paar dagen grijpt ze naar de fles. Ik woon alleen en wordt niet vaak gecontroleerd.” Ze treft in deze periode verkeerde vrienden die haar aan drugs of drank helpen. Miranda wil wel van haar verslavingen af en gebruikt Detox, een speciaal soort pillen wat je lichaam ontgift. Maar door deze vrienden gaat het niet zo makkelijk. “Als je met tien man bij elkaar zit en iedereen doet het, moet je meedoen anders hoor je er niet bij.” Mede door klachten aan haar lever en door een psychose probeert ze toch te minderen. “ik kreeg  last van  psychoses – daardoor kon ik niet meer helder denken.”

 

Uiteindelijk ontdekt haar vader dat ze weer verslaafd is. Ze besluiten samen om haar te laten opnemen. Ze verkeren nu in dit traject en wachten op goedkeuring. op de vraag of ze hier blij mee is reageerde ze positief “Jazeker, ik vertrek binnenkort  naar een kliniek in Schotland om voor een onbepaalde tijd opgenomen te worden.  Als ik clean ben en terugkom ga ik in een safehouse wonen, dit is een soort begeleid wonen.”

 

Miranda geeft eerlijk toe weinig vertrouwen te hebben in zichzelf. “Nee je komt nooit van een verslaving af. De onzichtbare lijn is er en zal er altijd zijn. Wel hoop ik mezelf in de toekomst te kunnen beheersen. Ik hoop ook met GHB  voor altijd te stoppen, maar een drankje op het terras met vriendinnen zou moeten kunnen.”

 

Volgens Miranda is het vooral lastig op de feestdagen of op haar geliefde hardcore feesten, daar is de verleiding groot. “Ja het is inderdaad moeilijk, vooral met feesten en met de feestdagen. Iedereen drinkt dan een wijntje of biertje en dan heb ik toch wel de neiging om zelf ook mee te doen, maar dat gaat nu gewoon niet. Ik zit nu maar eenzaam thuis op de bank en dat is zwaar. Daardoor drink ik toch af en toe een fles wodka. Ik hoop wel dat ik in de toekomst weer eens kan tijdens deze gelegenheden. Maar dat gaat waarschijnlijk niet lukken, want ik heb geen rem.”