‘’Mijn ongeluk is mijn geluk geworden’’

Arnol Kox. Foto: Anne van Bree

Een dagje Eindhoven zonder ‘schreeuwjezus’ Arnol Kox tegen te komen? Dat is bijna onmogelijk. Hij is er namelijk iedere dag. 16 jaar was Arnol toen hij een brommerongeluk kreeg. Hij heeft 9 maanden in het ziekenhuis gelegen om te herstellen, maar nog steeds ervaart hij de gevolgen ervan. Hij zit in een rolstoel. Maar dat weerhoudt hem er niet van om iedere dag zijn geliefde rooms-katholieke geloof te verkondigen in de stad.

Door Anne van Bree

Tijdens Arnols herstelperiode in het ziekenhuis heeft hij uit verveling veel nagedacht. ”Als een jongen van 16 wil je natuurlijk hele andere dingen doen, zoals voetballen met vrienden. Maar door mijn ongeluk zal dit nooit meer gaan. Ik besefte dit en ging nadenken over de zin van mijn leven. Wat is dat nou eigenlijk en wat houdt het in? Als ik er een einde aan maak, is er dan ook echt een einde aan?’’ Hij vertelt dat hij 17 was toen hij God leerde kennen. Arnol wist toen dat er nog maar één doel was in zijn leven, namelijk het verspreiden van het woord van Jezus. Vanaf dat moment verandert hij zijn naam. Hij is geboren als Arnold, maar heeft na zijn ongeluk de D van en uit dankbaarheid weggegeven aan God. ‘’Je kunt wel zeggen dat mijn ongeluk mijn geluk is geworden.’’

Al 40 jaar brengt hij zijn dagen door in de drukke winkelstraat van Eindhoven. ‘Eeuwig leven, nooit meer slapen’ is één van de vele slogans die je met een luide stem vanuit de verte al hoort. Het valt op wanneer je zó toegewijd bent aan je geloof. Het is een bijzondere manier van leven, maar voor Arnol geldt dit als vanzelfsprekend. ‘’Het is mijn roeping om iedereen over God en over de liefde te vertellen. Want God is liefde.’’ Hij hoopt met zijn geloofsverkondiging te bereiken dat iedereen de liefde gaat ervaren en beleven, door middel van God. Als je gelukkig bent zal je ook de liefde voelen. ‘’Iedereen wil gelukkig worden, maar niet iedereen wil eerlijk zijn. Maar je kunt niet gelukkig worden als je niet eerlijk bent. Jezus is de waarheid, hij wil eerlijkheid. Waarheid en eerlijkheid gaan samen, dat is logisch toch?’’

Alle Eindhovenaren kennen Arnol, ze zien hem als een waar stadsicoon. Mensen die Eindhoven zelden of nooit bezoeken zullen raar opkijken als ze hem voor het eerst zijn geloof horen verkondigen. Soms krijgt hij reacties als ‘hou je kop eens’ of ‘heb je niets beters te doen’. Op de vraag hoe hij hierop reageert, zegt hij ‘‘Ik lach erom. Wat zou ik anders moeten? Ze kunnen zeggen wat ze willen maar ik blijf toch doen wat ik graag doe.’’ Negatieve reacties komen ook vanuit winkeleigenaren en horecaondernemers. Ze klagen dat hij de winkelende mensen wegjaagt of de mensen op het terras stoort. Hij heeft al vaker voor de rechter moeten verschijnen voor het maken van propaganda of vanwege het brengen van overlast. Hier heeft hij al verschillende bekeuringen voor gekregen, maar vaak wordt hij vrijgesproken op grond van vrijheid van godsdienst. Gelukkig krijgt hij ook veel positieve, leuke reacties. ‘’Die reacties maken mij erg gelukkig en geven mij moed door te gaan. Omdat ik natuurlijk, zoals ieder mens, bevestiging nodig heb voor wat wat ik doe.’’ Zelfs nu de dagen kouder worden, zal hij iedere dag aanwezig zijn in het centrum. ‘’Mijn geloof gaat boven alles.’’

Er komt een man langsgelopen. ‘‘Goedendag maestro, je bent er weer’’, zegt hij tegen Arnol. Hij heeft verschillende bijnamen, waarvan ‘maestro’ er één is. ‘Stadsprediker’, ‘omroeper’ en ‘schreeuwjezus’ zijn een aantal andere.  Zo wordt hij vaak genoemd. Maar het allerliefste heeft hij dat ze hem gewoon ‘Arnol’ noemen. ‘Dat is tenslotte wie ik écht ben.’’

In de Bijbel is veel informatie over het christelijke geloof te vinden. Waar haalt Arnol zijn inspiratie vandaan? ‘’Ik lees veel boeken over het geloof en het spirituele. Maar de meeste informatie krijg ik door via God. Hij komt mij bezoeken in de vorm van een geest.’’ Arnol vertelt me dat hij al vaker ontmoetingen heeft gehad met ‘heilige personen’. ‘’20 jaar geleden, in 1998, heb ik cola gedronken met Jezus. Gewoon hier op het terras in Eindhoven.’’ De informatie die hij doorkrijgt, verkondigt hij vervolgens op straat. Op de sloganborden die hij bij zich draagt staan teksten als ‘Wilt u voor altijd liefde hebben?’ en ’Bekeer u tot Jezus. Maar de meeste mensen geloven liever in de leugen!’.

Ons gesprek wordt afgesloten met de vraag hoe Arnol zichzelf zou omschrijven. Na een moment van stilte reageert hij met: ‘’een hele gewone mens. Een man die heel gelukkig is en iedere dag doet wat hij het liefste doet.’’