‘Mensen noemen mij een treehugger’

‘Foodies’: Ze variëren met eten, ze kijken wanneer het licht het beste is om een foto te maken voor Instagram en vaak zijn ze veganistisch of vegetarisch. Zo ook Saraï Pannekoek, sportdiëtiste en werkzaam bij het Centrum voor Topsport en Onderwijs (CTO), in zowel Amsterdam als Eindhoven. April 2014 deed Saraï mee aan de ‘Vegan Challenge’, waarin je een week plantaardig eet. Dat spraak haar wel aan, omdat ze toch al weinig vlees at. Maar hoe is het voor iemand die veel sport om plantaardig te eten?

Door: Hester Heijmans

Veganisme is een levens/voedingswijze waarin gestreefd wordt naar het vermijden van dierlijke producten. Een veganist eet sowieso geen vlees, maar laat ook producten met o.a. eieren en melk staan. Veel koemelkproducten worden vervangen door sojamelkproducten. Er zijn nog veel andere opties om koemelk te vervangen, waaronder amandelmelk. “Sojayoghurt smaakt wel heel anders dan normale yoghurt. Sojayoghurt heeft niet die zure smaak die yoghurt wel heeft. Die mis ik af en toe wel hoor”, aldus Saraï.

Sarai: “Het veganisme is een relatief gezonde levensstijl, omdat veganisten vaak meer groenten eten dan de normale Nederlander. Dit moet ook wel om alle vitaminen binnen te krijgen”. Feitelijk is vastgesteld dat veganisten Vitamine B12 en Vitamine D niet binnenkrijgen omdat zij geen vlees eten. Vitamine B12 zit alleen in dierlijke producten. Vitamine D zit in voornamelijk visolie en eieren. Daar moeten zij dus vitaminesupplementen voor innemen. Vlees bevat ook veel eiwitten en ijzer. Veganisten komen dus minder snel aan hun eiwit- en ijzerbehoefte, omdat ze geen vlees eten. Om deze eiwitten wel binnen te krijgen eten ze andere producten.  Saraï: “Ik eet vooral veel peulvruchten en volkoren producten om mijn eiwitten binnen te krijgen. Vooral als sporter heb je een verhoogde eiwitbehoefte nodig voor je spieren. Als snacks eet ik dan een stuk fruit of een handje ongezouten noten.”

Het veganisme brengt veel voordelen met zich mee. Zo biedt het veel variatie. Om al de missende vitaminen en voedingsstoffen binnen te krijgen, moet iemand die plantaardig eet veel variëren in het voedsel. Verschillende groenten, verschillende vezelbronnen. Het is natuurlijk ook beter voor het milieu en de dieren. De uitstoot van broeigassen blijkt in sterke mate afkomstig te zijn van veestapels. Veganisten helpen dus mee aan klimaatverandering door niets af te nemen van de veeteelt. “Toen ik 14 was zag ik ooit een vrachtwagen voorbij rijden met allemaal schreeuwende varkens. Sinds die dag dacht ik: ik wil helemaal geen vlees eten. Die gedachte is bij mij nooit echt weggegaan. Ik ben een tijdje vegetariër geweest, maar ik ben pas veganist sinds de ‘Vegan Challenge’. Ik ben veganist voor de dieren en het milieu. Ik vind dieren gewoon heel prettig om bij te zijn. Mensen noemen mij ook wel een treehugger”, vertelt Saraï.

Sarai: “Veganisten worden al snel in een hokje gestopt. Als jij één klein stukje chocola eet, wordt er al gelijk met de vinger naar je gewezen. Want dat mag jij toch helemaal niet eten? Maar het is niet dat ik het niet ‘mag’ het is dat ik het niet ‘wil’. Veel mensen probeerden mij ook over te halen. Ze zeiden dan: “Kom op Saraï, het is maar één eitje of maar één plakje kaas”. Ik heb me nog best vaak laten overhalen door die groepsdruk hoor. Die saboteurs haha. Nu zijn bijna al mijn vriendinnen en ook mijn vriend veganistisch. Ik laat me ook niet meer overhalen. Ik eet wat ik wil eten en laat me niet meer ompraten.”

“Er zit wel veel tijd in het klaarmaken van mijn voeding. Toen ik net begon met het uitproberen van recepten at ik veel spinazie bij mijn groentemaaltijd. Hierdoor werd de smaak heel plat. Nu kijk ik heel erg naar de kleur. Ik vind het namelijk belangrijk dat ik er een mooie foto van kan maken voor op mijn blog of Instagram,” lacht Saraï.

Saraï vertelt dat ze toen ze net begon met plantaardig eten, nog erg actief was binnen de sport. Ze is  voormalig wedstrijdvechter, en sport nog steeds geregeld. Ze doet aan gewichtheffen, surfen en yoga. Saraï: “Ik had al mijn voeding doorberekend zodat ik al mijn vitaminen en calorieën binnen kreeg. Dit lukte natuurlijk niet altijd, omdat je niet altijd honger hebt. Soms had ik aan het eind van de dag nog 900 calorieën over. Het was niet dat ik me hierdoor slechter voelde, ik voelde me gewoon prima. Een optie is dan je portie vergroten.”

“Ik snap wel dat het niet voor iedereen goed te doen is. Het veganisme is ook wel een extreme voedingswijze. Vooral voor een normale Nederlander die gewend is een stuk vlees eten bij iedere maaltijd. Ik raad mensen eerder aan om vegetariër of flexetariër te worden. Een flexetariër eet een paar keer in de week geen vlees. Zolang mensen maar bewuster worden van wat we onze wereld en dieren aan doen. Zo zouden we kunnen beginnen met een Meatless Monday. Door een dag in de week geen vlees te eten maken we al een grote stap. Ik zou het sporters ook niet per se aanraden. Als sportdiëtiste wil ik gewoon luisteren naar wat iemand wil bereiken. Het is sowieso goed om te variëren. Ik wil mensen enthousiasmeren om meer peulvruchten te eten. Laat ze maar eens hummus proberen bij een maaltijd. Ik probeer ze verschillende ideeën te geven, maar ze beslissen natuurlijk zelf.  Je wordt geen ‘veganist’, je gaat gewoon plantaardig eten. Je blijft gewoon ‘jezelf’. Het is belangrijk dat je jezelf niets gaat verbieden, maar de mogelijkheden van andere voedingspatronen gaat bekijken”, aldus Saraï.