‘LHBT’ers moeten zich veilig voelen in Rotterdam’

Jonge LHBT’ers (lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders) hebben behoefte aan gespecialiseerde hulpverlening. Die is op dit moment niet aanwezig vinden D66 Rotterdam, Leefbaar Rotterdam en PvdA Rotterdam. Nils Berndsen, gemeenteraadslid van D66 Rotterdam, vertelt over het probleem en de plannen van de partijen.

Wat was de aanleiding voor het debat?

‘’Een van de bestuursleden van de Hang-Out010 heeft uit noodkreet gezegd te stoppen met vrijwilligerswerk bij de Hang-Out. De organisatie kreeg steeds vaker jongeren over de vloer met ernstige problemen. Ze proberen al een aantal jaar om de hulpverlening beter te krijgen. Er is meer een expertise nodig, als het gaat over jongeren die problematiek ervaren rond hun seksuele geaardheid of genderidentiteit. Vaak gaat dit gepaard met andere problemen zoals thuissituatie, ouders of de sociale omgeving die iets van hun geaardheid vinden. Of dat je bijvoorbeeld gepest wordt.

‘je ouders wennen er wel aan dat je homo bent’

Wat is het probleem waar de LHBT-jongeren tegenaan lopen?

‘’Het probleem is dat sommige jongeren in een omgeving opgroeien waarin het niet geaccepteerd wordt dat zij een bepaalde genderactiviteit of seksuele geaardheid hebben. De meeste problemen komen doordat mensen zich niet goed kunnen inleven in deze jongeren. Er wordt bijvoorbeeld gezegd dat ‘de ouders er wel aan wennen dat je homo bent’. Mensen van buitenaf snappen vaak niet wat het doet met mensen als zij niet gerespecteerd worden door hun omgeving.

Problemen zijn heel erg gezins- of persoonsafhankelijk. Iedereen reageert anders en voelt zich anders. Het zou ook kunnen dat de omgeving er positief op reageert maar dat de jongere zelf het gevoel heeft bij een minderheid te horen en daar juist weer heel erg mee zit.’’

Komen zij hiermee naar de gemeenteraad?

‘’Ja, soms komen ze met problemen naar de gemeenteraad, maar dat gaat minder over de gespecialiseerde hulpverlening. Van de mensen zelf hoor je vooral veel over discriminatie en pesten. Dat is weer een ander probleem en dit is ook veel lastiger te zien en te bestrijden. Je kunt natuurlijk moeilijk langs iedereen een agent zetten die dit in de gaten houdt. Maar dit maakt het wel belangrijker dat er een plek is waar je naartoe kan en waar de hulpverlening op orde is.

De klachten en verzoeken over gespecialiseerde hulpverlening hoor je vooral vanuit de organisaties die met deze jongeren werken.’’

‘Zuid-Rotterdam grenst aan de Bible-Belt, dat zorgt voor problemen’

Is dit probleem groter in Rotterdam dan in andere grote steden in Nederland?

‘’In Rotterdam is dit probleem tamelijk groot in vergelijking met andere steden, zoals Amsterdam. Dit komt omdat deze vorm van discriminatie veel te maken heeft met opleidingsniveau en dit is voor alsnog lager in Rotterdam. Als het opleidingsniveau hoger is, is de acceptatie vaak ook hoger. Een andere belangrijke reden is dat Zuid-Rotterdam grenst aan de Bible-Belt. Zij staan bekend om een lage acceptatie naar andersdenkenden, zeker als het gaat om LHBT’ers.’’

Er is al langer gebrek aan gespecialiseerde hulpverlening. Waarom wordt hier nu pas iets aan gedaan?

‘’In allerlei beleidstukken is al wel opgeschreven dat hulpverleners extra getraind gaan worden en dat er meer hulpverlening beschikbaar komt voor de jongeren. Alleen dit is niet gebeurd. Mede omdat een van de organisaties, Rotterdam V, die dit op zich zou nemen failliet is gegaan. De intenties zijn allemaal goed, maar de uitvoering blijft achter. Het is nu onze taak als raadslid om in te grijpen.’’

‘Het heeft al lang genoeg geduurd’

Maar kunt u garanderen dat het nu wel wordt aangepakt? Waarom zou het nu anders zijn?

‘’Er wordt nu een breed signaal uitgegeven vanuit verschillende kanten en instanties dat hier iets aan gedaan moet worden. Dat stimuleert wethouders het nu wel aan te grijpen. Het punt is wel dat het een beetje tussen twee wethouders in hangt. Zowel de wethouder van zorg, (Hugo de Jonge) als de wethouder die verantwoordelijk is voor integratie (Ronald Schneider) heeft hiermee te maken. Dit maakt het lastig, want zij moeten de kennis met elkaar delen en samen de verantwoordelijkheid dragen. Maar ze stellen niet allebei dezelfde prioriteiten en de communicatie tussen deze twee is nog niet wat het zou moeten zijn. Dat baart mij zorgen.’’

‘Veiligheid is het belangrijkst’

Wat voor extra mogelijkheden gaat die gespecialiseerde hulpverlening dan bieden ten opzichte van de reguliere hulpverlening?

‘’Het belangrijkste is de veiligheid. De jongeren moeten een plek hebben waar ze naar toe kunnen waar ze zich veilig voelen. Ze moeten niet het gevoel hebben dat ze bekenden of vrienden tegen het lijf kunnen lopen. Zeker niet als ze nog niet uit de kast zijn. En de informatie die ze delen moet niet op straat komen te liggen. De organisaties die zorgen voor deze hulp moeten echt geschikt zijn de juiste hulp te bieden en het veiligste klimaat kunnen bieden.’’

Zijn er al concrete plannen?

‘’We willen een expertisemeeting organiseren met mensen uit het veld. Dit is belangrijk, omdat zij ons het beste kunnen vertellen wat er nodig is. We willen hiervoor een deadline stellen, zodat dit zo snel mogelijk gebeurt. Het heeft al lang genoeg geduurd. Het gesprek moet begin maart plaatsvinden.

We gaan trainingen geven aan de hulpverleners, omdat we het belangrijk vinden dat er niet zomaar wat gedaan wordt. De hulpverlening moet van hoge kwaliteit zijn en dat kunnen we bereiken met trainingen.’’

 

Door: Ilja Panis en Loïs Verkooijen