John de Wolf, doodnormaal in Veenendaal

Bron: www.rondomvoetbal.nl

Bron: www.rondomvoetbal.nl

John de Wolf presteert momenteel prima als coach van het Veenendaalse GVVV. De ploeg uit de Tweede Divisie staat momenteel tweede, waardoor promotie naar de Jupiler League steeds waarschijnlijker wordt.

Een fris briesje raast over de Gelderse trainingsvelden. De blauw-witte vlaggen staan ontspannen aan de horizon. Het gros van de jeugd traint hard om zijn eigen jongensboek te schrijven. De kantine waarborgt een gezellige sfeer. De met clubkleuren versierde kerstboom is het epicentrum van deze voetbalwoonkamer, waarin de saamhorigheid voelbaar is. De jeugdtrainer maakt een praatje met de barvrouw, de A-junioren geven elkaar een handje bij binnenkomst. Plotseling komt er een gecamoufleerde man binnengelopen. Zijn Nike-joggingspak en een petje strak over het hoofd maken hem onherkenbaar voor de buitenwereld. Opnieuw dezelfde begroetingen, alsof het een ritueel is. De man is John de Wolf. De rots in de branding van weleer wordt niet anders begroet dan de anderen; hier en daar een handje, af en toe wat slap ouwehoeren. Het is alsof hij al jaren bij de club zit. In werkelijkheid begint hij net aan zijn tweede seizoen. Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg, dat lijkt het devies bij de club waar waarschijnlijk het bier na afloop van de wedstrijd vloeit als een Braziliaanse waterval. Doodnormaal in Veenendaal.

 

U bezet met GVVV momenteel de tweede  plaats.  Was dat voorafgaand het doel?
“We hebben met elkaar besproken dat we bij de eerste vijf kunnen eindigen als we een goed seizoen draaien. Als het heel goed is, kunnen we in de top 3 eindigen. Naarmate het seizoen zich vordert, ga je je doelstellingen bijstellen.”

En die doelstellingen zijn inmiddels?
“Als het gaat lukken, dan gaan we er zeker voor, maar we gaan echt geen andere dingen doen. We gaan niet overdag trainen, gewoon lekker drie avonden in de week. De jongens hebben allemaal gewoon een goede baan, dus zij kunnen ook niet fulltime voetballen. Ze gaan dat niet opgeven voor de onzekerheid van het profvoetballerbestaan. Het enige is dat we dan eventueel op vrijdag zouden moeten gaan spelen, maar daar denken we op dit moment niet aan. Het bestuur is daar op de achtergrond mee bezig.”

“Zelfs als we promoveren, we gaan echt geen andere dingen doen”

De achterstand op nummer 1 AZ bedraagt inmiddels 10 punten, vindt u het niet oneerlijk dat zij Eredivisiewaardige spelers als Muamer Tankovic mogen gebruiken?
“Nee (resoluut). Ik ben een van de weinige trainers die er niet over klaagt. Je weet van tevoren dat het gaat gebeuren, dus je kunt ook niet na een wedstrijd gaan zeuren. Als wij van GVVV zo goed zijn als we denken, moeten we daar tegenstand aan bieden. Wij hadden hier thuis gewoon de 3 punten moeten pakken, maar dat laten we helaas na. De KNVB heeft duidelijke plannen en regels gemaakt, dus we moeten nu ook niet moeilijk gaan doen.”

U vindt niet dat de KNVB dat dan had moeten verbieden?
“Nee, daar heb ik geen invloed op. We wisten de regels toen we vorig jaar naar de Tweede Divisie promoveerden, dus dan moeten we ook niet zeiken.”

In de strijd om de titel heeft uw ploeg afgelopen zaterdag dure punten verloren, nota bene bij uw voormalige club Sparta. Een club waar u tot 2015 nog assistent was. Had u daar niet willen blijven?
“Nadat er een nieuwe trainer kwam (Alex Pastoor), wist ik eigenlijk al meteen dat hij zijn eigen assistenten mee zou nemen. Ik kan dan voor heel wat opschudding gaan zorgen, maar dat is normaal in de voetballerij. Uiteraard wil je ook als trainer altijd het hoogste bereiken, maar ik heb bewust gekozen voor het hoofdtrainerschap bij GVVV.”

“Ik ben niet afhankelijk van het voetbal”

Maar u kunt toch vast wel bij een betaald voetbalclub iets doen? Uw statistieken spreken in uw voordeel: boven verwachting een tiende plek met Excelsior Maassluis en afgelopen seizoen de promotie met GVVV.
“Ja, maar ik vind het ook wel lekker om rustig drie avonden in de week met die jongens aan de slag te gaan, waardoor ik overdag ook andere leuke dingen kan doen, zoals lezingen geven. Ik ben niet afhankelijk van het voetbal, er zijn genoeg dingen waar ik mijn plezier en werk uit haal.”

Is het uw droom om ooit nog bij een profclub aan het werk te gaan?
“Nee die droom heb ik niet meer, ik ben inmiddels al 53.”

Nog relatief jong voor een coach…
“Ja, maar ik heb die ambitie niet echt, hoor. Als het gebeurt, dan is dat best leuk, maar ik heb hier nog twee jaar een contract en ik heb het hier geweldig naar mijn zin, en dat is op dit moment prioriteit nummer 1.”

Enkele jaren geleden werd uw naam geroepen om de verdedigers van Feyenoord de wijze lessen van het vak bij te spijkeren. Is dat iets wat u ambieert?
“Dat roepen heel veel mensen. Ik heb daar niks over vernomen, dus dan is het niet relevant. Mochten ze dat doen, dan ga ik daar pas over nadenken als het echt zo is. Als iets nog niet aan de orde is, denk ik er ook nog niet over na.”

 “Coach bij een betaald voetbalclub? Ik ben 53, die ambitie heb ik niet meer”

U heeft zelf meer dan 100 wedstrijden gespeeld voor zowel Feyenoord als FC Groningen, maar nu bent u buiten het betaald voetbal actief. Vind u dat niet een grote omschakeling?
“Nee, dat weet je van tevoren als je erin stapt, daarom zal ik me niet zo snel ergeren. Je moet als trainer die spelers naar een hoger niveau tillen, en dat is een behoorlijk niveau. Natuurlijk heb ik af en toe wel zoiets van: oei, maar dat heb ik ook bij Eredivisiewedstrijden. Dan vraag ik me af: hoe kan het?”

Bent u van plan zo lang bij GVVV te blijven als mogelijk is?
“Nee, dat denk ik niet. Ik denk dat het goed is voor een spelersgroep soms nieuwe mensen voor zich krijgen. Ik heb dus 2.5 jaar bijgetekend, na afloop van dat contract denk ik dat het goed is om eens ergens anders te gaan kijken. Ik ben niet zo’n planner.”


Door: Jeffrey van der Maten