“Er is geen probleem dat niet opgelost kan worden”

de Posthoorn Oisterwijk

 Hélène Molenschot (49) runt, samen met haar man Jeroen, al ruim 14 jaar ‘Uitspanning de Posthoorn’ in de bossen in Oisterwijk. Naast eten in het restaurant, kan er buiten volop gespeeld worden in het speelkasteel en op de minigolfbanen. “Het hebben van een restaurant is heel leuk, maar af en toe maak je best wel gekke dingen mee.”

Waarom bent u dit werk gaan doen?

“Toen ik 9 jaar oud was vond ik de horeca al interessant. Mijn gezin en ik gingen regelmatig naar een restaurant, waardoor ik kennismaakte met de horeca. Ik kende niemand in deze branche, maar vooral de gezelligheid, het sociale en het iedereen naar de zin maken trok me aan. Op school moest ik opschrijven wat ik later wilde worden, op mijn briefje stond: barjuffrouw. Op mijn 16e had ik een bijbaantje in de horeca en toen wist ik het zeker: dit is wat ik wil! In mijn studententijd ging ik koken voor klasgenoten, zij legden hiervoor 5 gulden in.”

Wat voor invloed heeft het werk op uw privéleven?

“Het hebben van een eigen zaak is vooral een belasting voor ons sociale leven. Wij zien onze familie en vrienden niet of nauwelijks. In de weekenden en met feestdagen moeten wij hard werken, terwijl anderen vrij zijn. Gelukkig hebben we veel mensen om ons heen die daar begrip voor hebben. Het onregelmatige leven zorgt niet voor de beste leefgewoonten. Wij moeten regelmatig snel tussen het werken door avondeten en dat is dan vaak iets ongezonds, soms kiezen we er zelfs voor om na het werk te eten, wat eigenlijk veel te laat is. Ook maken wij lange dagen en zijn de nachten kort. Wij hebben een heel ander ritme dan de mensen om ons heen. Een positief ding hieraan is dat je er heel flexibel en makkelijk in wordt. Alles kan en er is geen probleem dat niet opgelost kan worden.”

Bij RAW. in Tilburg is er afgelopen zomer een grote blunder gemaakt. Een vrouw kwam daar wat drinken en de ober had op het bonnetje gezet: ‘Geen rietje, wat een kutleven’, maar was vervolgens vergeten om die aantekening weg te halen voordat het bonnetje bij de gast kwam. Heeft u (of een van uw medewerkers) ooit een blunder gemaakt tegenover de gasten?

“Ja, ik heb weleens meegemaakt dat ik of een medewerker tegen een gast op het terras ‘goedemorgen mevrouw’ zei, terwijl het een man bleek te zijn (of andersom). Op zo’n moment zou je wel door de grond willen zakken, maar uiteindelijk zijn wij ook maar gewoon mensen die ook weleens een foutje kunnen maken.”

Wat voor brutale opmerkingen (of iets dergelijks) hebben uw gasten ooit gemaakt?

“Daar kan ik er wel een paar van noemen. De meest voorkomende irritatie, die volgens mij wel alle horecamedewerkers kennen, is dat gasten gaan fluiten of knippen met hun vingers naar het personeel als ze voor hun gevoel niet snel genoeg geholpen worden. Het is niet alleen frustrerend, maar ook nog eens brutaal. Nog iets waarvan ik denk ‘moet dat?’ is het volgende: wij hebben een restaurant in de bossen en er komen vooral in de zomer regelmatig ruiters langs, maar sommige ruiters vinden het een goed plan om met hun paard op het terras te komen zitten terwijl er andere gasten zitten te eten. We hebben weleens meegemaakt dat het paard net op dat moment zijn behoefte ging doen op ons terras, daar worden niet alleen wij, maar ook onze gasten niet vrolijk van. Ook hebben wij een keer een meneer op het terras gehad die koffie met appelgebak had besteld, hij vond dat de koffie en de appeltaart tegelijk geserveerd moest worden maar dat was niet zo. De man kwam naar binnen gelopen en gooide het bord met de appeltaart door de zaak heen. De man had zijn koffie en de appeltaart wel nog afgerekend, maar zoiets doe je gewoon niet. Buiten dit zitten er natuurlijk ook super leuke gasten tussen, ik heb vorige week van twee verschillende, vaste gasten een cadeautje gekregen omdat ze zich zo welkom bij ons voelen en ze het hier erg fijn vinden. Zoiets hoeft helemaal niet, maar het is stiekem toch wel heel erg leuk.“

Als u een top 3 zou moeten maken van opvallende gebeurtenissen bij Uitspanning de Posthoorn, welke 3 dingen zou u dan noemen?

“Op de eerste plek staat het verdwijnen van onze geit. Toen mijn man en ik De Posthoorn net hadden gekocht, hadden wij in onze voortuin 8 ganzen en 2 geiten staan. Ik wilde ’s ochtends de dieren gaan voeren en toen bleek dat er één geit verdwenen was, we hebben wel even raar opgekeken, wat er precies met de geit is gebeurd weten we tot op de dag van vandaag nog steeds niet. Op de tweede plek staat een gebeurtenis die heel heftig was. Wij hebben nu al een tijdje een minigolfbaan in de voortuin liggen en daar komen regelmatig kinderen minigolfen. Op een dag kwam een ouder stel met hun kleinzoon minigolven en de dame wilde aan haar kleinzoon laten zien hoe hij het beste zijn stick kon vasthouden en de bal kon slaan. Op het moment dat de kleinzoon zijn oma nadeed sloeg de jongen met zijn stick zijn oma tegen haar slaap aan, waardoor de dame knock-out ging. Op de laatste plek zet ik iets wat niet alleen opvallend, maar ook heel brutaal is. We hadden achter de bar onze portemonnee van de zaak liggen en het was die dag erg druk. Een man zat met zijn vrouw en zijn kind de hele dag te borrelen op het terras. Nadat de man, binnen bij de bar, had afgerekend had hij onze portemonnee meegenomen en had vervolgens nog het lef om nog een half uur op het terras te blijven zitten, met onze gestolen portemonnee. Toen we erachter kwamen was de man al weg en hebben we de politie ingeschakeld, die heeft via de pintransactie van de man, de man kunnen traceren.”

Hoe wordt er op asociaal gedrag gereageerd tegenover de gasten?

“Wij moeten natuurlijk zo professioneel mogelijk blijven en altijd vriendelijk reageren tegenover onze gasten, maar op bepaalde momenten blijven we niet meer zo vriendelijk en gaan we wel even op onze streep staan.”

Als u iets tegen uw toekomstige horecagasten mag meegeven als tip, wat zou die tip zijn?

“Ik zou graag aan toekomstige horecagasten willen meegeven dat wij gewoon ons werk doen en dat wij ook niet op hun werk met onze vingers gaan staan knippen als het allemaal eventjes niet snel genoeg gaat. Dat wij even geen aandacht hebben voor een tafel betekent niet dat we niks staan te doen, wij doen ons werk met liefde en heel veel plezier, maar behandel anderen zoals je zelf ook graag behandeld wil worden.”