Een ex-internet verslaafde spreekt: “Leef zoveel mogelijk offline”

Internet: we staan er mee op en we gaan er mee naar bed. Maar dat kan ook te ver gaan. De 31-jarige Karel uit Rijswijk vertelt over hoe te veel waarde hechten aan een online wereld zijn leven begon te beheersen.  Het voelde voor mij echt als een overvloed aan informatie en ik kon me niet meer concentreren op dingen die eigenlijk veel belangrijker zijn. 

 

Internet, dat is toch vooral iets leuks? 

Het internet is gemaakt om jouw aandacht zo vaak mogelijk op te eisen. Dat kan een melding zijn van Twitter/Whatsapp, Facebook….het geeft allemaal een soort dopamine effect. Dat “geluks-stofje” in je hersenen. Na een tijdje merkte ik dat ik er toch wel erg veel mee bezig was: internetverslaving lag op de loer.

Wanneer voelde je dat je verslaafd aan het worden was? 

Het begint met hele kleine dingen. Dan ben je bijvoorbeeld een serie aan het kijken, maar ben je tegelijkertijd reacties op je smartphone in de gaten te houden. Elke melding wil je direct bekijken en dan ben je ook vaak teleurgesteld. Je denkt dan: is dit het? Was dit nou zo belangrijk? Het voelde voor mij echt als een overvloed aan informatie en ik kon me niet meer concentreren op dingen die eigenlijk veel belangrijker zijn.                                                                     

Op welk punt werd het voor jou dan toch ongezond?

Ik merkte gewoon dat ik gepikeerd was en dat ik me zat op te vreten over hoe mensen online over me dachten. Het was in de tijd voor Facebook en ik was lid van diverse internet fora over videogames en voetbal. Het is vergelijkbaar met hoe facebook-groepen nu werken. Ik plaatste veel foto’s van mezelf en had overal een mening over, maar ook best een kort lontje en niet zoveel zelfvertrouwen. Sommige mensen daar kregen dat door en begonnen me uit te lokken. Dat begon mijn humeur steeds meer te beïnvloeden. Ik was er teveel mee bezig. Het ergste was nog wel dat ik dan offline tekeer ging tegen vrienden of familie. Vooral mijn moeder en broertje hadden het soms zwaar te verduren. Voor veel mensen is het leven online een ontsnapping aan de werkelijkheid. In mijn geval was het juist een stuk minder leuk dan het echte leven. 

 

Was er niet een punt waarop je dacht: dit kan zo niet meer. Ik klap die laptop dicht en ik ga lekker offline. 

Meerdere keren. Het dieptepunt was toen persoonlijke informatie, die ik in vertrouwen tegen een van de leden verteld had, gewoon online gegooid werd zonder toestemming.  Die persoon heb ik toen uitgescholden met alle ziektes die ik op dat moment maar kon bedenken. Toen zijn we allebei van dat forum verbannen. Dat heeft me achteraf denk ik wel ontzettend geholpen. 

Dat offline gaan heeft je goed gedaan. 

Ik begon steeds minder aan mijn de digitale snelweg te denken en logde minder vaak in. Soms las ik online nog wel eens mee wat er over me gezegd werd, ook al kon ik niet reageren. Dat raakte me na een tijdje niet meer. Dat voelde als een enorme zege. Ik merkte dat ik mijn tijd ook veel beter ging besteden. Ik ging meer leuke dingen doen, vaker werken en ben ook begonnen met mediteren en fitness. Als ik nu een serie kijk, dan kan ik me veel beter concentreren en ook bij concerten en festivals zit mijn telefoon het merendeel van de tijd in mijn broekzak.

Daarmee ga je eigenlijk in tegen de trend dat mensen juist steeds meer tijd online doorbrengen…  

Ja, echt bizar hoe onze maatschappij in korte tijd zo veranderd is. Ik zit zelf  minder op mijn telefoon, maar als ik om me heen kijkt lijkt de rest van de mensen dat alleen maar meer te doen. Ik vind het bijvoorbeeld leuk om een gesprekje te voeren in de trein, maar tegenwoordig heeft iedereen oortjes in en een telefoon in de hand. Zo jammer. Zo’n face-to-face gesprekje is voor mij dan toch ook een soort ontsnapping aan het digitale leven, de neiging om dan toch maar weer even je telefoon erbij te pakken. Dan zit je in een drukke coupé, maar dan voel je je alsnog alleen. 

Nog zoiets: in een restaurant maken mensen tegenwoordig 10 minuten foto’s van hun eten om vervolgens later in een online recensie te klagen dat het eten koud was. Tja, dan snap ik dat je gerecht niet meer warm is. 

Wat voor advies zou je geven aan mensen die zich herkennen in jouw verhaal? 

Zet mobiele gegevens soms gewoon even lekker uit, zodat je alleen bereikbaar bent in noodgevallen. Zodat je aandacht hebt voor wat je kijkt, luistert of doet. Zodat je aandacht hebt voor de mensen om je heen. Dan geniet je veel meer van het leven, geloof me. Laat jezelf zien aan de wereld, maar laat je verwachtingen wat meer los en denk goed na over wat je wel en niet wil delen op internet. Probeer je vrienden zoveel mogelijk offline te zien. Heb je geen vrienden? Kom achter je laptop vandaan, ga naar buiten en je ontmoet vanzelf mensen. Zorg ervoor dat je leven zich zoveel mogelijk offline afspeelt. Daar is het te doen.  –Mitch van de Vorst