“In twee minuten moest ik over mijn toekomst beslissen”

Geschreven door: Chris Janssen

 

GELEEN – Twee en een half jaar geleden stopte zijn trein op Amsterdam Centraal Station. Na een lange reis via onder andere Jordanië en Turkije besloot Nawar Alnadaf (23) tijdens een treinreis naar Denemarken uit te stappen op het centrale station van onze hoofdstad. In twee minuten tijd moest hij beslissen of hij wilde uitstappen of wilde blijven zitten tot in Denemarken. “Ik zag toevallig mensen op het perron met borden staan waar in het Arabisch op stond dat deze mensen mij konden helpen, dus ben ik uitgestapt”, vertelt Nawar. Waar hij precies uitstapte en waar hij over 10 jaar zou staan? Op geen van beide vragen kon hij op dat moment antwoord geven.

 

Op 20-jarige leeftijd besloot Nawar te vluchten uit de Syrische stad Hama. Nawar was meerderjarig en daarom stond de Syrische politie erop dat Nawar het leger in zou gaan. In Syrië geldt namelijk een verplichte dienstplicht voor mannen vanaf 18 jaar. “Als ik niet het leger in zou gaan zou ik in de gevangenis terecht komen, dus was er voor mij geen andere optie dan mijn familie achter te laten en te vluchten” vertelt Nawar. Na een reis in een overvol bootje op de Middellandse zee en een tumultueuze treinreis stond hij daar ineens op het perron in Amsterdam.

Via de politie kwam Nawar al snel terecht in het Asielzoekerscentrum in Ter Apel. Hij werd daar goed geholpen maar kreeg hier niet echt een indruk van het land waar hij van plan was een nieuwe toekomst op te bouwen. “Bijna niemand sprak Nederlands in de asielzoekerscentra waar ikgeweest ben. Ik had ook geen idee wat ik moest doen en naar wie ik toe moest.” Na drie dagen in het AZC in Ter Apel werd Nawar in een ander AZC geplaatst. Nawar vertelt: “Vervolgens werd ik om de twee á drie maanden overgeplaatst. Hierdoor kreeg ik niet echt de kans om iets op te bouwen of om mensen echt te leren kennen.” Na een jaar heen-en-weer verhuizen tussen verschillende centra kreeg hij een woonruimte in Geleen aangeboden. Voor Nawar was dit het gevoel alsof hij ‘eindelijk in Nederland kon gaan wonen’. Hij kon Nederlandse contacten opbouwen en langzaam kreeg Nawar de mogelijkheid en kans om steeds verder vooruit te kijken.

 

Inburgering

Inmiddels woont Nawar al bijna twee jaar in Geleen. Om een formele Nederlandse identiteit te kunnen verkrijgen moest hij deelnemen aan een inburgeringscursus. Deze cursus bestaat uit vrijwillige lessen die twee keer per week gegeven worden. De manier van lesgeven wekt soms irritatie op bij Nawar: “De lessen duren maar drie uur, dan krijg je snel de indruk dat de mensen die er lesgeven je niet serieus nemen.” Het is volgens Nawar niet zo dat de inburgeringscursus te weinig energie kost. Naast de zes uur aan aangeboden lessen heeft hij namelijk ook nog twee boeken die hij moet bestuderen en huiswerk. “Het huiswerk is niet makkelijk, maar dat komt ook door de moeilijke Nederlandse taal die we leren.”

 

 

Toekomst

Naast de inburgeringscursus probeert Nawar meer te doen om zo snel mogelijk te kunnen functioneren in de Nederlandse maatschappij: “Tijdens het weekend probeer ik 2 uur per dag bij een restaurant mee te kijken hoe het daar gaat, maar ook vooral om de taal goed te leren spreken.” Het lijkt Nawar leuk om na zijn inburgeringscursus in de horeca werkzaam te zijn. “Ik heb al vele jaren in Syrië in een keuken gewerkt. Dit was dan wel in een Arabische keuken, maar ik hoop zodra ik mijn inburgeringsdiploma heb, hier misschien ook een baantje in de horeca te krijgen.” Nawar zou zelf graag nu al een baantje zoeken maar dit is voor hem nog niet mogelijk: “Door de cursus die ik volg krijgik een uitkering. Als ik zou gaan werken en zou stoppen met de cursus verdien ik veel te weinig geld.”

 

Nawar wil graag later in een restaurant gaan werken. Hij vindt het wel lastig dat restaurants in Nederland niet zo snel iemand in de keuken laten meedraaien. “Als ik hier in een keuken wil werken dan zal ik eerst een tijdje moeten afwassen. Dit lijkt me niks aangezien ik in Syrië al een lange tijd in een keuken heb gewerkt. Ik zal dus eerst moeten zorgen dat ik hier een diploma voor haal.” Het eerste doel dat Nawar voor ogen heeft is een “echte baan” te vinden. “Ik wil het liefst zo snel mogelijk van mijn uitkering af. Zodra ik een echte vaste baan heb kan ik voor mezelf zorgen en ben ik niet meer afhankelijk van de uitkering die ik nu krijg.”