Ik dacht: Dit kan niet waar zijn!

(C) Fotografie door Jan van Besouwhuis

De Tilburgse kunstsschilder Tom Bartels is met stomheid geslagen na een telefoontje van Sanna Weustink-van Wouwe, directrice van cultuur centrum Jan van Besouw in Goirle. Na een disco-avond loopt een beschonken man met twee van Bartels’ schilderijen door de voordeur zo naar buiten. De politie startte een onderzoek naar de dief maar tot op heden is nog onduidelijk wie de schilderijen in bezit heeft.  

“Ik werd maandagmiddag opgebeld door Sanna met de vraag of ik het al gehoord had. Nee, ik had niks gehoord. Er is iets gebeurt met twee van je kunsstukken tijdens de disconacht. In eerste instantie dacht ik dat iemand door het doek gegaan was of een frikandel specicaal over mijn schilderij had uitgesmeerd. Het was erger. Ze vertelde me dat twee van mijn kunsstukken, die ik exposeerde in de foyer van het Jan van Besouw, waren gestolen. Het gaat om het schilderij van Brigitte Bardot en Marilyn Monroe, die tegen de felrode wand hingen. Blijkbaar heeft een dronken feestganger de schilderijen meegenomen en heeft niemand hem daarop gecorrigieerd.

“Op de vraag wat we hiermee zouden gaan doen, antwoordde ik dat we gewoon even moesten wachten, want de dader zou de schilderijen vast terugbrengen. Misschien heel naïef van mij maar ik ging er vanuit dat de dader het als een soort grap zag en thuis zichzelf zou afvragen wat hij in godsnaam met die schilderijen aan moest. In eerste instantie dacht ik wel: dit kan niet waar zijn! Daarna kon ik het al snel relativeren. Ik was allang blij dat ik een keer een van mijn schilderijen kwijtraakte. Gelukkig zijn er camerabeelden en staat de volledige handeling prima in beeld. Intern werd er gekeken naar de opnames en geprobeerd om een moment te vinden waarop de dader goed in beeld is. Ik had in ieder geval alle vertrouwen erin dat de schilderijen teruggebracht zouden worden.

“Ik was allang blij dat ik een keer een van mijn schilderijen kwijtraakte”

“Na drie weken had de dader zich nog steeds niet gemeld. In samenspraak met Marjolein Mertens, de banquetingcoördinator van het Jan van Besouwhuis, hebben we afgesproken om de poltie hierbij te betrekken. Het viel me op dat ze de kwestie vrij serieus namen en bereid waren om hier onderzoek naar te doen. Het schijnt dat het hele politienetwerk in Tilburg zich richt op deze diefstal en daardoor andere politiegerichte activiteiten stilliggen. De schilderijen hebben beide een waarde van duizend euro dus dat is wel een serieus bedrag. In hoeverre de dader daadwerkelijk gevonden wordt, vraag ik me af. Uiteindelijk verwatert zo’n zaak heel snel want natuurlijk heeft de politie Tilburg wel wat beters te doen dan dit. Desalniettemin is het wel iets ongebruikelijks. Dit is de eerste keer dat dit voorkomt in het Jan van Besouwhuis. Voor de bezoekers hier is het wel een schock. Ik maak mijn schilderijen niet uit winstoogmerk. Ik weet ook wel dat er weinig te verdienen valt voor mij als kunstschilder maar daar gaat het mij ook niet om. Ik heb überhaupt nooit iets om geld gegeven, zolang ik maar genoeg heb om te leven. Ik maak mijn schilderijen voor de bezoekers omdat ik weet dat ze dat leuk vinden. Dat is ook de reden waarom Johan Bensing, collega-schilder, en ik de expositie hebben opgezet.

“Uiteindelijk hebben we besloten om de media in te schakelen. Het Brabants Dagblad publiceerde een artikel op hun website en ook de lokale omroep va Goirle besteedde wat aandacht aan de diefstal. Op de website van het Jan van Besouwhuis stond een persbericht en zo begon het een beetje te leven. Ik heb nog nooit zo veel aandacht gekregen! Ik bedoel, het is een vervelende gebeurtenis en ik hoopte dat de schilderijen terug zouden komen maar het zorgt voor wel voor extra ‘exposure’. Dat is wel grappig. Misschien is de diefstal wel een boost in mijn carrière? Wie weet.

“Het schijnt dat het hele politienetwerk in Tilburg zich richt op deze diefstal”

“Twee dagen nadat er een nieuwsbericht geplaatst werd door Brabants Dagblad is één schilderij, die van Marilyn Monroe, teruggebracht. Of het toeval is weet ik niet. Een medewerker van het Jan van Besouwhuis vond het schilderij tegen de voordeur. De helft van de buit is dus terug. Ik ben blij dat het schilderij terug is en ben benieuwd of de andere ook nog terugkomt. Het is toch jouw eigendom en als je dat dan terugkrijgt dan stemt je dat blij. Ik ben verder niet boos op degene die het schilderij heeft meegenomen. Het interesseert me ook niet echt wie het heeft gedaan. Als ik straks mijn beide schilderijen terug heb dan kunnen we er om lachen, heb ik wat naamsbekendheid opgebouwd en wie weet pluk ik daar wel de vruchten van.”

(C) Fotografie door Jan van Besouwhuis