Hoe een verkeerde beleving je talenten van ontplooiing weerhoudt

Je anders voelen dan anderen en daardoor op het verkeerde pad belanden. Waarom zou je immers ‘’geen daad bij het gevoel voegen”? Maar laten gevoelens correct handelen juist nou meestal in de weg staan. Hoe je je mentaal voelt, is uiteindelijk slechts een persoonlijke beleving van de situatie; een interpretatie. Die interpretatie hoeft niet per definitie gelijk te staan aan de realiteit. Over realiteit gesproken, de gevolgen van het handelen naar jouw interpretaties kan wel zijn uitwerkingen krijgen in de realiteit. En voilà, je vergooit je eigen toekomst. Het verhaal van Mike van der Velde.

Interpretatie

‘’Als kind had hij altijd veel schik thuis’’, citeerde zijn moeder nog in een TV-opname van het BNN-programma verslaafd, waar hij in 2007 aan deelnam. Op een gegeven moment werd hij echter toch rebels, in hoeverre heeft zijn diabetes hier mee te maken? Mike: “Je slaat hier voor 100% de spijker op zijn kop, in die zin dat dit de hoofdoorzaak is dat ik me anders ben gaan voelen. Daarnaast is het ook zo dat ik van mezelf een gevoelige jongen ben.’’ Die twee dingen samen maakte het dus dat ik me afgewezen voelde. ‘’Juist, die combinatie maakte het dat ik geen idee had ik hoe ik daar mee om moest gaan. Een gevoel van afwijzing is geen feitelijke afwijzing. Het gevoel van anders zijn, is niet het letterlijk anders zijn.’’ Dit denkbeeld maakte het dat hij dacht dat hij benadeeld werd of dat hij zich anders behandeld voelde.

‘’Als ik met Sint-Maarten langs alle deuren ging kon ik mijn volle snoepzak vervolgens inleveren waarna hij aan mijn broertje of zusje gegeven werd.’’

Bij dit denkbeeld ging hij zelf dan ook feiten zoeken; feiten die zijn gevoelens continu bevestigden, een natuurlijk proces. Hij ging er tegen ageren. ‘’Op dat moment zelf nog niet, ik was pas zes jaar toen dat proces, op onbewuste wijze plaatsvond.’’ Als het Sint-Maarten was kon Mike na een avond deuren afgaan zijn volle snoepzak afstaan aan zijn broertje of zusje. ‘’Ik kreeg dan wel een cadeautje daarvoor in de plaats maar dat maakte het er niet minder anders op.” In het moment zette hij er zich wel over heen. “Ja, maar het is wel een sluimerige aanwezigheid geweest van het anders voelen dan.’’

“De telkens terugkerende sluimerige aanwezigheid van het anders voelen dan de rest.’’

Toen dat ageren wel kwam uitte zich dat in agressie. “Het snel boos worden, het van me af kunnen slaan, het gepest worden maar ook de pestkop zelf zijn.’’ Zo bouwde hij langzaam een bepaalde reputatie op. “Die reputatie van het jongetje met het korte lontje kreeg ik voornamelijk op school en buiten. Thuis was ik juist het jongetje dat in het hoekje van de bank met zijn duim in zijn mond lag.’’

Schooltijd

Op een gegeven moment kwam hij op twaalfjarige leeftijd echter zijn ‘Mister Miyagi’ tegen. Van der Velde: ‘’Een zogenaamde foute vriend maar eigenlijk gewoon een jongen van het zelfde laken een pak. Een jongen die ook veel moeite had met het leven en voor zichzelf eigenlijk ook al een andere manier had gevonden om daarmee om te gaan.’’ Het was dan ook die jongen die hem wiet aanbood. Mike: “Daar hoefde ik geen twee keer over na te denken. Dat was leuk en spannend! Ik ging er helemaal niet op in met het idee dat ik op die manier mijn problemen ging wegroken.’’

Ik ging er helemaal niet op in met het idee dat ik op die manier mijn problemen ging wegroken.’’

De hiërarchie op school voelde hij meteen aan, na twee weken lang investeren had hij zich al aangepast. “Ze hebben mij als rebels joch een niveau lager gezet, wat achteraf gezien misschien juist een heel grote fout is geweest”, vervolgt Mike, “Wanneer je iemand lager plaatst, gaat daar de verwachting mee gepaard dat iemand dan namelijk hoger gaat scoren.’’ In Mikes geval werkte dit averechts. Het leven daarnaast werd interessant dan de schoolcultuur.

Geweten

Mike: ‘’Mijn toekomst interesseerde me niet zoveel meer.’’ Of er dan helemaal geen geweten meer aan hem knaagde? ‘’Jawel,’’ vervolgt hij, “regelmatig zelfs, en dan kom je op een gegeven moment in die vicieuze cirkel terecht. Je weet dat je het verkeerd doet. Je weet dat je mensen pijn doet. En doordat je dat beseft wil je je gaan verdoven. Dat verdoven maakt het dat je weer meer schuldgevoelens gaat creëren. Omdat je niet met die schuldgevoelens kunt omgaan, ga je weer meer verdoven, net zo lang door tot de cirkel weer rond is.’’ En zo raak je dus verslaafd.

Straatleven

Daarna volgde een lange duistere periode, een periode waarin het van kwaad tot erger ging. Harddrugs kwamen erbij, diefstallen werden gepleegd, zelfs zijn eigen gezin bestal hij. Verschillende vriendinnetjes werden versleten.  Normale baantjes leverden hem uiteindelijk alleen ontslag op en hij begon te dealen, inmiddels verstoten en levend op straat, bij ‘vrienden’. ‘’Uiteindelijk was ik coke-dealer en ik leefde van tijd tot tijd in bij verschillende vriendinnetjes die ik had.’’ Hard werken leverde hem goed geld op en dit kwam voornamelijk door zijn talent, zijn talent tot het bespelen van mensen. Verschillende kliniekopnamen faalden. ‘’Het sensatieprogramma Verslaafd! van BNN was er niet voor de verslaafden maar enkel voor de kijkcijfers.’’

Redding

Na door roekeloos rijgedrag, onder invloed meermaals in het ziekenhuis te zijn beland en na verschillende overdosissen te hebben genomen was daar telkens een wake-up call, maar hij viel daarna toch weer in slaap. Mike: “Op een gegeven moment kwam er echter een directeur van een dure privé kliniek op mijn pad, zo eentje die tienduizenden euro’s per maand kostte. Hij had mij gezien in dat programma, waar ik de ergste eruit was.’’ Hij zag iets in hem. Zijn werknemers echter niet en ook Mike zelf niet. ‘’Maar hij bleef volhouden, volhouden tot ik instemde met opname.’’ Hij zag het goede in Van der Velde. ‘’Hij zag mijn talenten.’’

Verslavingsdeskundige

‘’Ik raakte clean op 27 augustus 2017, dat was dit jaar dus 10 jaar geleden.’’ Ik voltooide de behandeling succesvol en werd ontslagen uit de kliniek. ‘’Mijn fantasie om anderen te helpen met de problemen die ik zelf had gehad kwam uit.’’ Het maakte hem sterk en hij kreeg in dezelfde kliniek een baan aangekregen. Enkel observeren hoe anderen het deden, een jaar lang. Toen mocht hij een keer voor de groep gaan staan en de impact die hij met zijn woorden achter liet hadden – zoals de directeur had voorspeld – veel effect.’’

In de jaren daarna heeft hij in verschillende klinieken ervaringen op gedaan die hem hebben gevormd tot de ervaringsdeskundige die hij vandaag de dag is. Gevormd door al zijn ervaringen gebruikt hij nu – inmiddels ook gediplomeerd – zijn eigen werkwijze om op deze manier lotgenoten uit de shit te halen. ‘’Niet door succes te manipuleren, maar door succesvol te doceren.’’