Het land van eerlijkheid

Nazmy Awad (56) kwam toen hij 28 jaar was alleen naar Nederland, op zoek naar een eerlijk leven. Zijn familie woont nog in Egypte. Nu heeft hij een Nederlands paspoort en woont hij samen met zijn vrouw en twee kinderen. Eerst was hij mede-eigenaar van een kroeg in Eindhoven, later startte hij een eigen frietzaak in Geldrop.

“Ik ben een man van eerlijkheid”

Waarom bent u naar Nederland gekomen?

“Ik was op zoek naar twee dingen: eerlijkheid en waarheid. Dat heb ik hier ook gevonden. Je betaalt misschien wel veel belasting maar je krijgt er wat voor terug. Hier wordt de belasting gebruikt om dingen zoals infrastructuur te verbeteren, je merkt het heel goed als je van de bobbelige Belgische wegen door rijdt op de gladde Nederlandse wegen. Geen land is beter dan Nederland, hier krijg je zelfs een uitkering!”

Waarom bent u in Nederland een frietzaak gestart?

“Ik heb in Egypte altijd gewerkt met mensen. Ik heb in een benzinepomp gewerkt, daar zie je steeds andere mensen, de hele dag door. En hier, in de frietzaak, zie je ook steeds verschillende mensen. Ik wil dus echt sociaal bezig zijn, met mensen werken doet mij goed.”

“Ik zal mijn onschuld

                          nooit kunnen bewijzen”

Denkt u dat uw kansen met uw bedrijf in Nederland groter zijn dan in Egypte?

“Jazeker, bijna alles in Egypte is corrupt. Als je daar niet precies weet hoe het werkt, kom je er niet. In Egypte wonen christenen, waaronder ik, maar er wonen ook Egyptenaren die moslim zijn. Dit zorgt voor veel verdeeldheid. Ik ben een mens van eerlijkheid, maar in Egypte gaat weinig op een eerlijke manier. Stel ik heb in Egypte een bedrijf en er komt een nieuwe zaak tegenover mijn zaak. De eigenaar is moslim en verspreidt een leugen, dat ik bijvoorbeeld bak met onrein bakvet of dat er in mijn vlees varkensvlees zit. Dan komen mijn moslimse klanten niet meer. En moet hij dat dan bewijzen? Nee, gewoon omdat hij het gezegd heeft, is het zo. Ook al zeg ik dat dit niet waar is, ik zal mijn onschuld nooit kunnen bewijzen. Het is gewoon niet eerlijk, er zijn zoveel voorbeelden! Iedereen liegt, er is geen eerlijke handel, er wordt openlijk gediscrimineerd en corruptie is overal! Er gebeuren dingen die gewoon niet horen te gebeuren. Gisteren bijvoorbeeld: een man is gemarteld door politieagenten tot hij overleed. Ik was gewoon klaar met dat soort dingen, ik wilde weg.”

Was de onveiligheid een  belangrijke reden waarom u weg wilde uit Egypte?

“Niet dé belangrijkste, maar het speelde zeker mee. Ik wilde gewoon eerlijkheid; ik wilde eerlijk behandeld worden.”

Als u iets zou kunnen veranderen aan uw leven zoals het nu is, wat zou dat dan zijn?

“Ik zou graag meer tijd hebben voor mijn vrouw en mijn kinderen. Hoewel ik mijn vrouw wel veel zie omdat ze in de zaak meehelpt, heb ik nooit de tijd om even rustig met haar op de bank te zitten. Mijn kinderen zie ik weinig, ’s ochtends en ’s avonds zie ik ze even. Meestal eten we niet samen omdat ik dan aan het werk ben. Een eigen zaak neemt gewoon veel tijd in. Je maakt lange dagen en bent eigenlijk altijd aan het werk.”

                     “Egypte is mijn land,

                                    maar het is niet mijn thuis”

Stel: de grootste problemen in Egypte zijn aangepakt, corruptie en discriminatie, en u kon zonder complicaties terugkeren. Zou u dit dan doen?

“Ik zou in Nederland blijven, omdat ik al 28 jaar in Nederland leef. Terugkeren zou niet meer kunnen, er is te veel tijd verstreken. Egypte is mijn land, het is mijn geboorteland, maar het is niet mijn thuis. Als ik langs mijn familie in Egypte ga, dan ga ik hen bezoeken. Ik ga niet naar huis, nee ik bezoek ze. En als ik dan aan Nederland denk, dan denk ik ‘wanneer ga ik weer naar huis?’. Ik heb ook al besloten dat als ik overlijd, ik in Nederland begraven wil worden en niet in Egypte.”

Wat vindt u een groot verschil tussen de Nederlandse en de Egyptische cultuur?

“Het sociaal contact is minder dan in Egypte. Als je geen eten in huis hebt kun je in Egypte gewoon bij de buren aankloppen en wat eten van hen krijgen, bij de één krijg je wat vlees en bij de ander aardappelen. Dat gaat in Nederland anders. Het is niet zo zeer dat ze minder gastvrij zijn, maar het gaat in Nederland wat minder makkelijk. Het is allemaal iets formeler.”

U heeft een frietzaak, friet staat niet bekend als gezond eten. Denkt u dat veel Nederlanders ongezond eten?

“Ik denk dat Nederlanders best gezond eten. Ze maken doordeweeks het eten zelf klaar en eten veel groenten. In het weekend eten Nederlanders wel snel vettig of ongezond eten. Ik bak mijn friet dan ook in ‘gezonde keus’ bakvet.”

En als u dit vergelijkt met het eetpatroon in Egypte?

“In Egypte eten ze gezonder. Waarom? Ze halen elke dag vers eten van de markt. Ze gaan dus niet één keer per week naar de winkel en ze vriezen eten niet in voor later. Het eten zelf is dus gezonder, maar de hoeveelheid die zij eten is ongelooflijk. Ze eten zoveel dat het niet gezond meer is.”

Wat is nou typisch Egyptisch eten?

“Falafel is een typisch en ook erg bekend Egyptisch gerecht. In Egyptische huishoudens word meerdere keren per week pitabrood met favabonen gegeten. Deze bonen zijn in Nederland niet heel bekend, maar vind je wel overal in Egypte.”

“De wereld is nu eenmaal aan het veranderen

en prioriteiten veranderen”

Geeft u uw kinderen de Egyptische cultuur en de taal (Arabisch) mee?

‘’Ja, ik probeer mijn kinderen zowel de Nederlandse als de Egyptische cultuur mee te geven. Ik wil graag dat ze ook Arabisch kunnen spreken zodat ze met familie kunnen communiceren. Mijn vrouw spreekt veel Arabisch met ze terwijl ik vrijwel altijd Nederlands met ze praat. Een belangrijk onderdeel van de Egyptische cultuur is het geloof, ook al ben je christen of moslim – het geloof is het belangrijkste in Egypte. Ik zie hoe in Nederland het geloof steeds minder belangrijk wordt. In Egypte is het geloof nog altijd even belangrijk; jong en oud komen meerdere keren per week bij elkaar in de kerk. Het belang van geloof probeer ik mijn kinderen dus ook mee te geven. De wereld is nu eenmaal aan het veranderen en prioriteiten veranderen, maar ik hoop dat mijn kinderen het geloof ook over zullen dragen aan hun kinderen.’’

Geschreven door: Lisanne Meijs