Hardlopen door het Willem II stadion en Tilburg Trappers: Urban Run Stappegoor

Op zondag 11 maart was er een funrun georganiseerd door atletiekvereniging Attila. Deze funrun was 4,7 kilometer lang en bracht de deelnemers op plekken waar je normaal gesproken niet zomaar mag komen. Denk hierbij aan het Willem II stadion, de Ireen Wüst-baan en een alternatieve route door zwembad Stappegoor. Het evenement ging voorafgaand aan de 10, 20 en 30 kilometer van Attila.

Het weer zat niet mee: vlak voor de start had het nog geregend. Het parkoers liep gedeeltelijk door gebieden waar aan de weg werd gewerkt, waardoor er veel plassen water en hier en daar wat modder op de weg lag. De temperatuur was wel prima, deze lag boen de 10 graden Celsius. Na een luid startschot begonnen de lopers aan het parkoers. De eerste stop was het Willem II stadion. Dit was redelijk bijzonder, gezien er de avond ervoor nog geschiedenis is geschreven met een 5-0 winst op PSV.

Het Willem II stadion. Bron: Naomi Griep

Na een stukje over Ringbaan Zuid te hebben gelopen, sloeg de groep lopers af naar zwembad Stappegoor. Hier werden ze via de buitenplaats naar de volgende bestemming gestuurd: de Tilburg Trappers. De groep liep bovenlangs de baan, via de tribunes. Velen stopten hier om een selfie te maken of om een training van de kunstschaatsers te bewonderen.

Tilburg Trappers. Bron: Naomi Griep

Vervolgens kwamen de hardlopers terecht in een verkoelende ruimte: de Ireen Wüst-baan. Hier liep het parkoers vlak langs de schaatsbaan en kwam menig hardloper even tot rust. Een aantal deelnemers zeiden tegen elkaar dat het wel meeviel, terwijl anderen even gingen snelwandelen vanaf dit punt. Desondanks de verschillende gemoedstoestanden zat de sfeer er nog goed in.

Na de Ireen Wüst-baan was het even gebouw in, gebouw uit. De groep ging door het gebouw T-kwadraat, langs het onderwijsgebied van het ROC en het Fontys en zo weer de Euroscoop in. Tussendoor was de looproute vooral buiten, waar het zonnetje inmiddels bijna doorkwam en het zelfs een beetje warm begon te worden.

Euroscoop Tilburg. Bron: Naomi Griep

De laatste gebouwen waar de lopers doorheen liepen waren de sportwinkels Sportief en Wilkin Sports. Hier werd men door luid applaus van de winkelmedewerkers ontvangen en werd de wil om de finish te bereiken weer flink opgevoerd.

Na de sportwinkels was de finish al erg dichtbij. Hier waren de deelnemers erg blij mee, zeker toen de vrijwilligers riepen dat ‘de finish echt om de hoek was’. Het tempo ging omhoog, een lach verscheen op het gezicht van menig loper en eenmaal bij de finish galmde ieders naam door de luidsprekers.

De resultaten, klassementen en leeftijden werden niet genoteerd: het was echt voor de lol en voor een leuke herinnering.