Een gelukkige voedselbank medewerkster

“Geluk is… een beetje tevreden zijn met jezelf”

Wekelijks maakt de voedselbank ruim 94.000 Nederlanders gelukkig met een voedselpakket. In Nederland zijn 167 vestigingen waarvan er zes in Eindhoven zitten. Wilhelmien Verest (66) is sinds vijf jaar vrijwilliger bij de voedselbank. Het werk maakt haar elke dag weer gelukkig. “Ik maak hier meer uren dan dat ik ooit gewerkt heb.”


Gemiddeld werken er 9.900 vrijwilligers bij de Nederlandse voedselbank. Wilhelmien is een van deze mensen. Het bedrijf waar zij werkte werd failliet verklaard, zo zat ze zonder werk. Nadat ze een jaar in de WW zat kwam het UWV met een oplossing. “Ze zeiden bij het UWV dat ik niet meer hoefde te solliciteren wanneer ik vrijwilligerswerk zou gaan doen” vertelt Wilhelmien. Ze heeft meteen gebeld naar de voedselbank in Eindhoven, waar ze kon beginnen bij de administratie. Ze helpt met de aanmeldprocedure, zo gaat ze in gesprek met de cliënten en kijkt ze of dat deze mensen in aanmerking komen voor een voedselpakket.

Gelukkig tijdens werk

Wilhelmien kan echt genieten van haar werk. Ze kan daarom ook niet meteen antwoord geven op de vraag waar ze het meest gelukkig van wordt “Van alles gewoon. Soms krijg je wel eens mensen op de intake en dan ben je toch wel blij dat je ze kan helpen. Je hoeft natuurlijk niet heel de dag gelukkig te zijn maar ik heb zo wel een mooie dagbesteding. Ik maak hier ook meer uren dan ik ooit heb gewerkt.” Dit geluk wil ze ook graag doorgeven aan andere mensen en spreekt dan ook met veel trots en motivatie op feesten en partijen over haar werk. “Mensen zijn altijd heel geïnteresseerd wanneer ik vertel dat ik bij de voedselbank werk. Ze weten namelijk niet precies wat het inhoudt.”
Ze heeft zelfs mensen overgehaald om ook vrijwilliger te worden. Zo is een vriendin van haar vrijwilligerswerk gaan doen bij de kledingbank. “Ik denk dat ze daar nooit naartoe was gegaan als ik niet zo enthousiast had verteld over mijn vrijwilligerswerk en haar had aangemoedigd”.
Wilhelmien haalt veel voldoening uit haar werk: “Soms komen er mensen en dan word je helemaal warm van binnen. Ze zijn dan zo blij met wat ze mee krijgen.” Wilhelmien wordt dan zelf ook een beetje gelukkig wanneer ze ziet dat mensen, die het financieel moeilijk hebben, toch een beetje opleven door de pakketten. “We hebben speciale ‘Jarige Job’ pakketten. Die geven we aan kinderen in de week dat ze jarig zijn.” In zo’n pakket zitten snoepjes, koekjes, versieringen en een cadeau voor de jarige.
Wanneer krijgt iemand een voedselpakket?
Mensen komen in aanmerking voor een voedselpakket wanneer ze niet genoeg geld overhouden om van te leven, zogenoemd leefgeld. Soms kan het ook zijn dat mensen net boven het minimumleefgeld zitten en dan krijgen ze geen pakket. “Wij hebben daar wel een grijze lijn in zitten. Wanneer er kinderen bij betrokken zijn en de ouders houden net een tientje per maand teveel over dan krijgen ze voor 3 maanden een voedselpakket.” Hierna bekijken ze of deze cliënten het zonder de pakketten kunnen, anders wordt er gekeken door de voedselbank of dat deze cliënten mogen blijven.
Bij de voedselbank hebben ze een aanmeldformulier waarmee ze kunnen zien of de mensen in aanmerking komen voor een pakket. “We vragen ze zoveel mogelijk stukken mee te brengen die over de financiën gaan. Het liefst een bankafschrift van de laatste 3 maanden. Daar zien we het meeste op”, zegt Wilhelmien. Met dit formulier kijken ze wat de inkomsten en uitgaves zijn. Zo kunnen ze berekenen hoeveel iemand per maand overhoudt.

Donaties

Het meeste voedsel wordt aangeleverd door leveranciers. De voedselbank in Eindhoven heeft veel samenwerkingsbedrijven. “Bij fabrieken komt het soms voor dat machines niet goed afgesteld zijn, waardoor er bijvoorbeeld maar 800 gram in een zak zit terwijl er eigenlijk een kilo in moet zitten. Dan sturen ze de producten naar ons op zodat wij deze in de pakketten kunnen doen”, dit is een geluksmomentje voor de voedselbank. Fabrikanten mogen namelijk sinds een paar jaar minder voedsel verspillen. De producten waarvan de grammen niet helemaal kloppen sturen ze op naar de voedselbank zodat deze mensen er hun pakketten mee kunnen vullen.
Er komen ook veel particulieren naar de voedselbanken. Zo hebben met de kerst veel mensen hun kerstpakketten afgegeven, soms zonder te kijken wat er in heeft gezeten. Ook bedrijven komen vaak met resterende pakketten. “Soms zijn het er twee, dan acht, maar heel soms ook twintig. Dit jaar hebben veel meer mensen hun kerstpakketten gestuurd dan voorgaande jaren”.
De voedselbank krijgt ook veel van kerken en scholen. Zo hangt er elke maand een pamflet in de kerk waar dan ‘Het product van de maand’ op vermeldt staat. Deze maand verzamelen ze pasta’s en rijst. Volgende maand wordt het soep. “We geven ze wel wat richtlijnen wat voor product we graag zouden willen. Zo kunnen we later in elk pakket hetzelfde soort product stoppen”.

Nog steeds een taboe rondom de voedselbank

Mensen durven vaak niet te zeggen dat ze afhankelijk zijn van de voedselbank. Ze schamen zich omdat ze niet rondkomen. “Sommige mensen die hier komen hadden al maanden eerder kunnen komen maar door de schaamte duurt het meestal zo lang”, vertelt Wilhelmien. “Toch is dit niet altijd zo, wanneer het een gezin met kinderen betreft zullen ze eerder aan de bel trekken.” Er zijn tegenwoordig ook mensen die zich niet door de schaamte laten leiden en gewoon open zijn over hun komst bij de voedselbank; “deze cliënten hebben al met zo veel instanties te maken gehad, dat het hen niets meer uitmaakt dat mensen het weten.”
Wilhelmien heeft geen concrete tip voor mensen om deze taboe of schaamte te laten verdwijnen. “Ik denk dat vrijwilligers die het eerst contact hebben met de cliënten het belangrijkste zijn. Je moet een veilige omgeving vormen en het gevoel geven dat de mensen hier welkom zijn. Mensen op hun gemak stellen”.