Een zeikwijf in de schappen

Bron: Facebookpagina ‘Pisswife zine’

 

Op de sociale media-accounts van Pisswife zine is een getekende vrouw te zien, die het woord ‘pisswife’ op de grond heeft geplast. Daarnaast zijn er feministische* illustraties en feministische uitspraken te zien. ‘Girls can do anything’, staat op een briefje dat een meisje voor haar ogen houdt.

Tijdens het interview met Tessel ten Zweege zitten we in een loungeplek die zich bevindt onder haar studentenkamer. Het is 1 uur ’s middags en de ruimte gonst van de activiteit: sneakerschoenen en verstandige hakken tikken langs ons voorbij, het studentencomplex in en uit. Ten Zweege studeert Literary & Culturary Studies aan de Universiteit van Amsterdam en is al een aantal jaar actief binnen het feminisme. “Het begon eigenlijk op de middelbare school, toen ik meer ging lezen en ging nadenken over hoe de wereld in elkaar zat”, vertelt ze, “ik heb ook meegedaan aan een aantal demonstraties, maar het meest grootschalige was the Women’s March.” Tijdens die tocht liepen er 5000 mannen en vrouwen op het Museumplein te protesteren tegen haat en voor gelijke mannen- en vrouwenrechten. “Ik vond het eigenlijk wel iets te braaf. Bij een demonstratie probeer je de wereld even stop te zetten en je aan de mensen op te dringen. Dit protest voelde meer als een avondvierdaagse.”

Wat niet braaf oogt, is het feministische tijdschrift dat ten Zweege met een paar anderen heeft bedacht en waar begin 2018 de eerste uitgave van uitkomt. Pisswife, heet het. Het is een groffe vertaling van het scheldwoord ‘zeikwijf’. “Er wordt in deze tijd vaak tegen feministen gepraat alsof ze geen verstand hebben van wat ze zeggen”, legt ze uit. “Ik werd op een bepaald moment een zeikwijf genoemd, en een buitenlandse vriendin verstond niet wat er gezegd werd. Toen ik het voor haar vertaalde kwam er ‘pisswife’ uit. Op den duur is het een soort geuzennaam geworden. Het begon als belediging, maar we hebben de term omarmd”, breidt ze lachend uit. Met de foto van de plassende vrouw wordt niet geprobeerd mensen te shockeren, wel is er een andere reden voor: ‘’Bij andere feministische tijdschriften zoals bijvoorbeeld de Opzij, wordt bij elke uitgave een column van een man toegevoegd, puur om mensen niet af te schrikken. We staan totaal niet voor mannenhaat, maar we gaan ook niet ons best doen om te soft over te komen”, zegt ten Zweege. “Pisswife is misschien een vieze naam, maar wel grappig. Als mensen daar geschokt op reageren, dan is dat misschien wel tekenend voor hoe ons tijdschrift zich manifesteert.”

Het avontuur van het onstaan van het tijdschrift begon in the Feminist Library in Londen, waar ten Zweege en de andere eigenaren een aantal feminist zines (feministische tijdschriften) zagen liggen. “Toen we deze aan het doorbladeren waren, kwamen we er achter dat deze cultuur in Amsterdam nog niet heel erg leefde” vertelt ten Zweege. Toen was het misschien nog een vaag idee, maar de groep ging snel te werk met het schrijven van persoonlijke artikelen, gedichten en opstellen. Hun geluk kon niet op toen een docent van hen heel enthousiast was over het idee, en voor hun naar de ‘grote baas’ van de Universiteit van Amsterdam stapte om sponsors te regelen. “We hebben nu een groter – maar nog onbekend – budget, en we zijn bijna klaar om de eerste uitgave uit te geven” zegt ten Zweege. Het team zal 1 maart op een launchparty en rond die tijd via Bigcartel (een site die assisteert bij het online verkopen van producten) de eerste uitgave uitgeven. ‘’Nadat alles geschreven was, hebben ik en 2 andere editors alles gelezen en zo nodig hergeschreven. Nu is er een deel van ons bezig met de lay-out, en daarna kan het geprint en uitgegeven worden’’, zegt ten Zweege enthousiast. Tot de eerste uitgave wordt er vooral tijd besteed aan promotie, met name via sociale media en stickers.

Pisswife probeert een feministische ondertoon te houden, gepaard met hun persoonlijke ervaring als vrouw in de wereld. ‘’Het zijn erg persoonlijke dingen die met de positie als vrouw te maken hebben, maar niet uitsluitend daarover gaan’’, vult ze aan. Pisswife bevat niet alleen veel artikelen, gedichten en essays, maar ook veel kunst. ‘’Kunst is ook een manier van expressie, daarom bevat Pisswife zine veel kunst. Ik heb bijvoorbeeld een collage gemaakt over de verkrachtingscultuur en dat vrouwen die ‘nee’ zeggen vaak niet gehoord worden”, zegt ten Zweege.

Aan het einde van het interview met Tessel ten Zweege begint het nog wat drukker te worden in de loungeruimte, de verstandige hakken tikken nog steeds langs ons voorbij. Iedereen heeft zijn eigen plek om te zijn, zijn eigen hoekje om te zitten, en misschien begin 2018 in dat hoekje de nieuwe Pisswife om te lezen.

 

* feminisme: het streven naar gelijke rechten voor vrouwen en mannen

 

Door: Ruben Meulenbeld