De begraafplaats van de legendes

Vlakbij de wijk Belleville in het centrum van Parijs bevindt zich één van de beroemdste begraafplaatsen ter wereld: Cimetière du Père-Lachaise. Het is de meest bezochte begraafplaats ter wereld. Maar waarom is deze rustplaats zo beroemd?

In 1803 werd de begraafplaats aangelegd. Het is vernoemd naar de adviseur van koning Lodewijk XIV. In 1817 werden er beroemde Franse personen uit de 18e  en 19e eeuw begraven zodat het kerkhof meer aanzien kreeg. Het werd een groot succes en steeds meer rijke en beroemde Fransen wilden graag begraven worden in het complex. Het is dan ook heel vaak uitgebreid om plaats te maken voor de gigantische bouwwerken. Sommige graven zijn bijna even groot als een gemiddelde studentenkamer en zijn rijkelijk versierd.

 

 

Een paar bekende personen die hier begraven zijn, zijn onder andere zangeres Edith Piaf, kunstenaar Karel Appel en schrijver Oscar Wilde. Maar de voornaamste reden waarom ik graag naar deze begraafplaats wou gaan is voor het graf van zanger en poëet James Douglas Morrison, beter bekend als Jim Morrison. Jim Morrison was de zanger van de Amerikaanse band ‘The Doors’.

Jim ‘Mr Mojo Rising’ Morrison stond bekend om zijn diepe teksten en zijn ruige levensstijl. Toen hij 27 was overleed hij in Parijs en werd begraven in Père-Lachaise omdat hij toen al een enorme beroemdheid was. Zijn dood blijft een mysterie, maar waarschijnlijk is hij overleden door een hartstilstand. Zijn graf is niet indrukwekkend, zeker niet vergeleken met de andere graven die te vinden zijn in de gigantische rustplaats. Het is afgeschermd met hekken en een lint zodat toeristen Morrison’s grafsteen niet meer kunnen bekladden. Naast zijn naam staat echter nog met een pen een kleine tekst geschreven: ‘Gracias, Jim’. Verder is het ook interessant om te zien dat de meeste graven niet echt meer onderhouden worden en er geen bloemen meer bij gelegd worden. Bij het graf van Jim is dit echter wel het geval, er staan flink wat bloemen rond zijn steen en een paar kleine beeldjes. Veruit de meeste toeristen zijn ook te vinden in de buurt van dit graf.

 

Het is makkelijk om te verdwalen in het gigantische park. Overal waar je kijkt staan wel monumenten en indrukwekkende tombes. Mensen lopen zoekend rond naar bepaalde graven of proberen te achterhalen waar in het park ze zich bevinden. Zonder een plattegrond is het haast onmogelijk om de weg terug te vinden.

 

Naast het doolhof van smalle weggetjes is er ook een plein met een gigantische kerk. Om de kerk heen staat een muur met daarin nog meer kleine graven voor de wat minder rijke overledenen.

Er worden nog steeds ceremonies gehouden waaronder begrafenissen. De voorwaarden zijn alleen wel vrij strikt. Men moet bijvoorbeeld een huis hebben gehad in Parijs, er overleden zijn of kunnen begraven worden in een al bestaand graf (familiegraf).

Na een uur of twee rondgelopen te hebben in het park kom je er al snel achter dat het onmogelijk is om alles te zien op één middag. Het is daarom slim om van tevoren al een beetje op te zoeken waar de beroemde personen rusten zodat je al niet verdwaald raakt na dat je de eerste bocht neemt.

 

Door: Job Vijftigschild