Carnavalsgroentje in Kruikenstad

TILBURG  Het hele jaar door spookt het woord al rond: carnaval. De Brabanders weten vaak een maand van tevoren hun outfit en welke dagen ze gaan hossen. Alles wordt op tijd geregeld: wel of geen vrij met werk en welke dagen worden met wie gevierd 

Door Vonne van der Duijn Schouten 

Ik, afkomstig uit het kleine (= in Randstad termen gesproken) Pijnacker, begon al vroeg uit te kijken naar het feest. Als carnavalsgroentje was ook ik een maand van tevoren bezig met het bedenken van geschikte kleding. “Want het is bijna carnaval”, is wat er door een collega werd gezegd toen hij halverwege januari aan me vroeg wat mijn plannen waren.

Donderdag 08/02
Pré carnaval! Hier had ik zo naar uit gekeken. Omdat ik de enige ben die in Brabant woont werd er in de eerste week van mijn studentenleven door mijn twee vriendinnen besloten dat we hier los zouden gaan met carnaval.  

Lisa had een sneeuwwitjesjurk gekocht en Iris zou een piratenjurkje lenen. We wisten alleen nog niet zeker of we verkleed wilde stappen, want het was officieel gezien nog geen carnaval. Bij het lopen van station Tilburg naar mijn kamer keken we of er wat verschillende gekke kleren te zien waren. Het was redelijk verdeeld. Hier en daar verschillende kleuren en wat hoedjes. Na langdurig overleg kwamen we tot de conclusie om toch maar safe te spelen en nog niet in onze outfits te stappen. 

Na wat make-up en een aantal drankjes liepen we aan (= ook zo’n heerlijk Brabants gezegde). Eenmaal in het café merkten we dat toch bijna iedereen verkleed was… Dus; terug naar mijn kamer en omkleden natuurlijk! 

Deze avond was nog niet zo speciaal als de dag die erop zou volgen. Het was stappen zoals ik dat gewend ben, maar dan in een legerjurkje.